وزارت راه وشهرسازی اعلام کرد:
ركورد بيشترين فاصله درآمد به قيمت مسكن در سال‌هاي 89 تا 91
سال‌هاي 1389 تا 1391 بيشترين طول دوره انتظار براي مسكن دار شدن خانوارهاي ايراني بود به طوري كه در سال 1389، هر خانوار ايراني با ذخيره يك سوم درآمد خود براي خانه دار شدن بايد 35 سال انتظار بكشد و اين ميزان در سال 90 با افزايش درآمد به 33 سال و در سال 1391 با افزايش قيمت مسكن به 36 سال رسيد
خبر اقتصادی - به گزارش مركز روابط عمومي و اطلاع رساني وزارت راه وشهرسازي، خانوارهاي ايراني بر اساس آمار عملكردي وزارت راه و شهرسازي در سال 1391 اگر تمام درآمد سالانه خود را ذخيره كنند ظرف 12 سال خانه‌دار خواهند شد و با ذخيره يك سوم حقوق خود بايد براي خانه‌دار شدن 36 سال انتظار بكشند.
شاخص دسترسي به مسكن شهري براي يك واحد نمونه 100 متر مربعي (ذخيره تمام حقوق سالانه خانوار) در سال 1376 پنج بوده است كه اين شاخص در سال 1383 نيز پنج و در سال 76 به شش رسيده است.
اين شاخص كه بر اساس درآمد خانوار و قيمت مسكن طي هر سال بنابر گزارش‌هاي هزينه-درآمد مركز آمار ايران و گزارش‌هاي آماري دفتر برنامه‌ريزي، تجهيز منابع و اقتصاد مسكن تهيه شده است نشان مي‌دهد كه شاخص دسترسي (ذخيره تمام حقوق سالانه خانوار) در سال 1371 شش بوده است كه اين رقم در سال 1376 به عدد پنج مي‌رسد.
به عبارت ديگر در سال 1371 هر خانوار ايراني با محاسبه قيمت يك واحد نمونه 100 متر مربعي شامل 21700 هزار ريال و درآمد 3541 هزار ريال طول دوره انتظار(ذخيره يك سوم درآمد سالانه خانوار) 18 سال بوده است كه در سال 1376 با افزايش درآمد به 12116 هزار ريال و قيمت مسكن 59700 هزار ريال طول دوره انتظار به 15 سال رسيده است.
همچنين در سال 1384 هر خانوار ايراني با محاسبه محاسبه قيمت يك واحد نمونه 100 متر مربعي شامل 53.679 هزار ريال و درآمد 303.300 هزار ريال طول دوره انتظار (ذخيره يك سوم درآمد سالانه خانوار) 17 سال بوده است كه در سال 1391 با افزايش درآمد با برآورد 158.967 هزار ريال و قيمت مسكن 1.920.000 هزار ريال طول دوره انتظار به 36 سال رسيده است.
بنابر اين گزارش در سال 1388 هر خانوار ايراني با محاسبه قيمت هر واحد مسكوني شامل 732.500هزار ريال و درآمد 93.603 هزار ريال طول دوره انتظار 17 سال بوده است كه در سال 1391 با افزايش درآمد با برآورد 158.967 هزار ريال و قيمت يك واحد مسكن 1.920.000 هزار ريال طول دوره انتظار به 36 سال رسيده است.
بر اساس آمار عملكردي سال 1392 وزارت راه وشهرسازي، كمترين دوره انتظار براي مسكن دار شدن در20 سال اخير از سال 1371 تا 1391 مربوط به سال 1379 بوده است كه به 12 سال رسيده است. در اين سال شاخص دسترسي به مسكن به عدد چهار رسيده است.
«شاخص دسترسي» به مسكن از نسبت متوسط قيمت مسكن به متوسط درآمد سالانه خانوار به دست مي‌آيد. توضيح اينكه گر يك خانوار در شرايطي تمام درآمد خود را به طور كامل پس انداز كند در سال 1391 مي تواند ظرف 12 سال خانه‌دار شود اما در يك شرايط طبيعي (با توجه به مخارجي كه دارد) اگر يك سوم درآمد خود را ذخيره كند براي خريد يك خانه بايد ۳۶ سال انتظار بكشد كه عدد 36 به «طول دوره انتظار» تعبير مي‌شود.
