دسترسی به فناوری در فضای غیر رانتی، شرط حیات بنگاه‌ها، پیشنهاد تدوین برنامه توسعه فناوری بومی
رئیس جهاد دانشگاهی افزود: اما آنچه که امروز در جهان مهم‌تر از تحقیقات
است؛ اثربخشی آن است. اینکه تحقیقات صورت گرفته چه نتایج اقتصادی و
اجتماعی در بر داشته و پژوهش در جوامع به چه میزان موجب سودآوری، اشتغال و
رونق تولید شده است. دنیا برای این موارد شاخص در نظر گرفته است، این که چه
میزان از پژوهش‌های ما منجر به ثبت اختراع بین‌المللی شده است، چقدر
پژوهش‌ها مورد استناد قرار می‌گیرد. بحث ما این است که هر کار علمی برای حل
یک مشکل کشور در بستر امروز و برای آینده باشد و حتماً منجر به فناوری
شود.
طیبی با بیان این که امروز در سال ۹۸ (یا در شش ماه اول ۲۰۱۹)، طبق آخرین
گزارش‌ها مرکز جهاد دانشگاهی ایران به لحاظ تعداد مقالات و با تعداد ۲۵
هزار و ۵۰۰ مقاله به جایگاه ۱۵ در دنیا رسیده است، اظهار کرد: اما شاخص‌های
دیگر ما تغییر چندانی نداشته است. همچنین تولید علم ما نیز مقداری دچار
مشکل است.
وی ضمن یادآوری تجربه همکاری که در نیمه‌های سال ۶۰ با ایمیدرو شکل گرفته
بود؛ گفت: چیزی که حس می‌شود در ایمیدرو باید ایجاد شود، دانش طراحی
کارخانه‌های فرآوری در کشور است. اگر در طراحی پایه خودمان صاحب دانش باشیم
و مشاورین این طراحی‌ها را انجام داده و به لحاظ اعتقادی و قوانین ملزم
باشند از تجهیزات ایرانی استفاده کنند، موفقیت‌ها بیشتر خواهد بود.
توسعه فناوری در گرو پیگیری مدیران
طیبی با بیان این که در سطح ملی و در درازمدت ما دارای برنامه‌های مدون
برای توسعه فناوری عمومی نیستیم؛ گفت: اما لازم به ذکر است که امید به
مدیران داریم؛ چراکه توسعه فناوری در کشور ما به شدت به باور و پیگیری
مدیران ارشد بستگی دارد.
رئیس جهاد دانشگاهی تصریح کرد: ما بسیار گله‌مند بودیم که چند خط تولید
سیمان راه افتاد اما انتقال فناوری نداشته‌ایم. به یاد داریم که همان زمان
خواستار این شدیم که چند مورد از این کارخانه‌ها تجمیع شده و از آن‌ها
امتیاز انتقال فناوری گرفته شود. در زمان وزارت "آقای نعمت‌زاده" با تبادل
جهاد دانشگاهی در این حوزه، یکی دو مورد از مشکلات فناوری حل شد. الان نیز
باید اتفاقاتی از این دست داشته باشیم.
وی افزود: باید از واحدهای با ظرفیت کم پرهیز شود. باید ۱۸ کارخانه فولاد
داشته باشیم یا یک کارخانه با ظرفیت تولید بالا که سودآوری بالایی داشته
باشد و بتواند R&D قوی داشته باشد؟ ! R&D هزینه‌بر است. البته این
به معنا نیست که تمام کارهای آن توسط کارخانه صورت گیرد. R&D ای لازم
است که می‌داند نیاز فناورانه کارخانه چیست و اگر با دانشگاه‌ها قرارداد
بسته می‌شود، توقع حل چه مشکلی را دارند.
طیبی اظهار کرد: قرارداد با دانشگاه‌ها نباید کارفرمایی باشد، بلکه باید
پژوهشی بسته شود. باید آگاهانه با استاد قرارداد بسته شود که نیاز ما چیست
که این از وظایف R&D است.
رئیس جهاد دانشگاهی با اشاره به بررسی‌های صورت گرفته طی همکاری‌های
جهاد دانشگاهی و سازمان ایمیدرو و از دست رفتن برخی فرصت‌ها؛ تصریح کرد: در
اواسط دهه ۶۰ روی قوس الکتریکی کار کردیم. آن زمان مشخص بود که با توجه به
معادن و انرژی که در اختیار ما قرارداد، در آینده حتماً صنعت فولاد ما
صنعت الکتریکی خواهد بود. درهمان سال ۶۵ قوس الکتریکی ۵۰ کیلویی ساخته شد؛
اما بعد از آن مورد حمایت قرار نگرفت.
وی در پایان اظهار کرد: ما برای همکاری بسیار جدی با ایمیدرو اعلام آمادگی
کامل می‌کنیم و از این بابت بسیار خوشحال هستیم؛ اما باید به محقق و صنعتگر
داخلی اجازه خطا هم داده شود و توقع نداشته باشیم که در اولین فعالیت خود
۱۲۰ سال عقب ماندگی کشور را جبران کند؛ هرچند که ۴۰ سال تجربه برای ما
پشتوانه خوبی را فراهم آورده و می‌توانیم کارهای بزرگ انجام دهیم.
