ماجرا از این قرار است که بازار ارز ایران بیش از سیاستهای اقتصادی تحت تاثیر اخبار منفی و مثبت سیاسی و بینالمللی است؛ به گونهای که خروج آمریکا از برجام در سال ۱۳۹۷ شروعی برای افزایش قابل توجه نرخ دلار و رسیدن آن به کانال ۳۰ هزار تومان بود. از سوی دیگر، انتشار اخبار امیدبخش در ماههای اخیر از مذاکرات وین نیز به عنوان خبری مثبت برای بازار ارز ایران و جهتدهی به دلار برای حرکت به سمت کاهش توانست تا حدودی نرخ دلار را کاهش دهد و تقریبا به کانال ۲۵ هزار تومان برساند.
در این بین، مذاکرات وین که گفته میشد با توافق نهایی فاصله چندانی
ندارد، متوقف شد که کارشناسان عواملی مختلفی همچون جنگ اوکراین و روسیه و
تعلل آمریکا را در این زمینه موثر میدانند؛ موضوعی که میتوانست شوکی برای
بازار ارز باشد و روند قیمتها در این بازار را صعودی کند اما توقف
مذاکرات وین نیز تاثیری بر تغییر کانال نرخ دلار از ۲۵ هزار تومان نداشت و
همچنان در این محدوده قیمتی با نوسانات اندک باقی ماند. بنابراین، به نظر
میرسد که احتمالا دولت میخواهد با سیاستهای ارزی خود به شکل دستوری یا
تزریق ارز به بازار، تاثیر اخبار منفی و مثبت مذاکرات وین بر بازار ارز را
خنثی کند و نرخ دلار را در محدوده ۲۵ هزار تومان نگه دارد تا نه از این نرخ
کمتر و نه بیشتر شود.