سرنوشت مسکن اجتماعي در اروپا چه شد؟

" مسکن اجتماعی که قرار است جایگزین مسکن مهر شود، در اروپا به دلایل مشکلات و معضلات اجتماعی بعد از دو دهه از ساخت، منهدم شد. "
این گفته بوضوح مبین بی توجه ای وعدم اشنائی چنین برداشتهائی با سیر ونقش تاریخی مسکن اجتماعی در اروپا است . تا انجائیکه باید گفت : اظهارنظری که تااین حد بی توجه به جوانب مختلف این مسئله باشد ، واقعا" موجب تاسف است ! مسکن اجتماعی که بصورت کنونی ان از اوایل سده گذشته اغاز شد ( 1909 فنلاند ) بتدریج در سیر تکاملی خود ، بصورت پاسخگو به یکی از حقوق اجتماعی پایه - مسکن - در «جامعه رفاه » تثبیت شد . تا اینکه توانست ، بویژه درسالهای پس از جنگ دوم بصورت یکی از مهمترین عوامل تنظیم کننده بازار مسکن وارائه مکان مسکونی به بخش بزرگی از جامعه ، در اید . اگر سه دهه پس جنگ از نظر پاسخگوئی جامعه رفاه به حقوق اجتماعی به «سی سال طلا ئی» معروف شد یکی از عوامل عمده چنین توفیقی ، تامین مسکن برای همگان بکمک مسکن اجتماعی( سوسیال ) بود. کافی است در نظرداشته باشیم که بعنوان نمونه کشور المان تا سال 1987 قریب به چهارمیلیون ودویست هزار واحد ،مسکن اجتماعی ، احداث نموده بود . خوب ،اگر پاسخگونبود ، پس چرا به این تعداد احداث شدند ؟! اما چرا واز چه زمانی مسکن اجتماعی مورد بی مهری قرار گرفت والان در چه وضعیتی است ؟ مسکن اجتماعی پس از روی کارامدن نئولیبرالها ، دقیقا " : ازدوران تاچر، ریگان، کهل- وپیش کشیدن سیاست های نئولیبرالی با بی مهری مواجه شد . نه بعلت عدم توفیق ، بلکه دقیقا"بعلت اجتماعی ( سوسیال) بودن ان ! چون نئولیبرالها با بی چشم روئی تمام ، خواهان برچیدن بساط همه حقوق اجتماعی که طی سالیان دراز توسط جامعه بدست امده ، بودند . این پایمالی فقط محدود به ارائه مسکن اجتماعی نبود . در این سالها ازبسیاری از حقوق اجتماعی دیگر نیزکاسته شده است . اما در حال حاضر در تمام اروپا حرکت سیاسی جدیدی شکل گرفته که خواهان تقویت هرچه بیشتر جایگاه مسکن اجتماعی است . بعنوان مثال هنگامیکه در پائیز 2013 اتحادیه اروپا تصمیم گرفت استانه واجد شرایط بودن متقاضی برای ابتیای مسکن اجتماعی را از در آمد سا لیانه 37500 به 32500 یورو کاهش دهد با اعتراض شدید عمومی مواجه شد و شهردار شهر وین همراه با 28 شهردار شهرهای بزرگ اتحادیه اروپا خواهان لغو مصوبه مذکور شدند . بااین اعتراضات بروکسل مصوبه مذکوررالغو نمود! حال متاسفانه در کشورما برخی تحت تاثیر تبلیغات نئولیبرالها ،و یا دقیقتر تله ایدولوژیکی انها و بیش از همه عدم اطلاع از واقعیت مسئله ، اجتماعی بودن بخشی از واحد های مسکونی در اروپا را ناموفق دانسته وتبلیغات نئولیبرالها را تکرار میکنند !!؟ اینکه مجموعه های ساختمانی که جهت مسکن اجتماعی ساخته شده بودند بعضا" تخریب شده اند . ایا واقعا" به علت اجتماعی بودن انها است !؟؟ مسئله این استکه مجموعه های نسبتا" بزرگ با واحد های مسکونی پرشمار وبا مساحت های محدود وغیر متعارف که دردهه های پس از جنگ در خارج از محله های شکل گرفته وموجود شهر ساخته شده بودند . به علت جدانشینی واختصاص انها فقط به اقشار کم در امد - در واقع ضعف معماری وشهرسازی انها - بعضا" دچاروضعیت نامناسبی شدند ، که باید تخریب میشدند ، نه اجتماعی بودنشان . امروزه همه دست اندرکاران به این نتیجه رسیده اند که این واحدها باید در همه نقاط شهر پراکنده باشند ، تا دچار« گتو» شدن وجدانشینی نشوند !! اکنون چنین وضعیتی ، بعلت اجتماعی بودن ( سوسیال بودن انها ) ویا راه حلهای معماری – شهرسازی - سره بندی وهمچنین جدا احداث شده انها بوده است ؟ اگر در هر محله تعداد کمی از واحدها اجتماعی باشند ، تا ساکنان ان دچار جدانشینی نشوند، نیازی به چنین تخریب هائی خواهند داشت!؟؟ چرا بفرض در مواردی در انگلستان چنین مجموعه های گتو شده ای تخریب میشوند . اما در سایر شهرها در کشورهای دیگر اروپائی که این مجموعه ها باتعداد کم وکاملا" انتگره شده در بافت هرمحله ساخته اند ، باچنین تخریب هائی مواجه نیستند ؟ کافی است مسکن های اجتماعی در کشور ی چون سوئیس را مورد توجه قرارد هید - مسکن هائی – در همه محلات شهر بصورت کاملا" انتگره ساخته شده اند را مورد توجه قرار دهید . تاضعف معماری ودقیقا" شهرسازی این واحد های مسکونی دربرخی موارد ، به حساب «سوسیال » بودن انها گذارده نشوند . این مسئله را در مقالات مفصلی ، درسایت شهرسازی وتوسعه مطرح نموده ایم . از نقد متقابل سپاسگزار خواهیم بود .