ضعف اطلاع رسانی حلقه مفقوده صنعت بیمه

خبر اقتصادی:به گزارش سایت تحلیلی-خبری آیین و به نقل از پانا، بیمه ها در کشور چندان شناخته شده نیستند و بسیاری از مردم اطلاع چندانی از انواع بیمه نامه ها در کشور ندارند حتی از بیمه هایی که هزینه سالانه چندانی ندارند اما اگر حادثه ای ایجاد شود می توانند کمک زیادی به خانواده یا افراد جامعه محسوب می شوند .

گزارش ها نشان می دهند؛ بیمه اولویت نخست زندگی مردم نیست و شرایط اقتصادی چندین دهک از افراد جامعه به گونه ای نیست که خرید بیمه نامه ها در اولویت تامین نیاز خانوارها باشد.

اگرچه دلایل متعددی برای عدم ضریب نفوذ بیمه در کشور بیان می شود اما نقش اطلاع رسانی و تبلیغ نیز در این زمینه بسیار مهم است؛ عاملی که به گفته منتقدان صنعت بیمه در این زمینه کار مناسبی در طول سالهای گذشته صورت نگرفته است.

اما مردم چه بیمه هایی را می شناسند ؟ نام چند شرکت بیمه ای را شنیده اند ؟ از خدمات بیمه ای و نرخ آن تا چه میزان اطلاع دارند ؟

وضعیت اقتصادی خانوارها برای خرید بیمه نامه ها مناسب نیست

مینا رستمیان خانمی 36 ساله، خانه دار و فارغ التحصیل رشته ادبیات است که از میان انواع بیمه نامه های کشور، نام بیمه حوادث، منزل، آتش سوزی، خودرو و بیمه زنان خانه دار شنیده است.

او دلیل آشنایی با نام شرکت ها و برخی از خدمات آنها را تبلیغات این شرکت ها درقالب بروشورهایی می داند که در محل کار سابقش توزیع شده اند. رستمیان تبلیغات رسانه ای از جمله تلویزیون را نیز یکی دیگر از دلایل شناسایی او با بیمه ها می داند.

او می گوید وضعیت اقتصادی بخش عمده ای از خانواده آنچنان مناسب نیست که بتواند در سبد مصرفی خانوار هزینه بیمه های تخصصی را جای دهد به همین دلیل استقبالی از بیمه های آتش سوزی، منزل، بیمه عمر و..انجام نمی شود.

رستمیان می گوید پولی که قرار است برای بیمه های مختلف هزینه کنیم را پس انداز می کنیم و اگر حادثه ای پیش بیاید بیشتر به دردمان می خورد.

این خانم خانه دار با اشاره به عمل سزارین خود می گوید کارشناس بیمه سوالات متعددی از من پرسید تا به این نتیجه برسد که عمل سزارین من در شرایط اضطرار انجام شده است و من بتواند از بیمه تکمیلی هزینه های زایمان را پرداخت کنم .

او از جزئیات بیمه های عمر، مسوولیت، زندگی و آتش سوزی بی اطلاع است و تلویزیون را به عنوان رسانه ای فراگیر یکی از مهمترین ابزارها برای اطلاع رسانی در خصوص بیمه ها اعلام می کند.

او می گوید اطلاع از برخی از بیمه ها بستگی به نیاز فرد دارد به طور مثال اگر من ماشین گران قیمتی داشتم حتما از جزییات بیمه های کامل خودرو اطلاع کسب می کردم .

میترا احمدی نیز مادر دو فرزند و خانه دار است که از میان نام شرکت های بیمه تنها نام دو شرکت بیمه را به خاطر می آورد. او با وجود آنکه منزلش یک بار دچار آتش سوزی شده نسبت به بیمه آتش سوزی اطلاع چندانی ندارد و می گوید سالها پیش در روستایی زندگی می کردم و پس از اینکه منزلم آتش گرفت مردم تلاش زیادی کردند تا آتش را قبل از رسیدن آتش نشانان خاموش کنند و به همین دلیل حتی نتوانستیم از غرامتی اندک که ظاهرا توسط آتش نشانی پرداخت می شود استفاده کنم.

خانم احمدی بیمه زنان خانه دار را نیز با توجه به سطح درآمد بسیاری از خانواده ها پایین می داند و می گوید در یکی از ادرات تامین اجتماعی با بیمه زنان خانه دار آشنا شدم، اما مبلغ آن برای من مناسب نیست.

وی می گوید به نظرم بیمه ها خدمات زیادی به مردم نمی دهند که باعث شود از آنها استقبال کنم و البته یادآور می شود که اطلاع رسانی چندانی از بیمه ها انجام نمی شود و خدمات بیمه ای تنها در حد یک نام باقی مانده اند.

به گفته خانم احمدی روزنامه و مجله همیشه در دسترس نیست و با توجه به اینکه در همه ساعت ها نیز تلویزیون تماشا نمی کند اطلاع رسانی در سطح شهر را ابزار اطلاع رسانی دقیق تری می داند.

عدم نفوذ بیمه تنها به تبلغات مرتبط نیست 

علیرضا ابراهیم پور معاون بازاریابی و فروش بیمه ملت در گفت وگو با خبرنگار اقتصادی پانا در پاسخ به این پرسش که شرکت های بیمه ای اطلاع رسانی دقیق و درستی از انواع بیمه ها در کشور ارایه نمی دهند، تصریح کرد: قبل از بحث تبلیغات آنچه بسیار مهم است فرهنگ سازی درباره استفاده از بیمه در کشور است و طبیعی است که بیمه مرکزی نیز باید در این زمینه اقدام های لازم را به انجام رساند.

کارشناس صنعت بیمه خاطرنشان کرد: از سال گذشته اقدام هایی برای گسترش ضریب نفوذ بیمه در کشور انجام شده که شرکت های بیمه باید متناسب با آن به تبلیغات رسانه ای خود در معرفی بیمه نامه های مختلف اقدام کنند، اما به نظر می رسد عدم نفوذ بیمه در کشور تنها به تبلیغات مرتبط نیست.

وی با بیان اینکه باید از تمام ظرفیت های رسانه ای کشور استفاده شود، عنوان کرد: مردم باید اثر بیمه را در زندگی خود لمس کنند و به این منظور باید شبکه های فروش آموزش داده شوند و اگر تبلیغی انجام شود که شبکه فروش موفق به جذب آن نشود آن تبلیغات بی اثر خواهد بود. نیروی انسانی متخصص، تبلیغات و بسترسازی برنامه هایی مکمل هم هستند که کمک می کند ضریب نفوذ بیمه در کشور افزایش یابد.

ابراهیم پور در پاسخ به این پرسش که تبلیغات رسانه ای حتی اندک اطلاعات بیمه ها را نیز در اختیار قرار نمی دهد، اظهار کرد: شرکت های بیمه برای گروههای هدف خاص خود برنامه های تبلیغی ویژه دارند و در نمایشگاهها، سمینارها و همایش انواع بیمه ها حضور دارند.

وی خاطرنشان کرد: بیمه ها به صورت تخصصی به تبلیغات پرداخته اند و درست است که باید در زمینه فضای عمومی کشور نیز اقدام های جدی صورت گیرد اما بهبود فضای عمومی در زمینه بیمه مستلزم آن است که در ابتدا بیمه مرکزی پا به عرصه بگذارد و پس از آن فرهنگ جامعه تحت شعاع قرار گیرد.

ابراهیم پور با بیان اینکه فروش بیمه های عمر در کشور کمتر از 10 درصد از فروش بیمه نامه ها در کشور است در شرایطی که فروش بیمه های عمر در سایر کشورها بیش از 50 درصد فروش را به خود اختصاص می دهد، تصریح کرد: بیمه عمر در کشور بیمه پس از مرگ تلقی می شود که از نظر روانی اثر معکوس به همراه دارد، در صورتی که بیمه های زندگی مربوط به زندگی است و بیمه مستمری و جوانان از جمله آنهاست.

کارشناس صنعت بیمه افزود: طبیعی است که شرکت های بیمه باید در زمینه فرهنگ سازی بیمه ای تلاش بیشتری صورت دهند و در این زمینه دولت ها نقش عمده ای در فرهنگ سازی دارند.

ابراهیم پور عنوان کرد: می توان بخشی از جامعه را به فروش برخی از بیمه ها جذب کرد اما نمی توان به آن ضریب 50 درصدی دست یافت.

وی اظهار کرد: فرهنگ سازی بیمه ای در کشور باید از مهدکودک ها و مدارس آغاز شود و نسل ها بپذیرند که بیمه یک نیاز است در شرایطی که در حال حاضر بیمه خودرو اجباری و بیمه درمان نیز تعرفه ای است و تنها بیمه های اجباری و زیان ده خودرو و درمان بیش از 70 درصد پرتفوی بیمه کشور را به خود اختصاص می دهند.

ابراهیم پور عنوان کرد: همتی عمومی در شرکت های بیمه و خصوصی و بیمه مرکزی به عنوان ناظر باید در زمینه اطلاع رسانی بیمه ای به هم یاری دهند ورسانه ها نیز در این زمینه نقشی کلیدی به همراه دارند.

گزارش از ناهید شمشیری