نرسی قربان: قدرت ژئوپلیتیک ایران در دهه های آینده در گرو رسیدن به یک قرارداد برد- برد است
شرایط توسعه نفت و گاز در 15سال گذشته عوض شده و قرار دادهای بیع متقابل نمی تواند سرمایه و تکنولوژی لازم را برای ایران جذب نماید. میلیاردها دلار برای توسعه منابع غیر متعارف توسط شرکت های بزرگ دنیا سرمایه گذاری شده است و می توان گفت که نحوه ی نگاه به سرمایه گذاری در صنعت نفت وگاز تغییر کرده است و بیشتر قراردادهای نفت و گاز موجود در عرصه بین المللی را تحت تاثیر خود قرارداده است
خبراقتصادی: دکتر نرسی قربان عضو کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و عضو شورای سیاستگذاری هم اندیشی نظام جدید قراردادهای صنعت نفت، این رویداد را فرصتی برای ارایه نظرات کارشناسان و صاحب نظران خارج از کمیته بازنگری توصیف کرد.
دکتر نرسی قربان گفت: هم اندیشی فرصتی است برای متخصصان و ذینفعان ایرانی که در کمیته حضور ندارند ولی نظرات کارشناسی آنها می تواند تاثیر قابل توجهی در تصمیمات کمیته بازنگری قراردادها داشته باشد.
وی این رویداد را اتفاق تازه ای در صنعت نفت ایران دانست و تصریح کرد: به نظر می رسد اولین بار است که کنفرانسی با موضوع هم اندیشی برای پیشنهاد اصلاح قراردادهای نفتی در این سطح و اهمیت برگزار می شود. البته باید توجه داشت که بازنگری قراردادهای موجود اقدامی منحصر به کشور و منطقه ما نیست بلکه با توجه به شرایط موجود، بیشتر کشورهایی که نیاز به سرمایه گذاری کلان و تکنولوژیهای پیشرفته در صنعت نفت و گاز خود دارند، اقدام به بازنگری در قراردادهای انرژی خود کرده اند.
این کارشناس انرژی در این باره افزود: شرایط توسعه نفت و گاز در 15سال گذشته عوض شده و قرار دادهای بیع متقابل نمی تواند سرمایه و تکنولوژی لازم را برای ایران جذب نماید. میلیاردها دلار برای توسعه منابع غیر متعارف توسط شرکت های بزرگ دنیا سرمایه گذاری شده است و می توان گفت که نحوه ی نگاه به سرمایه گذاری در صنعت نفت وگاز تغییر کرده است و بیشتر قراردادهای نفت و گاز موجود در عرصه بین المللی را تحت تاثیر خود قرارداده است. حتی وزیر انرژی انگلیس هم در روزهای اخیر اعلام کرد که این کشور تغییراتی را در نحوه اخذ مالیات نفت و گاز برای ایجاد جذابیت بیشتر برای سرمایه گذاری در این کشور ایجاد نموده است.
این فعال بخش خصوصی صنعت نفت با اشاره به نقش بخش خصوصی در قراردادهای آینده گفت: رویکرد تحولات جهانی به سمت مشارکت بیشتر بخش خصوصی بوده و در بسیاری از کشورها نقش دولت ها کم رنگ شده است. در کشور ما هم بخش خصوصی میتواند و باید در کنار شرکت های سرمایه گذار خارجی نقش سازنده ای داشته باشد. طبعا قرار نیست که در حوزه نفت و گاز همه کارها به شرکت های خارجی واگذار شود؛ اتفاقا ورود بخش خصوصی داخلی مورد استقبال شرکت های بین المللی انرژی هم خواهد بود. البته این شرکت ها را نمی توان مجبور به همکاری با شرکت های ایرانی نمود و آنها باید برای مشارکت یکدیگر را بر مبنای منافع مشترک بیابند.
عضو شورای سیاستگذاری هم اندیشی نظام جدید قراردادهای صنعت نفت تاکید کرد: قرار نیست در این هم اندیشی جزئیات قرارداد جدیدی ارایه گردد بلکه در این گردهمائی موضوعات و پارامترهایی که به نتیجه برد – برد در قراردادهای آینده صنعت نفت کمک نماید بررسی خواهد شد.
ایران نیاز به میلیاردها دلار سرمایه و استفاده از بهترین تکنولوژی های موجود دارد و شرکتهای بین المللی انرژی نیز علاقمند به حضور در کشوری هستند که بیشترین ذخائر هیدروکربوری جهان را دارد.
نرسی قربان ضمن یادآوری این موضوع تصریح کرد: آینده اقتصادی کشور، ایجاد اشتغال برای جوانان و قدرت ژئوپلیتیک ایران در دهه های آینده در گرو رسیدن به یک قرارداد برد- برد است. به همین دلیل مسئولین نباید از ارئه بهترین گزینه قراردادی که سیل سرمایه را به کشور جذب و اهداف چشم انداز را محقق خواهد کرد، اجتناب ورزند. تاریخ کسانی را که بدلیل مصالح شخصی یا گروهی روز، سد راه رسیدن به این مهم شوند را به یاد خواهد داشت.
سازمان آموزش فنی و حرفه دوره های ویژه ای در زمینه غواصی و جوشکاری زیر آب داره که در طی دو ماه میتونه از یک کارآموز ساده، یک نیروی ماهر تربیت کنه و به میادین مشترک بفرسته و این یعنی ایجاد جهش فوق العاده در برداشت از میادین مشترک البته بنفع سربازان هم میشه چون درنهایت میتونن براحتی در کارخانجات مختلف جذب بشوند.
در زمینه صنعت خودرو و معدن و جاده سازی و کشاورزی نیز میشه با ترکیب سازمان فنی و حرفه ای و نیروهای مسلح یک حماسه اقتصادی به معنای واقعی خلق کرد که متاسفانه مسئولین هنوز دوره های فنی و حرفه ای رو جدی نمی گیرند.
دوره های فنی و حرفه ای توسط هیتلر در جنگ جهانی دوم جهت تسریع در تربیت نیروهای ماهر جهت ساخت تسلیحات نظامی بوجود اومد و بعدها زمینه تبدیل شدن آلمان به قطب اقتصادی دنیا رو بوجود آورد.
مسئله دیگه ای که باید به اون توجه کرد اینه که ما در حال حاضر در حال جنگ نیستیم بلکه در حالت نیمه جنگ به معنی در معرض تهدید بودن هستیم و این بهترین زمان برای استفاده از سربازن وظیفه جهت بکارگیری در صنایع مختلف و ایجاد حماسه اقتصادیه.