وقتی بی خانمانی جرم می شود!

به گزارش یونگه ولت، اخیراً نام پلیس شهر رالای در صدر رسانه ها جای گرفت. شهر رالای مددکاران کلیسایی را تهدید کرده است که اگر در پارک عمومی شهر، غذا و چای و یا قهوه بین گرسنگان تقسیم کنند زندانی خواهند شد. استدلال ماموران این بود که طبق قوانین شهر، هر گاه در پارک های عمومی مواد غذایی پخش شود، باید با دریافت اجازه ی رسمی از مقامات باشد و هزینه ی دریافت اجازه نامه ی رسمی نیز روزی ۸۰۰ دلار است.

پلیس می گوید: «من اصل مطلب را می گویم. اگر به توزیع غذا ادامه دهید توقیف تان می کنم». این، چیزی است که روحانی کلیسای «عشق پیروز است» در پایگاه اینترنتی کلیسا منتشر کرده است. اعضای این کلیسا از شش سال پیش در پایان هفته صبحانه ی مختصری بین نیازمندان پخش می کنند. امکان دیگری برای رساندن غذا به افراد بی خانمان شهر «رالای» وجود ندارد، چون در پایان هفته موسسات دولتی برای کمک به مستمندان تعطیل اند. گرچه رفتار پلیس رالای در صدر اخبار رسانه ها قرار گرفت، ولی ۷۰ نیازمندی که آن روز صف کشیده بودند، از دریافت غذا محروم شدند.

 

 

برخی از شهرها راه مقابله با این مسئله ی اجتماعی را مجازات های قانونی می دانند. چندی پیش شورای شهر در ایالت کارولاینای جنوبی به اتفاق آراء تصویب کرد که بی خانمانی جرم است و پلیس موظف است کسانی که محل اقامت ثابت ندارند را به محلی خارج از شهر که ۲۴۰ تختخواب دارد منتقل کند. بنا بر اطلاعات منتشر شده از سوی پایگاه اینترنتی «اندیشه ی پیشرو» بی خانمان های مقیم این گونه اقامت گاه ها فقط با دریافت اجازه می توانند از اقامت گاه بیرون روند. اگر آنان این شرایط را نپذیرند یا باید روانه ی زندان شوند یا شهر را ترک کنند. بنا به نوشته ی پایگاه ایتنرنتی «اندیشه ی پیشرو»، طی سی سال گذشته هیچ یک از شهرداری ها مانند شهرداری کلمبیا چنین قوانینی علیه بی خانمان ها وضع نکرده است.

اما این فقط شهر کلمبیا نیست که با چنین قوانین سخت گیرانه ای در برابر کسانی ایستاده است که همه چیزشان را از دست داده اند. شهرهای پورتلاند،اورگون ، تامپا و فلوریدا نیز تصمیم به اتخاذ روشی تند و تهاجمی در برابر تهی دستان گرفته اند. مثلاً در تامپا، از حدود یک ماه پیش، پلیس کسانی را که در خیابان می خوابیدند دستگیر و زندانی کرده است. اما از سوی دیگر اقدامات مثبتی نیز مشاهده می شود. پس از رودآیلاند و کانتیکات، هم اکنون ایلینویز هم سومین ایالتی است که قانونی در حمایت از بی خانمان ها به تصویب رسانده است. طبق این قانون، می توان به اقدامات خودسرانه ی پلیس اعتراض و با قائل شدن تبعیض برای یافتن کار و خانه مقابله کرد.