كتاب "تقویم تاریخ، تحلیل تاریخ" كه دستنوشتههای آیتالله هاشمی رفسنجانی در سال 89 میباشد، در 3 هزار نسخه از سوی انتشارات ناقوس منتشر شد.
به گزارش اینا به نقل از روزنامه جمهوری اسلامی، این كتاب كه به اهتمام رضا سلیمانی تدوین شده، حاوی دیدگاههای آیتالله هاشمی رفسنجانی در خصوص پنجاه موضوع تاریخی است.
آیتالله هاشمی رفسنجانی در مقدمه كتاب آورده است: سالها بود كه به خاطر مشغلههای فراوان و مسئولیتهای متعدد، برای نگارش مطالبی با موضوعات خاص كمتر دست به قلم برده بودم و پس از تهیه چند مقاله برای نشریه مكتب تشیّع، تألیف كتاب امیركبیر، ترجمه كتاب سرگذشت فلسطین و چند كتاب دیگر و مهمتر از همه فیشبرداری برای تفسیر راهنما و فرهنگ قرآن كه از بهترین توفیقات خداوندی در سالهای زندان برایم بود، در طول سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی فرصت پرداختن به بحثهای اساسی پژوهشی كم به دست میآمد. اگرچه در ضمن یادداشتها برای خطبههای جمعه یا نامهها و بیانیهها، معمولاً به موارد مهم روز، مانند خاطرات و خطرات پیش و پس از فاجعه هفتم تیر در "روایت هجران"، مقاله "آزاداندیشی دینی" و بعضی از نوشتههای منتشر شده میپرداختم.
رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه این مقدمه افزوده است: البته در تمام این سالها عشق به كتابت و احساس وظیفه در قبال تاریخ مرا بر آن میداشت تا خاطرات روزانهام را در یك صفحه از تقویم و مربوط به همان روز بنویسم كه تاكنون 12 جلد آن تا سال 68 منتشر شده است.
ایشان درباره دستنوشتههای خویش در سال 89 نیز آورده است: آنچه در سال 89 به تناوب مرا به نگارش وامیداشت، تلفیقی از نظرات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، نظامی، ارزشی، دینی و موضوعات خاص دیگر، آن هم براساس مناسبتهای مهم و ناظر به شرایط زمان بود.
اگرچه مسئولیتها و جلسات مانع از توالی نوشتهها میشد، اما پس از انتشار مطالب مربوط به یكی دو موضوع در رسانهها و اقبال جامعه كه انعكاس مثبت و منفی آنها فراوان بود، عزم خویش را برای نگارش موضوعات تا پایان سال 89 با كمك همكاران روابط عمومی جزم كردم كه الحمدلله این توفیق به دست آمد.
همچنین رضا سلیمانی، تدوینكننده كتاب نیز در پیشگفتار درباره علت نامگذاری كتاب مینویسد: علت این نامگذاری اولاً نگارش مطالب براساس اتفاقات و مناسبتها با رعایت توالی تاریخی و ثانیاً نگاه تحلیلی به آن مناسبتها بود. البته چون مطالب در یك دوره زمانی نوشته شده، در بعضی از مناسبتها، در لفظ و معنا به هم نزدیك است كه نشان از اهمیت آنها در اندیشه نوشتاری آیتالله هاشمی رفسنجانی میباشد.