وایبر هیج جا نمی رود

اما با وجود خویشتنداری مرکز ملی فضای مجازی، رسانه های منتقد خیلی زود وارد عمل شدند تا نسبت به سیاست جدید وزارتخانه که اصلا به مذاق شان خوش نیامده واکنش نشان دهند.

به همین دلیل هم وزیر ارتباطات را متهم به خریدن زمان و طولانی تر کردن فرایند دروازه بان مجازی می‌کنند که قرار است صرفا از ورود و خروج برخی اطلاعات خاص جلوگیری کند.

با تمام این‌ها یک نکته کاملا برجسته خودنمایی می‌کند. این که نگرانی‌های عمومی بابت قطع و فیلترینگ سرویس های ارتباطی  مانند وایبر که به OTT معروف هستند، از بین رفته و هر دو طرف مناقشه فیلترینگ بر سر این موضوع که نمی‌توان صورت مساله را پاک کرد به توافق رسیده‌اند.

محمد حسین پور، مدیرکل روابط عمومی مرکز ملی فضای مجازی که تا پیش از روی کار آمدن دولت یازدهم، همین وظیفه را در وزارت ارتباطات انجام می داد، در پاسخ به این سئوال تعادل که آیا: اجرایی شدن این طرح می‌تواند مترادف قطع یا فیلترینگ کامل سرویس‌هایی مانند وایبر و واتس آپ و غیره باشد؟، می‌گوید: قطعا هم معنی قطع کامل این خدمات نیست. اما اگر هم چنین مفهومی داشته باشد، باید در کمیسیون های تخصصی شورای عالی فضای مجازی بررسی و تصویب شود و برای اجرا به دستگاه های ذیربط ابلاغ شود.

به گفته این مقام مسئول؛ آنچه قرار است در طرح راه اندازی فیلترینگ هشمند اتفاق بیفتد، پالایش هوشمند محتواهای مجرمانه است نه ممنوعیت کامل استفاده از خدمات اینترنتی نظیر وایبر و غیره.

حال آنچه که در این میان، کاملا مبهم مانده این است که، طرح اجرای وزارت ارتباطات که قرار است در پی امضای این معاهده طراحی و اجرا شود، چه تفاوت اساسی و مهمی سیستم فیلترینگ هوشمندی خواهد داشت که هم اکنون در مرکز ملی فضای مجازی طراحی شده پایلوت آن در دست اجراست؟   

حسین پور در این مورد به تعادل می گوید: آنچه مسلم است، ساختار فنی و اجرایی چنین سیتمی که قرار است یک کار مشخص اجام دهد، از یک استاندارد مشخص تبعیت می‌کند و اصولا نمی تواند خیلی متفاوت باشد . با این وجود تا پیش از بررسی کارشناسی موضوع در کمیسیون های تخصصی شورای عالی یچ نظری نمی توان داد.

دیروز سه شنبه مهلت تعیین شده توسط قوه قضائیه به وزارت ارتباطات به پایان رسید و مردمی که به رغم توضیحات بعدی اژه ای مبنی بر عدم تمایل قوه قضاییه به قطع کامل این خدمات، هنوز هم محتوای تند و تهدیدآمیز نامه سرگشاده‌ معاون این قوه برای تعجیل در زمینه مسدودسازی محتوای مجرمانه شبکه‌های اجتماعی آنها را نگران از دست دادن فرصتی کرده است که به آنها امکان ارتباط ارزان و با کیفیت تر از خدمات شبکه های مخابراتی می دهد.