تلویزیون اینترنتی کشور آفلاین است

 در سال 1994 دست به کار راه اندازی اولین شبکه تلویزیونی دیجیتالی کرد که برای پخش آن از نرم‌افزار ویدئو کنفرانس CU–SeeMe استفاده می‌شد. بعدها و به تدریج بحث تلویزیون های کابلی به میان آمد که در واقع نسل اولیه پدیده ای بود که امروز به نام IP-TV می شناسیم. یعنی تلویزیونی که بر روی پروتکل اینترنت پخش می شود.

حدود 13 سال بعد پای IP-TV به ایران هم باز شد. اما از اواخر سال 88 که اجرای آزمایشی این طرح  در ایران کلید خورد و مخابرات ایران مامور انتشار محتوای صدا و ویدئوی مجازی، مبتنی بر پروتکل اینترنت و بر بستر باند پهن شد، تا امروز که نخستین مجوز تلویزیون اینترنتی به موسسه سروش رسانه اعطا شد، کمتر کسی از شهروندان ایرانی با این پدیده مدرن رسانه ای آگاهی دارد.

برخی کارشناسان علت تاخیر در عملیاتی شدن این طرح را کمبود تولید محتوای مناسب IP-TV می‌دانند و برخی دیگر نیز براین باورند که علاوه بر محتوا، زیرساخت فنی و پهنای باند مورد نیاز ارائه عمومی این سرویس در کشور فراهم نیست. اگرچه برخی مسئولان کماکان بر آمادگی زیرساختی کشور برای توسعه این سرویس روزآمد تاکید دارند.

بر اساس اصول حاکم بر پروانه ارائه خدمات توزیع محتوای صدا و ویدئو مبتنی بر پروتکل اینترنت، دارندگان پروانه  که به مدت10 سال صاحب آن خواهند شد، خدمات را به صورت غیر انحصاری با استفاده از شبکه‌های ارتباطی ایجاد شده از سوی فراهم کنندگان شبکه نسبت به توزیع محتوای صدا و ویدئو تایید شده از سوی مراجع ذیربط درچارچوب قوانین ومقررات کشور و مبتنی بر پروتکل اینترنت و بر بستر باند پهن ارائه خواهند کرد.

با این وجود دارنده پروانه موظف است پیش از ارائه خدمات، مجوزهای لازم را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سازمان صدا و سیما و سایر مراجع ذیربط دریافت کرده و این مجوزها دریافت کرده باشد.

دراین مصوبه حداکثر تعرفه اشتراک ماهیانه برای این سرویس نیز مبلغ 20 هزار تومان تعیین شده است.

نخستین شرکتی که توانست این مجوز را بعد از پیچ و خم های بسیار به‌دست بیاورد، شرکت سروش رسانه است که به متقاضیان کانال‌هایی نظیر زندگی، کودک و نوجوان، شادی و بازپخش ماهواره‌ها رایه کرد که این تعداد به 400 کانال‌ خواهد رسید تا کلیه نیازهای مخاطبان، با هر سن و جنس و سلیقه را در نظر گیرد.

رگولاتوری: هیچ انحصاری در کار نیست

یک مقام مسئول در سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، در پاسخ به این سئوال تعادل که آیا مجوز ارائه شده به سروش رسانه یک مجوز انحصاری است؟ امکان ارائه مجوز انحصاری در این زمینه را رد کرد و گفت: هر شركتي كه توانائي ارائه خدمت دادن به مردم را در حوزه IPTV داشته باشد مي‌تواند از وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات مجوز فعاليت گرفته و از شبكه ICT كشور استفاده كند.

به گفته وی؛ اصول و ضوابط ارائه پروانه IPTV پس از بررسي¬هاي مختلف در كميسيون تنظيم مقررات ارتباطات تصويب شده و براساس مصوبه كميسيون، مسئوليت وزارت ارتباطات اين است كه مجوز زيرساختي كه قرار است بر بستر آن صدا و تصوير در اختيار مردم قرار گيرد را به صورت غيرانحصاري به دارندگان شرايط اعطا کند.

این مقام مسئول که خواست نامش فاش نشود، تصریح کرد: محتواي توليد شده در صدا و سيما متعلق به اين نهاد است و هر شركتي كه مي‌خواهد در اين حوزه سرويس دهد، مي‌تواند درباره ارائه محتوا با وزارت ارشاد و صدا و سيما هماهنگ كند. اما وزارت ارتباطات اصولا با هر فعاليتي كه در انحصار يك شركت باشد، مخالف است.

صابرفیضی: همه چیز عالی است!

صابر فیضی کارشناس مخابراتی و مدیرعامل اسبق مخابرات ایران وضعیت کنونی ارائه خدمات تلویزیون اینترنتی را در ایران، بسیار عالی ارزیابی کرده و می گوید: از لحاظ زیرساختی هیچ محدودیتی برای ارائه خدمات تلویزیون اینترنتی وجود ندارد و از نظر من بسترهای ارائه این سرویس در شرایط بسیار خوبی قرار دارد.

وی همچنین در پاسخ به این سئوال روزنامه تعادل که با وجود برخی انتقادات نسبت به تولید محتوای IPTV در ایران، ارزیابی شما در مورد این موضوع چیست؟ تصریح کرد: در مورد محتوای مورد نیاز این نوع از خدمات تلویزیونی هم هیچ مشکلی وجود ندارد.

این درحالیست که بسیاری از کارشناسان و حتی مقامات سازمان صداوسیما نیز نسبت به آنچه که ضعف در تولید محتوای خاص IPTV می نامند، تاکید کرده و راه اندازی عمومی در سطح مطلوب را تا فراهم نشدن شرایط مناسب برای تولید محتوا ناممکن می دانند.

فیضی همچنین در خصوص تاخیر و تعلل در ارائه این سرویس که قرار بود در دوران تصدی وی بر مسند مخابرات ایران به انجام برسد، گفت: این تاخیر ها هیچ دلیل فنی و محتوایی نداشت و بیشتر به برخی اختلاف نظرها میان سازمان صداوسیما و وزارت ارتباطات برمی گردد.

سرنوشت نامعلوم IPTV

با وجود اظهارات ضد ونقیض در مورد آماده بودن یا عدم آمادگی کشور برای ارائه این خدمات، عدم اطلاع مردم از جزییات خدمات تلویزیون اینترنتی در کشور، موضوع جندان شگفت انگیزی به نظر نمی رسد. چرا که آنچه می توان از فحوای کلام مقامات دریافت این است که به رغم آنچه در ظاهر نشان داده می شود، هنوز هم مشکلات و اختلاف نظر بر سر چگونگی ارائه خدمات IPTV در ایران به پایان نرسیده و بعید است که اعلام عمومی این موضوع به چز ایجاد توقع در مردم تاثیر دیگری داشته باشد.