بسیاری از افراد که به دلیل اختلالات مکرر مرتبط با بیماری همهگیر در کسبوکار خود در سه سال گذشته تحتتأثیر قرار گرفتهاند، نمیخواهند کارکنانی را تا زمانی که همهچیز به حالت عادی بازگردد، استخدام کنند.
بخش خدمات که ۵۳.۳ درصد از تولید ناخالص داخلی چین در سال ۲۰۲۱ را تشکیل میداد، در بحبوحه محدودیتهای ضد ویروسی در این کشور که بسیاری از رستورانها را تعطیل و سفرها را محدود کردند، بیشترین آسیب را دید. پکن در این ماه تقریباً همه این محدودیتها را که به اقتصاد ۱۷ تریلیون دلاری آسیب رسانده بود، برچید.
دان وانگ، اقتصاددان ارشد در بانک هانگ سنگ چین گفت: هنوز کمبود نیروی کار در بخش خدمات در شهرهای بزرگ وجود دارد و کاهش بهرهوری کاملاً آشکار است و بازگشت مجدد به طور همزمان اتفاق نمیافتد. آژانسهای مسافرتی و افراد عادی اعلام کردند که با توجه به نگرانیها در مورد کووید و هزینههای دقیقتر به دلیل تأثیر همهگیری، بازگشت به حالت عادی ماهها طول میکشد.
خردهفروشی که معیاری کلیدی برای مصرف است در نوامبر نسبت به سال گذشته ۵.۹ درصد کاهش یافت. سیاستگذاران برنامههایی را برای احیای مصرف و سرمایهگذاری تنظیم کردهاند اما انتظار میرود تاثیر کندی اقتصاد بر بیکاری و دستمزدها در کوتاهمدت مخارج خدمات را پوشش دهد.
بر اساس گزارش رویترز، در شهر لیجیانگ، یک کانون گردشگری در در جنوب غربی چین، از سه سال پیش که اقدامات کنترل بیماری همهگیر اعمال شد، حدود نیمی از مغازهها و رستورانها تعطیل شدهاند. یکی از افراد در این منطقه اظهار کرد که این محدودیتهای کووید نیست که مانع از تردد افراد میشود، بلکه نداشتن هزینه است. هزینه زندگی در پکن در حال افزایش است و مردم همچنان نگران بیمارشدند در محل کار هستند.