حسین مختاریان
نهاد برنامه‌ریزی در اندیشه مردم باشد
در آمایش سرزمینی و برنامه‌ریزی برای مقابله با فقر باید مقامات سازمان برنامه‌ریزی را پالایش کرد تا از جنس مردم باشند
موضوع بسته اقتصادی دولت در زمینه راهکارهای غیر تورمی خروج از رکود، گذشته از این که باید از منظر سیاست‌های اجرایی مورد ارزیابی قرار گیرد، از این نظر که مجری این سیاست‌ها کدام تیم اجرایی خواهد بود، نیز حائز اهمیت است . در واقع ضعف عملکرد دولت‌های نهم و دهم نشانگر این واقعیت بود که توان دولت‌ها پیش از اجرای هر سیاست باید مورد سنجش قرار گیرد به ویژه در مورد مقولاتی همچون بسته مورد نظر که قرار است بحران را از چهره اقتصاد کشور بزداید . با توجه به نقش محوری سازمان برنامه‌و‌بودجه در بین دستگاه‌های اقتصادی، بیشترین تمرکز بر این سازمان است مگر اینکه رئیس جمهور نهاد دیگری را برای اجرای وظایف برنامه‌ریزی در نظر داشته باشد، کاری که تاکنون از آن بهره جسته است.
روزنامه شرق طی هفته جاری گزارشی در مورد چهره فقر در محله‌های نوروزآباد و شهرک مفید تهران درج کرد . وقتی در پایتخت کشور چنین صحنه‌هایی از فقر غذایی و اقتصادی قابل رویت است یعنی از منظر آمایش سرزمینی و برنامه‌ریزی برای توسعه اقتصادی در وضعیت نگران‌کننده‌ای قرار داریم . اما تحقق این اهداف نیازمند برنامه‌ریزی است در حالی که هفته گذشته باخبر شدیم معاون پشتیبانی معاونت برنامه‌ریزی در تازه‌ترین اقدام طی نامه‌ای به ذیحساب درخواست کرده تا افزون بر حقوق و مزایا،کمک‌های رفاهی ماهانه روسای امور و معاونان سازمان به ترتیب مبالغ15 و 30 میلیون ریال باشد. آیا در چنین وضعیتی قدرت درک فقر وجود دارد ؟ نقل است «در اوایل اسفند 1721 میلادی سپاه شورشیان افغانی به فرماندهی محود افغان به سوی اصفهان عزیمت کرد و به آسانی توانست سپاه را از مناطق کویری ایران بگذراند». روشن شد آنها با برخورداری از دو مزیت توان عبور از مناطق کویری ایران را یافتند :
1 – آشنایی افغان‌ها با مناطق کویری و لم بزرع
2 – عادت غذایی افغان‌ها به قوت لایموت، چنان که توشه اصلی آنها هنگام لشگرکشی تنها گندم برشته بود و خود محمود افغان نیز جز گندم برشته جیره‌ای دریافت نمی‌کرد .
در آمایش سرزمینی و برنامه‌ریزی برای مقابله با فقر باید مقامات سازمان برنامه‌ریزی را پالایش کرد تا از جنس مردم باشند.
