پراوینس ژورنال: اصرار کنگره آمریکا بر سیاست تحریم ایران اشتباه است

خبراقتصادی:به گزارش تسنیم پایگاه آمریکایی پراوینس ژورنال طی گزارشی از سیاست تحریم کنگره آمریکا علیه ایران تاکید کرد اکنون زمان اجرای این سیاست نیست.

این گزارش افزود: همان اعضای مجلس نمایندگان آمریکا که به تازگی به تسریع در پایان دادن به ماموریت های رزمی آمریکا رای دادند، ظاهرا قصد دارند آمریکا را در جنگی بزرگ تر از جنگ افغانستان در خاورمیانه درگیر کنند، یعنی جنگ با ایران.

هفته گذشته و تنها چند روز قبل از آغاز کار دولت جدید ایران، مجلس نمایندگان آمریکا با 400 رای موافق در مقابل 20 رای مخالف رای به تشدید تحریم ها علیه تهران داد. رئیس جمهور جدید ایران می گوید خواهان کاهش تنش ها با واشنگتن است و سیگنال هایی را ارسال کرده است که شاید به معنای آمادگی باشد. اما در مقابل، کنگره آمریکا به جای آزمودن فرصت ناشی از انتخاب رئیس جمهور جدید در ایران، تصمیم گرفته است که با یک سیلی به صورت روحانی به او تبریک بگوید.

این گزارش در ادامه نوشت: تحریم ها تاثیری منفی بر اقتصاد  ایران بر جای گذاشته است (و به همین دلیل است که روحانی خواهان معامله است)، اما این تحریم ها هنوز نتوانسته فعالیت های هسته ای ایران را متوقف کند. اکنون با روی کار آمدن روحانی و جایگزینی آن با احمدی نژاد منکر هولوکاست، ممکن است مذاکرات بتواند فعالیت های هسته ای ایران را متوقف کند.

البته استدلالی که برای اقدام اخیر کنگره وجود دارد این است که فشار بیشتر در شرایط فعلی حکومت ایران را ناگزیر از اعطای امتیاز بیشتر خواهد کرد. اما با توجه به بالا بودن سطح بی اعتمادی تاریخی بین ایران و آمریکا، احتمال واکنش کاملا برعکس بیشتر است.

این حرکت انسان را به یاد گفت‌وگوهایی می اندازد که در سال 2001 با مقامات ایرانی در مورد افغانستان داشتیم. بلافاصله بعد از این مذاکرات، جورج بوش، رئیس جمهور وقت آمریکا ایران را بخشی از محور شرارت نامید که بر اساس منابع موجود، کاملا موضع گروه هایی که در داخل ایران به دنبال همکاری بیشتر با آمریکا بودند را تضعیف کرد.

حامیان این طرح نیز استدلال می کنند که به قدرت رسیدن روحانی تغییر چندانی را ایجاد نخواهد کرد. اما روحانی به عنوان یک عنصر برجسته داخل نظام (و مذاکره کننده ارشد قبلی در موضوع هسته ای) که روابط نزدیکی با اصلاح طلبان، محافظه کاران و شخص (آیت الله) خامنه ای دارد، در وضعیتی کاملا منحصر به فرد قرار دارد.

روبرتو توسکانو، سفیر سابق ایتالیا در تهران که ارتباطات زیادی با ایران دارد می گوید: «او یکی از معدود کسانی است که می تواند از (آیت الله) خامنه ای برای مذاکره جدی مجوز بگیرد.» وی افزود: «ما نباید بیش از حد خوش بین باشیم...اما گفتن اینکه هیچ چیزی عوض نشده است، واقع بینانه نیست.»

به علاوه، اینکه دیگر احمدی نژاد مسئول مذاکرات نیست، خود یک تفاوت عمده است. او با شعارهای آخرالزمانی اش بسیاری را به خصوص در اسرائیل به این اعتقاد رساند که ایران برای تسریع در  ظهور موعود شیعیان امام مهدی (عج)، ممکن است اسرائیل را با بمب اتم هدف قرار دهد.

بر اساس این گزارش مهم نیست که واقعا قصد احمدی نژاد همین بوده است یا خیر، اما در هر صورت این اظهارات به مثابه سمی مهلک برای هرگونه گفت‌وگو بود. دشمنی ایران با اسرائیل تغییری نکرده است. (روحانی در راهپیمایی روز قدس، اشغال سرزمین های فلسطینی توسط اسرائیل را «زخمی بر بدن جهان اسلام» خواند.)

اما شیوه رئیس جمهور جدید کاملا با محمود احمدی نژاد متفاوت است. او یک سیاستمدار عملگراست که می داند برای ادامه حیات، حکومت ایران باید نیازهای اقتصادی مردمش را تامین کند. این بدان معناست که نباید با بمباران اسرائیل دست به اقدام انتحاری زد.

اما شکی نیست که تصویب تحریم های جدید علیه ایران در کنگره تحت تاثیر نگرانی اسرائیل از این مسئله است که به گفته نتانیاهو، روحانی یک گرگ در لباس میش» باشد.

اما آن گروهی گه به سرعت هرگونه جنبه های جدید برای مذاکرات را رد می کنند، باید در چگونگی تغییر خاورمیانه که منجر به تضعیف ایران شده است، تامل کنند. در صدر تهدیدات متوجه ایران، کاهش قیمت جهانی نفت به دلیل افزایش زیاد تولید نفت و گاز شیل در آمریکاست.

بنابراین، ایران باید به جبهه داخلی اش تمرکز کند. تهدید منطقه از سوی تهران در حال کاهش است. در   تلقی تهدید جهان توسط تهران اغراق شده است. تهاجم نظامی به ایران برنامه هسته ای این کشور را متوقف نمی کند و تنها آن را به تاخیر می اندازد.  اما کنگره  همچنان در کنار رویکرد خصمانه در مقابل مذاکرات، به تشدید تحریم ها ادامه می دهد.

اگر توسعه برنامه هسته ای ایران به رغم تحریم ها ادامه یابد، فشار بر اوباما از سوی اسرائیل و برخی از نمایندگان افزایش خواهد یافت تا گزینه نظامی را به اجرا بگذارد. بنابراین، قبل از اینکه سنا، طرح مجلس نمایندگان برای تشدید تحریم ها را تصویب کند، باید در اهداف این تحریم یک بار دیگر اندیشه شود.

به گفته توسکانو، تحریم ها «تنها زمانی موثراند که ابزاری برای رسیدن به توافق باشند و این توافق نیازمند مصالحه است. اگر مذاکره ای در کار نباشد، تحریم ها می توانند به رویارویی نظامی منجر شوند.»

در شرایطی که وضعیت برای مذاکره با تهران مساعد است، رهبران آمریکا نباید خود را در جعبه جنگ با ایران محصور کنند.