شهرداری و پرداخت مالیات؛ آری یا نه؟
بهره مندی شهرداری ها از مالیات های مستقیم و معافیت سازمان های وابسته به آنها از پرداخت مالیات به موجب مصوبه تازه مجلس شورای اسلامی، واکنش های مختلفی را در پی داشته است.
خبر اقتصادی - به گزارش ایرنا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی نهم مهرماه در جریان بررسی لایحه ی اصلاح قانون مالیات های مستقیم مصوب کردند که سازمان ها و موسسات وابسته به شهرداری ها که به موجب قانون برای انجام وظایف ذاتی شهرداری در امور عمومی، شهری و خدماتی تشکیل و ۱۰۰ درصد سرمایه و دارایی آن متعلق به شهرداری است، معاف از مالیات هستند.
نمایندگان همچنین مصوب کردند که معادل یک درصد از کل درآمدهای حاصل از مالیات های مستقیم موضوع این قانون که به خزانه داری کل کشور واریز می شود، در قالب ردیف مشخصی در قوانین بودجه ی سالانه در اختیار وزارت کشور قرار می گیرد تا پس از مبادله موافقتنامه، به نسبت شاخص جمعیت به شهرداری ها و دهیاری های شهرهای زیر ۲۵۰ هزار نفر جمعیت پرداخت شود.
شهرداری ها مهمترین نهادهای ارایه ی خدمات شهری هستند؛ نهادهایی که به گفته ی مسوولانش، شهروندان از زمان تولد تا مرگ با آن سر و کار دارند.
ده ها وظیفه و مسوولیت که در چارچوب ارایه ی خدمات شهری به شهرداری ها واگذار شده، در عین حال این نهادها را به یکی از هزینه برترین بنگاه های غیردولتی تبدیل کرده است.
استفاده از اصطلاح «بنگاه» بجای «نهاد»، به جنبه های اقتصادی فعالیت شهرداری ها اشاره دارد. در واقع شهرداری ها، نهادهایی هستند که برای تامین هزینه های خود تا حد زیادی به منابع درآمدزا متکی هستند و به عبارتی دخل و خرج مربوط به خود را دارند.
افزایش درآمدهای شهرداری ها در سال های گذشته به ویژه در شهرهای بزرگ، این نهادها را به یکی از درآمدزاترین بنگاه های اقتصادی کشور تبدیل کرده است.
از دید برخی از ناظران، شهرداری کلان شهرها با درآمدهای چشمگیر حاصل از دریافت بهای ارایه ی خدمات یا صدور مجوزهای ساخت و ساز، بنگاه هایی غنی و بی نیاز از کمک های دولتی هستند و حتی باید سهم قابل توجهی در تامین درآمدهای مالیاتی دولت داشته باشند.
در برابر این دیدگاه، هزینه های بالای اداره شهرها و ارایه ی خدمات شهری از مهمترین دلایل سهم خواهی شهرداری ها از بودجه عمومی کشور به شمار می رود. تصمیم تازه ی نمایندگان مجلس نیز در چارچوب این رویکرد اتخاذ شد.
