کورش شمس
همداستانی اینترنتی‌ها و یک پیام
چندی پیش مدیران شرکت های اینترنتی در اتاق بازرگانی ایران گردهم آمدند تا نسبت به طرح تجمیع پروانه شرکت‌های اینترنتی از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی واکنش نشان دهند. تصمیمی که گفته می شود؛ به دلیل اعطای مجوز انحصاری به چند سرویس دهنده محدود تحت عنوان FCP (پروانه ارتباطات ثابت)، می‌تواند، صدها شرکت اینترنتی کوچک را تعطیل کرده و کارکنان آنها را بیکار کند.
حال این که تصمیم رگولاتوری برای تجمیع شرکت‌های اینترنتی و محدود کردن تعداد آنها، تصمیمی درست و کارشناسی شده است یا این که می تواند تهدیدی برای کسب و کار شرکت های کوچک اینترنتی باشد. موضوعی است که صاحب نظران و کارشناسان صنف باید به بررسی و واکاوی آن بپردازند و درباره تبعات آن نظر بدهند.
اما این گردهمایی ، فارغ از تمام این مسائل، حاوی یک پیام مهم در بطن خود بود. این که یکدستی و همداستانی اعضای یک صنف، می‌تواند، تمام اعضای صنف اعم از کوچک و بزرگ را در تعیین سرنوشت صنف دخیل کرده و مدیران و مقامات دولتی را ملزم به پاسخگویی و شفاف سازی در قبال تصمیمات و برنامه هایی کند که به انحصار در بازار منجر خواهد شد.
در واقع حضور مدیران شرکت‌های اینترنتی کوچک از سراسر کشور در این گردهمایی و پرسشگری آن ها بود که موجب شد تا شورای رقابت برای دفاع از حقوق صنفی و قانونی آنها اعلام آمادگی کرده و وعده مساعدت بدهد و رگولاتوری را نیز به تجدید نظر درباره این تصمیم وادارد.
ه بیان ساده تر، اگر پیگیری‌های مصرانه انجمن شرکت های اینترنتی و اعضای فعال و پویای آن نبود، بعید به نظر می رسد که رگولاتور طرح خود را به شور می‌گذاشت و شخص وزیر اشتغال را خط قرمز این طرح اعلام می کرد. چرا که براساس یک قانون نانوشته ؛ سکوت و انفعال صنف در برابر چنین مسائلی، به معنای رضایت آنها تلقی میشد.
در واقع این سطح پویایی صنفی، یک پیام واضح برای نهادهای دولتی مسئول و تصمیم گیر دارد. این که؛ به صرف کوچک بودن و آسیب پذیر بودن اعضای یک صنف نمی توان با دیده اغماض به سرنوشت و آینده آنها نگاه کرد و برای حیات اقتصادی شان نسخه پیچید!...
