شرکتهای بیمه در ایران، با مسئله تحریم به خوبی کنار آمده اند
ساتیش ماتور کارشناس ارشد صنعت بیمه گفت: شرکتهای بیمه در ایران، با مسئله تحریم به خوبی کنار آمده و آن را حل کرده اند. این تحریمها باعث شده است که شرکتهای بیمه به خوبی با یکدیگر همکاری کرده و صندوق داخلی ایجاد نمایند تا مدیریت ریسک بیمه نامه های بزرگ امکان پذیر گردد.
خبر اقتصادی - به گزارش روابط عمومی انجمن حرفه ای صنعت بیمه، با ساتیش ماتور کارشناس ارشد صنعت بیمه و مدیر ریسک بروکر اتکایی پایونیر، درباره وضعیت بیمه های اتکایی و مدیریت ریسک و همچنین وضعیت صنعت بیمه در ایران با توجه به تحریم ها گفتگو شد که در ادامه مشروح این گفتگو را می خوانید:
- هنگامی که از مدیریت ریسک صحبت می شود، دقیقا باید چه کاری انجام شود؟
از دیدگاه من، ارزیابی ریسک، کلیدی ترین قسمت مدیریت ریسک می باشد و شرکتهای بیمه می بایست به صورت جامع و تخصصی به این حوزه بپردازند. از آنجاییکه شرکتهای بیمه همواره با ریسکهای مختلفی روبرو می شوند، ضروری است تا با درنظر گرفتن سرمایه خود، روشهای موثر انتقال ریسک را مورد استفاده قرار دهند. علاوه بر این، مهمترین بخش ترکیب مناسب پورتفو است که می بایست تلفیقی از بیمه نامه های کلان و شرکتی و بیمه نامه های خرد باشد. بسیاری از شرکتها هستند که بر فروش بیمه نامه های گروهی و شرکتی تمرکز دارند و به بیمه ها خرد توجهی نمی کنند و از دیدگاه مدیریت ریسک این روند صحیح نمی باشد زیرا از لحاظ آماری شرکتهای بیمه که در بیمه های خرد فعالیت می کنند دارای پورتفوی نسبتا بهتری بوده و مدیریت ریسک خود را موثرتر انجام داده و سوددهی بیشتری دارند.
- مزایای مدیریت ریسک برای شرکت های بیمه و بیمه گذاران چیست؟
همانطورکه اشاره کردم، پس از اینکه شرکتهای بیمه ریسک را بدرستی ارزیابی و مدیریت کرده و از طرف دیگر ریسک را به صورت موثر بین شرکتهای بیمه اتکایی انتقال دادند، در نتیجه این فرآیند، سود آنها افزایش یافته و پایه های مالی شرکت مستحکم تر می شود که این، به نفع بیمه گذاران خواهد بود.
-چه شیوه ها و روشهایی در دنیا بیشتر برای اتکایی استفاده می شود و پیش بینی شما از شیوه های جدید اتکایی و انتقال ریسک مانندART چیست؟
سازوکارهای جدیدی که در شرکتهای بیمه اتکایی مورد استفاده قرار می گیرد، بیشتر به دیدگاه همکاری با شرکتهای بیمه و دریافت ریسکهای کل پورتفوی آنها مربوط می شود. شرکتهای بیمه اتکایی در تلاش برای ارزیابی و مدیریت ریسک شرکتهای بیمه و در عین حال جبران خسارت به موقع و مناسب هستند. در خصوص انتقال ریسک به روشهای دیگر (alternative risk transfer)، به نظر من مطالب علمی بیشتری می بایست به چاپ برسد و در عمل احساس می کنم این روش بصورت گسترده مورد استفاده کلیه شرکتهای بیمه قرار نمی گیرد و از دیدگاه آماری تنها برای شرکتهای بیمه بزرگی که دارای پورتفوهایی خاص هستند و می بایست این پورتفوها را حفظ و مصون نگاه دارند استفاده می شود.
- شرکت های بیمه چه میزان از ریسک را می بایست نگهداری و چه میزان را باید منتقل کنند؟
بیمه ریسکها به منظور سوددهی در پورتفو مهمترین وظیفه شرکتهای بیمه است. نگهداری و انتقال ریسک تابعی است از ابزارهای بیمه گری که در شرکت بیمه مورد استفاده قرار می گیرد. در صورتی از این ابزارها به درستی استفاده نشود، ممکن است یک شرکت بیمه برای یکسال ریسکهای خود را منتقل نماید اما به احتمال زیاد برای سالهای بعد برای دستیابی به پورتفوی مناسبی از ریسکها با مشکل روبرو خواهد شد. بنابراین، یک شرکت بیمه می بایست تیم خوبی در بیمه گری داشته باشد.
- معیارهای رتبه بندی شرکت های بیمه از منظر مدیریت ریسک چیست؟
مدیریت ریسک در شرکتهای بیمه به معنای تهیه و در اختیار داشتن پورتفوی مناسبی از مجموع ریسکهای خرد و کلان است. در صورتیکه این اتفاق در شرکت بیمه ای رخ دهد و ریسکها بدرستی مدیریت گردد؛ در آن شرکت بصورت خودکار رتبه بندی صورت گرفته است. شرکتهای بیمه برای رتبه بندی ابتدا می بایست خود رتبه بندی داشته باشند و به بیان دیگر با کنترل داخلی و استانداردسازی فرآیندها و مدیریت مناسب ریسکها به سطحی برسند که خود به خود از لحاظ رتبه بندی در جایگاه بالایی قرار گیرند. مدیریت ریسک مناسب در شرکتهای بیمه، نشانگر تراز نامه مناسب شرکتها بوده و رتبه آنها را بصورت خودکار بالا برده و نیازی به موسسات خارجی برای رتبه بندی این شرکتها بوجود نمی آید.
- شرکت های بیمه اتکایی باید دارای چه ویژگی های منحصر بفردی باشند؟
شرکتهای بیمه اتکایی می بایست دارای افراد متخصص باشند. بیمه گری اتکایی دارای دو جنبه است: جنبه اول به عملکرد شرکتها و واگذاریها و قراردادهای آنها مربوط می شود. اما جنبه مهمتر ساختار شرکت و وجود افراد متخصص در این زمینه است که ریسکهای مختلف در رشتهای مختلف بیمه ای را شناسایی کرده ودر مورد واگذاری آنها تصمیم گیری نمایند.
- وضعیت بیمه در ایران را چگونه ارزیابی می کنید؟
به نظر من ایران کشوری است که شرکتهای بیمه محدودی در آن مشغول به فعالیت هستند. و نسبتا عملکرد مناسبی هم دارند و در ارتباط با یکدیگر نیر با انصاف برخورد می کنند. آنها به مدیریت ریسک بازار داخلی می پردازند و بیشتر به دنبال بیمه های خرد شامل بیمه های اتومبیل و زندگی هستند که نیاز چندانی هم به اتکایی ندارد. این شرکتها به داشته های موجود توجه می کنند و به عوامل محدود کننده اهمیت نمی دهند.
- به نظر شما جای چه نوع بیمه ای در شرکت های بیمه ایرانی خالی است؟
به نظر من در بین بیمه های خرد، بیمه سلامت از اهمیت بسیاری برخوردار است. زیرا تجربه در کشورهای مختلف ثابت کرده است که بیمه سلامت باعث جذب بیمه های سایر رشته ها می شود و شرکتهای بیمه می توانند از سود حاصل از این رشته بهره مند گردند. نیاز به این بیمه در همه کشورها وجود دارد و احساس می شود. پیر شدن جمعیت، هزینه های سرسام آور درمان، تغییر سبک زندگی مردم همگی از تغییراتی است که کشورها با آنها روبرو هستند و به نظر من در ایران نیز فضای بسیار مناسبی برای ارائه این محصول بیمه ای وجود دارد. در بیمه های کلان نیز کمبود بیمه نامه هایی در رشته مسئولیت احساس می شود.
- برای مقابله با ریسک های بزرگ مانند ریسک بلایای طبیعی و یا ریسک های بزرگ در صنعت نفت و گاز، شرکت های بیمه چه مسائلی را می بایست مد نظر قرار دهند؟
نفت و گاز صنعتی بسیار تخصصی است و جدا از این مسئله که ریسکهای موجود در این صنعت تاثیر بسزایی در ترازنامه شرکتهای بیمه دارد؛ شرکتهای بیمه می بایست شبکه ای از متخصصان را در زمینه های ارزیابی ریسک های مربوط به این صنعت، تدوین بیمه نامه، برآورد و پرداخت خسارت، و توصیه های فنی و بیمه ای و قیمت گذاری ریسکها در اختیار داشته باشند. این صنعت بسیار پیچیده است و همانطور که اشاره کردم، تاثیر بسزایی در ترازنامه شرکتهای بیمه دارد.
- در ایران با توجه به تحریم ها، دشواری در انتقال ریسک به خارج از کشور، شرکت های بیمه به صورت زنجیره ای یکدیگر را بیمه کرده اند و دولت هم یک صندوق سرمایه ای جهت حمایت از شرکت ها ایجاد کرده است، نظر شما در مورد این شیوه انتقال و توزیع ریسک چیست؟
به نظر من شرکتهای بیمه در ایران، با مسئله تحریم به خوبی کنار آمده و آن را حل کرده اند. این تحریمها باعث شده است که شرکتهای بیمه به خوبی با یکدیگر همکاری کرده و صندوق داخلی ایجاد نمایند تا مدیریت ریسک بیمه نامه های بزرگ امکان پذیر گردد. امیدوارم که تحریمها به زودی برطرف شود و انتقال ریسکها به بیمه گران خارجی بصورت موثرتر اتفاق بیفتد تا آنها هم بتوانند در صنعت بیمه ایران مشارکت داشته باشند.
