چالش های ورزش بانوان در ایران، تنها 9 درصد زنان ایرانی ورزش کار هستند
با یک نگاه اجمالی به جدول المپیک می بینیم که کشور چین درصد بیشتر مدال آنان مربوط به بانوان است ولی کشور عزیزمان حتی نمیتواند در۷رشته ورزشی بانوان خودرا به این نوع مسابقات اعزام کند.
بهاران نیوز: بانوان ایرانی که بیش از نیمی از جمعیت کشور را شامل می شوند ومسئولیت تربیت فرزندان را نیزبرعهده دارند واز این روست که بایدورزش های همگانی را واردچرخه زندگی بانوان ایرانی کرد تا بتوان شادی وسلامت جامعه بانوان رابالا برد ،بعد از۸سال دوران اصلاحات که به نقش بانوان در جامعه توجه ویژه واساسی شدمتاسفانه بعد از این دوران نمی دانیم چه اتفاقی افتاد که دیگر پویا وشادابی آن دوره در ۸سال دولت نهم ودهم دیگر شاهد نبودیم؟
واگربعد اجتماعی ورزش را هم کناربگذاریم نمی توان از تاثیر مستقیم آن برسلامتی انسان به راحتی بگذریم چه در بیماری ها قلبی وعروقی وبیماری دیابت و…وشایع ترین بیماری جهان امروز افسردگی که با ورزش کردن می توان مانند یک انسان سالم زندگی کرد ونگران هزینه های کلان درمان این نوع بیماری ها نباشیم.
زنان ایران چه در امر ورزش کردن وحتی در مشارکت های ورزشی مانند پیاده روی خانوادگی ها وتماشای مسابقات ورزشی می توان استفاده کرد ودیگر نگران از کار افتادن نیمی از جامعه نباشیم ،پروسه ای که تنها گام اول آن همگانی کردن ورزش برای بانوان بود ودر مرحله یعدی باید وارد بعد قهرمانی می شد نه تنها این امر محقق نشد بلکه درصد ورزشکاران زن ایرانی نیز کم کم کاهش یافته اگر مشکلات ورزش بانوان را ریشه یابی بکنیم به عواملی مانند عدم حمایت لازم صدا وسیما که کم ترین زمان را برای ورزش بانوان اختصاص می دهد وکمبود فضاهای ورزشی ،تایم های غیر قابل استفاده در ورزش که نیروهای دانش آموز وکارمندی نمی توانند از آن استفاده کنندوصد البته فرهنگ غلط جوامع باعث عقب افتادگی ورزش زنان هستندوبا سیاست گذاری مناسب می توان این عقب افتادگی را جبران کرد اگر بخواهیم.
نهادهایی مانند شهرداری،آموزش عالی،آموزش وپروش ،ودر مرحله آخر سازمان محیط زیست هر کدام اگر یک طرف کار را بگیرند می توان این کشتی به گل نشسته را به طرف دریا هدایت کرددرحالی که با تغییردادن نگرش به ورزش زنان دیگر نگران آمارهای دختران خیابانی نخواهیم بود ودر مدت کوتاهی جامعه ای با آمار کوتاه بزهکاری را تحویل مردم خواهیم داد.
امروز دیگربحث اوقات فراغت فارغ از بحث تربیت بدنی و ورزش شده است ومردم جهان امروز با دید وسیع تری به ورزش نگاه می کننددرست است در جهان امروز درصد ورزشکاران مرد نسبت به زنان زیاد است ولی نه در حد ۹%که کل بانوان ورزشکار ایران را شامل می شودکه بسیاری از تیم های بانوان ایرانی حتی نمی توانند لیست خود را پر بکنند،ورزش زنان امروزه دارای جایگاه تثبیت شده ای است وبانوان ایرانی هم حداقل این انتظار را دارند که بتوانند در قالب ارزرش های اسلامی به ورزش بپردازند.
با یک نگاه اجمالی به جدول المپیک می بینیم که کشور چین درصد بیشتر مدال آنان مربوط به بانوان است ولی کشور عزیزمان حتی نمیتواند در۷رشته ورزشی بانوان خودرا به این نوع مسابقات اعزام کند.
زیر ساخت های ورزش ما ایراداتی دارد اگر این مشکلات دیده شوند واصلاح هم شوند می توان قله های جهانی مانند کشور چین فتح کردومعاونت های ورزش بانوان را وظیفه خطیری در این امر دارند ،تنها با خود باوری می توان به این مراحل رسید یعنی درک مطلوب فرد از خود وشایستگی های خود که با درگیر شدن در جامعه وانتظار دیگران از او که می تواند در خود باوری موثرباشد وما هم به عنوان یک خبرنگار ورزشی آروز داریم تمامی این مشکلات سریعان حل بشود وماهم به رده های بالای المپیک نگاهی داشته باشیم.
واگربعد اجتماعی ورزش را هم کناربگذاریم نمی توان از تاثیر مستقیم آن برسلامتی انسان به راحتی بگذریم چه در بیماری ها قلبی وعروقی وبیماری دیابت و…وشایع ترین بیماری جهان امروز افسردگی که با ورزش کردن می توان مانند یک انسان سالم زندگی کرد ونگران هزینه های کلان درمان این نوع بیماری ها نباشیم.
زنان ایران چه در امر ورزش کردن وحتی در مشارکت های ورزشی مانند پیاده روی خانوادگی ها وتماشای مسابقات ورزشی می توان استفاده کرد ودیگر نگران از کار افتادن نیمی از جامعه نباشیم ،پروسه ای که تنها گام اول آن همگانی کردن ورزش برای بانوان بود ودر مرحله یعدی باید وارد بعد قهرمانی می شد نه تنها این امر محقق نشد بلکه درصد ورزشکاران زن ایرانی نیز کم کم کاهش یافته اگر مشکلات ورزش بانوان را ریشه یابی بکنیم به عواملی مانند عدم حمایت لازم صدا وسیما که کم ترین زمان را برای ورزش بانوان اختصاص می دهد وکمبود فضاهای ورزشی ،تایم های غیر قابل استفاده در ورزش که نیروهای دانش آموز وکارمندی نمی توانند از آن استفاده کنندوصد البته فرهنگ غلط جوامع باعث عقب افتادگی ورزش زنان هستندوبا سیاست گذاری مناسب می توان این عقب افتادگی را جبران کرد اگر بخواهیم.
نهادهایی مانند شهرداری،آموزش عالی،آموزش وپروش ،ودر مرحله آخر سازمان محیط زیست هر کدام اگر یک طرف کار را بگیرند می توان این کشتی به گل نشسته را به طرف دریا هدایت کرددرحالی که با تغییردادن نگرش به ورزش زنان دیگر نگران آمارهای دختران خیابانی نخواهیم بود ودر مدت کوتاهی جامعه ای با آمار کوتاه بزهکاری را تحویل مردم خواهیم داد.
امروز دیگربحث اوقات فراغت فارغ از بحث تربیت بدنی و ورزش شده است ومردم جهان امروز با دید وسیع تری به ورزش نگاه می کننددرست است در جهان امروز درصد ورزشکاران مرد نسبت به زنان زیاد است ولی نه در حد ۹%که کل بانوان ورزشکار ایران را شامل می شودکه بسیاری از تیم های بانوان ایرانی حتی نمی توانند لیست خود را پر بکنند،ورزش زنان امروزه دارای جایگاه تثبیت شده ای است وبانوان ایرانی هم حداقل این انتظار را دارند که بتوانند در قالب ارزرش های اسلامی به ورزش بپردازند.
با یک نگاه اجمالی به جدول المپیک می بینیم که کشور چین درصد بیشتر مدال آنان مربوط به بانوان است ولی کشور عزیزمان حتی نمیتواند در۷رشته ورزشی بانوان خودرا به این نوع مسابقات اعزام کند.
زیر ساخت های ورزش ما ایراداتی دارد اگر این مشکلات دیده شوند واصلاح هم شوند می توان قله های جهانی مانند کشور چین فتح کردومعاونت های ورزش بانوان را وظیفه خطیری در این امر دارند ،تنها با خود باوری می توان به این مراحل رسید یعنی درک مطلوب فرد از خود وشایستگی های خود که با درگیر شدن در جامعه وانتظار دیگران از او که می تواند در خود باوری موثرباشد وما هم به عنوان یک خبرنگار ورزشی آروز داریم تمامی این مشکلات سریعان حل بشود وماهم به رده های بالای المپیک نگاهی داشته باشیم.
