این سفره زیر زمینی به تنهایی بیشتر از 1000 میلیارد متر مکعب آب سالم و شیرین(معادل حدود173 سال مصرف آب شرب کل ایران) در خود جای داده است اما این سفره به عنوان منابع خیلی ژرف شناخته می شود که برای نسل های اینده و مسائل فوق استراتژیک قابل استفاده است
اقتصاد گردان - معاون دفتر برنامهریزی کلان آب و آبفای وزارت نیرو با رد مطالب ارایه شده در فضای مجازی درباره کشف یک سفره آب زیزمینی در سیستان و بلوچستان تاکید کرد: این مطالب حاوی اطلاعات، دقیق نیست و نباید به مردم آدرس غلط داد.
از مرداد سال گذشته به منظور دستیابی به منابع آبی غنی در کاری مشترک بین وزارت نیرو و معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، استفاده از آب های ژرف در دستور کار قرار گرفت.
هدایت فهمی روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی ایرنا اظهار داشت: از چند ماه پیش با همکاری معانت علمی و فناوری ریاست جمهوری، در سیستان و بلوچستان فعالیت هایی آغاز شده و اکتشاف این سفره آب زیرزمینی در تداوم این فعالیت ها صورت گرفته است.
وی شرایط موجود در استان سیستان و بلوچستان و ضرورت رعایت مصرف آب را خاطرنشان کرد و گفت: احجام و برآوردهای اعلام شده در خصوص این سفره صحیح نیست و لازم است در چنین شرایطی با اطلاعات دقیق و رعایت جوانب لازم عمل کرد.
فهمی اطلاعات ارایه شده توسط یکی از روزنامه نگاران در این باره را غلط خواند و افزود: کیفیت آبی که در چنین عمقی به دست آمده باشد نمی تواند با آنچه بر اساس یادداشت این روزنامه نگار اعلام شده، مطابقت داشته باشد.
وی گفت: هنوز زود است به طور قطع در این ارتباط صحبت کرد و نیاز به کار پژوهشی و تحقیقاتی دارد.
این مقام وزارت نیرو، زمان دقیقی برای مشخص شدن نتیجه نهایی در این ارتباط ارایه نکرد و آن را منوط به فعالیت های تحقیقاتی مورد نیاز دانست.
**منابع آب زیرزمینی، فوق استراتژیک هستند
وی اظهار داشت: منابع آب ژرف، منابع فوق استراتژیک هستند و این منابع باید برای نسل های آینده کشور که با شرایط بسیار سخت کم آبی روبه رو می شوند، مورد استفاده قرار گیرد و نباید این نوع آب ها را برای منافع آنی این نسل فقط هزینه کرد که از آب به صورت بهینه بهره برداری نمی کنند.
فهمی تاکید کرد: در شرایط فعلی بر تغییر رفتار مصرفی مصرف کنندگان تمرکز شود تا در حد نرم های جهانی مصرف کنند و سازگاری با کم آبی در هر شرایطی برای کشور ما نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت است.
**شرایط آبی سیستان بسیار نامناسب است
این مقام وزارت نیرو، شرایط آبی استان سیستان و بلوچستان را بسیار نامناسب خواند و گفت: به دلیل خشکسالی های اخیر با وجود بارندگی ها در دیگر نقاط کشور، این استان شاهد کمترین میزان بارش ها بوده و مردم منطقه از نظر آب شرب در مضیقه هستند.
وی افزود: با توجه به وظیفه ذاتی وزارت نیرو در خصوص تامین آب شرب برای تمام نقاط کشور، برای تامین آب شرب سیستان و بلوچستان نیز از همه روش های موجود بهره خواهد گرفت.
**نمک زدایی دریای عمان برای مردم سیستان و بلوچستان
وی یکی از روش های مد نظر وزارت نیرو برای تامین آب شرب مردم استان سیستان و بلوچستان را تامین این آب از طریق نمک زدایی آب دریای عمان عنوان کرد.
به گفته فهمی، در این ارتباط مطالعات انجام و به بخش خصوصی و بسیاری از سرمایه گذاران مجوزهای لازم داده شده است.
**اگر آبی در سیستان یافت شود برای مردم استفاده خواهد شد
این مقام وزارت نیرو همچنین تصریح کرد: اگر آبی در سیستان و بلوچستان یافت شود که از منابع آب تجدیدپذیر بوده و کیفیت مناسبی داشته باشد قطعا از آن برای تامین آب شرب مردم استفاده خواهیم کرد اما اگر از نوع آب های غیر قابل تجدید پذیر باشد از این آبها برای اهداف مختلف مگر در شرایط اضطرار استفاده نمی شود.
نماینده مردم زابل در مجلس شورای اسلامی چندی پیش درباره کشف یک سفره آب زیرزمینی جزئیاتی ارایه و اظهار کرده بود: کار این چاه بزرگ با عمق هزار و 200 متر آغاز شده و آب آن هم به صورت آرتزین و قابل شرب است.
به گفته حبیب الله دهمرده، این نخستین چاهی است که به این شکل و عمق مورد بهرهبرداری قرار گرفته است و اگر لازم باشد تا عمق 5 هزار متر هم ادامه پیدا خواهد کرد.
دهمرده این را هم گفته بود که بر اساس نظریه کارشناسان، آب زنده و جاری است و آب مردهای نیست.
محسن بیدی روزنامه نگار در صفحه اینستاگرام خود نوشته، این سفره آب زیرزمینی، از کوههای هندوکش و از طریق منطقه سیستان وارد ایران می شود و پس از سپری کردن منطقه کویری ایران، به خلیج فارس و دریای عمان می ریزد. عظمت این سفره آبی که به شکل رود در عمق 1000 متری زمین در جریان است.
به گفته وی، اکنون مجموع مصرف آب شرب کشور طبق آمار سال96 حدود7 میلیارد متر مکعب است و این سفره زیر زمینی به تنهایی بیشتر از 1000 میلیارد متر مکعب آب سالم و شیرین(معادل حدود173 سال مصرف آب شرب کل ایران) در خود جای داده است
مشاور حقوقي در امور آب و اراضي و زمين 09120439915 - 09121271413
کشف سفره آب زیرزمینی در سیستان و بلوچستان یک دروغ بزرگ است
انتشار مطالبی درباره کشف یک سفره جدید آب زیرزمینی در سیستان و بلوچستان بازتابها و واکنشهایی را به دنبال داشته که در این میان پژوهشگران حوزه آب معتقدند وجود چنین منبعی نمی تواند صحت داشته باشد و دفتر برنامه ریزی کلان آب وزارت نیرو نسبت به این موضوع روشنگری بیشتری کند.
نماینده مردم زابل در مجلس شورای اسلامی چندی پیش درباره کشف یک سفره آب زیرزمینی جزئیاتی ارایه و اظهار کرده بود: کار این چاه بزرگ با عمق هزار و 200 متر آغاز شده و آب آن هم به صورت آرتزین و قابل شرب است.
به گفته حبیب الله دهمرده، این نخستین چاهی است که به این شکل و عمق مورد بهرهبرداری قرار گرفته است و اگر لازم باشد تا عمق 5 هزار متر هم ادامه پیدا خواهد کرد.
دهمرده این را هم گفته بود که بر اساس نظریه کارشناسان، آب زنده و جاری است و آب مردهای نیست.
با یارانه های سنگین نمی شود به صورت پایدار از این منابع استفاده کرد
رییس اندیشکده تدبیر آب ایران گفت: شناسایی آب های ژرف(زیرزمینی) ابهام های خیلی زیادی دارد اما موضوعی که اصلا' از آن صحبت نمی شود مساله اقتصاد این حوزه است که هزینه های بسیار زیادی دارد.
انوش نوری اسفندیاری در گفت و گو با ایرنا در واکنش به طرح اکتشاف یک سفره آب زیرزمینی در سیستان و بلوچستان اظهار داشت: این که چنین منابعی برای چه نوع مصرفی مورد بهره برداری قرار می گیرد خیلی مطرح است و با یارانه های سنگین نمی شود به صورت پایدار از این منابع استفاده کرد.
وی افزود: هیچ نوع صحبتی از نوع برنامه ریزی برای استفاده از این منابع نمی شود و بهتر است مسایل را روشن کنند که توهم استفاده از این آب بیش از اینها نشود.
نوری اسفندیاری گفت: در مطالعات مهندسی دو مرحله برای شناسایی وجود دارد؛ یک مرحله برای اکتشاف است که تداوم با توقف مطالعات را مشخص می کند و مرحله دیگر برای امکان سنجی است که آیا برای منابع به لحاظ فنی، مهندسی، اقتصادی و اجتماعی امکان پذیر است یا نه و تا زمانی که پاسخ این مرحله استخراج نشود برنامه ریزی برای آن مانند سم مهلک است.
وی با بیان این که اقدام ها برای وجود سفره آب زیرزمینی در سیستان و بلوچستان اکنون در مرحله شناسایی و اکتشاف است و از نگاه کارشناسی تجربیات محدودی در دنیا از این حیث وجود دارد، در واکنش به اظهارات نماینده زابل در مجلس شورای اسلامی و ارائه جزئیاتی از سوی وی در ارتباط با سفره آب زیرزمینی تاکید کرد: دفتر برنامه ریزی کلان آب وزارت نیرو نسبت به این موضوع روشنگری بیشتری کند.
**اطلاعات قطره چکانی در حوزه آب
این صاحب نظر در حوزه آب، اطلاع رسانی به مردم در این رابطه را قطره چکانی خواند و گفت: اکنون که تکیه روی شفافیت سیاست ها است، ضرورت دارد این موضوع شفاف تر شود.
**امید است این خبر باعث توهم نشود
وی خاطرنشان کرد: از آنجایی که استخراج چنین منبعی بسیار پر هزینه بوده و معلوم نیست از نظر کیفیت در چه شرایطی باشد و دست زدن به آن چه تغییرات کیفی به دنبال خواهد داشت، ریسک بسیار زیادی در اطلاعات ارایه شده وجود دارد.
در فضای مجازی برخی مطالب حاکی از این است که این سفره آب زیرزمینی، از کوههای هندوکش و از طریق منطقه سیستان وارد ایران می شود و پس از سپری کردن منطقه کویری ایران، به خلیج فارس و دریای عمان می ریزد. عظمت این سفره آبی که به شکل رود در عمق 1000 متری زمین در جریان است.
برپایه نوشته های فضای مجازی، اکنون مجموع مصرف آب شرب کشور طبق آمار سال96 حدود7 میلیارد متر مکعب است و این سفره زیر زمینی به تنهایی بیشتر از 1000 میلیارد متر مکعب آب سالم و شیرین (معادل حدود173 سال مصرف آب شرب کل ایران) در خود جای داده است.
رییس اندیشکده تدبیر آب ایران تاکید کرد: مسایل باید شفاف سازی و چارچوب های تصمیم گیری روشن تر شود.
به گفته وی، به دلیل ابهام های زیادی که وجود دارد وزارت نیرو به لحاظ مهندسی وارد بهره برداری نمی شود چرا که اول باید مطالعه و ابعاد موضوع برای اکتشاف مشخص شود.
نوری اسفندیاری گفت: باید دید که آیا لازم است چاه اکتشافی دیگری حفر شود یا نه؟ هنوز این مرحله تمام نشده است و بعد از آن خواهند دید که آیا بهره برداری از این منبع توجیه اقتصادی دارد یا خبر.
این کارشناس حوزه آب بر ضرورت شناسایی پیامدهای محیط زیستی، اقتصادی، مالی و اجتماعی این مساله تاکید کرد و افزود: در صورتی که چنین منبعی وجود داشته باشد، آب آن نه برای کشاورزی که برای مصرف آشامیدنی می تواند اقتصادی باشد و این هم باید تحت یک شرایطی باشد تا با دیگر امکانات تامین آب شرب مقایسه شود.
**کشف سفره آب زیرزمینی در سیستان یک دروغ بزرگ است
در این ارتباط، همچنین محمد ارشدی پژوهشگر حوزه آب ، کشف سفره آب زیرزمینی در سیستان و بلوچستان را یک دروغ بزرگ خواند و افزود: اولا باید دید که چنین راه حل هایی از طرف چه نوع تفکری در جامعه دنبال و طرح می شود و برای آن تلاش می شود.
وی اظهار داشت: باید دید که مساله آب در کشور چگونه مساله ای است و چه نوع نگاهی آن را حل خواهد کرد؟
این پژوهشگر ادامه داد: مساله اصلی ما در آب، یک مساله اجتماعی، سیاسی و انسانی ناظر بر مصرف و تقاضای آب است؛ وجه طرف تقاضا و مصرف آب بقدری افسارگسیخته پیش رفته که بیش از توان سرزمینی ما برای تامین این آب است.
**شکاف عمیق تقاضا و عرضه آب در کشور
به گفته وی، شکاف عرضه و تقاضای آب در کشور بسیار زیاد شده است؛ مسیر و الگوی توسعه ای که انتخاب شده و چیدمان فعالیت های اقتصادی و مکان یابی مراکز جمعیتی به گونه ای است که تقاضا برای آب بسیار غیر کنترل و بیش از توان سرزمینی برای تامین آب بوده است.
ارشدی معتقد است که چنین تفکری شکاف را بیشتر می کند و هر چه قدر در تامین آب برای پر کردن شکاف اصرار کنیم بدون کنترل و تغییر فرآیندها و مکانیزمها و اصلاح آنها به تشدید این شرایط دامن زده و بحران را وخیم تر می کنیم.
وی گفت: دارندگان چنین تفکری که دنبال منابع جدید آب هستند اساسا در کانتکس غلط فکری و توسعه دنبال راهکار می گردند.
به اعتقاد این پژوهشگر، طرح مساله کشف سفره جدید آب زیرزمینی یک دروغ بزرگ است؛ چرا که چنین منابعی حداقل به صورت رسمی هنوز اعلام نشده و تازه مطالعاتی دارد انجام می شود و تا زمانی که اطلاعات رسمی خارج نشده مسایلی در این سفره وجود دارد که از نظر نوع منبع، هزینه استحصال، کیفیت منابع و میزان منابع در اختیار برای تامین مصارف، بسیار ابهام وجود دارد.
**بحران آب را به تعویق نیاندازیم
ارشدی گفت: تاکید بر این نوع تفکر برای حل مساله آب با توجه بر مدیریت تامین و عرضه آب، حل بحران آب را به تعویق می اندازد و آن را پیچیده تر می کند و بار را بر روی دوش نسل آتی می اندازد.
وی پر کردن شکاف عرضه و تقاضا را نیازمند اصلاح الگوی تقاضا و توسعه دانست و افزود: چنین نگاهی به حل بحران آب ما را به بیراهه می برد.
به گفته ارشدی، عرضه بیشتر و تامین بیشتر آب، بر اساس نگاه مهندسی و فنی نیست و تامین آب بیش از آن که یک مساله فنی باشد، مساله انسانی، سیاسی و اقتصادی است.
وی تاکید کرد: الگوی سیاسی، اقتصادی و حکمرانی و مولفه های ما در زمینه آب باید اصلاح و ساز و کارهای مختلفی برای اصلاح جنبه های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی با توجه به توان سرزمینی تدوین شود.
این پژوهشگر آب معتقد است این خبر به دنبال ایجاد جریانی در کشور است و تا زمانی که تایید نشده صرفا شیطنت گروه های خاصی از جامعه برای سودجویی است.
وی با اشاره به اظهارات نماینده زابل در این ارتباط تاکید کرد: اطلاعات یک عنصر سیاسی، اطلاعات کارشناسی نیست و باید دید تا چه اندازه قابل تایید است در حالی که مطالعات کارشناسی، چیز دیگری می گوید.

مشاور حقوقي در امور آب و اراضي و زمين 09120439915 - 09121271413
آب های ژرف در اعماق کویر ایران جاری است
بحران آب باعث می شود که درباره منابع مختلف آبی تحقیق کنیم و حتی به آن دست یابیم.
آب های ژرف در اعماق کویر ایران جاری استبه گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ این روزها پیرامون آب های ژرف زیاد می شنویم، آب هایی شاید در عمق بیش از 1000 متری از سطح زمین قرار دارد.
برخی بر این عقیده اند که برداشت این آب ها از دیدگاه زمین شناسی و زیست محیطی به صلاح نیست، برخی هم نظر دیگری دارند.
عده ای از کارشناسان هم می گویند چرا باید این ثروت ملی را قربانی کنیم ، در حالی که با افزایش بهره وری، واردات آب یا علمی کردن روش های کشاورزی می توان در مصرف آب صرفه جویی کرد.
گفته می شود وزارت نیرو قراردادی پیرامون آب های ژرف در ایران با روس ها منعقد کرده است؛ پروژه ای 250 میلیون دلاری برای اکتشاف آب در ذخایر ژرف ایران ، شناسایی پتانسیلها با نقشههای سطحی زمین شناسی و مطالعات ژئوفیزیک و در نهایت حفاری چاه در بلوکهای اکتشاف آب در نقاط عمیق و ژرف .
از سوی دیگر برخی شرکت های ایرانی فعال در این موضوع بر این عقیده اند که توان استخراج آب های ژرف را دارند اما تاکنون از سوی دولت دیده نشده اند.
مدیرعامل یکی از موسسات تحقیقاتی و پژوهشی از بخش خصوصی که چند سالی است پیرامون آبهای ژرف تحقیقات گسترده انجام داده است، می گوید: آب های ژرف آب هایی هستند که در مراکز هیدرو ژئودینامیک و سکانس های استراتیگرافی تشکیل می شود.
احمدی پور می افزاید : در سال های 1349 تا 1357 در کرمان دسترسی به این ابها حاصل شد ، همچنین در اوایل دهه 60 در طبس به آبهای ژرف دست یافته ایم و همچنان از این اب استفاده می شود.
وی می گوید : بررسی ها و مطالعات بسیاری صورت گرفته است که نشان می دهد در اعماق این خاک پرگوهر می توانیم به آب های ژرف دست یابیم.
احمدی پور ابراز می دارد : در کشور اهمیت چندانی به مباحث تحقیقاتی و پژوهشی در زمینه آب های ژرف داده نمی شود و بخش خصوصی را جدی نمی گیرند.
وی تاکید می کند: سعی کرده ایم از کارشناسان خبره در این بخش استفاده کنیم و یک طرح تحقیقاتی گسترده را کلید بزنیم.
احمدی پور می گوید: از سال 90 تاکنون تلاش کردیم با مراکز دولتی و وزارتخانه های مرتبط از وزارت نیرو تا معاونت علمی ریاست جمهوری و ... در این زمینه تعامل کنیم و توانمندی ها و نتایج تحقیقات را ارائه کنیم که موفق نشدیم.
اما به تازگی مطلع شدیم وزارت نیرو با شرکتهای خارجی برای تحقیق بر روی آب های ژرف ایران قرارداد منعقد کرده است.
احمدی پور گفت: دولت از بخش خصوصی ایرانی ضمانت و مدل کشف و استخراج می خواهد اما از شرکتهای خارجی ضمانتی گرفته نمی شود.
وی تاکید کرد: اکتشاف آب های ژرف فقط متکی به دستگاههای حفاری نیست بلکه باید با مطالعات دقیق وارد عمل شد تا حداکثر میزان قابل برداشت آب مشخص شود و آسیبی هم به مخزن نزند.
برای انکه بیشتر درباره آب های ژرف بدانیم به سراغ بهرام تقی زاده می رویم که کارشناس و مجری طرحهای اکتشاف و استخراج آبهای ژرف در ایران و کشورهای خارجی است.
بهرام تقی زاده می گوید: درباره آب های ژرف اطلاعات نادرستی داده می شود چون آشنایی کافی با این مقوله وجود ندارد یا بسیار اندک است.
ایران کشور پهناوری برای کشف و استخراج آبهای ژرف است و نمی توان نسخه واحد برای همه مناطق پیچید ، هر منطقه شرایط خاص خودش را دارد.
وی می افزاید : از نظر توان آب زایی (افتصادی) سه نوع آب زیرزمینی وجود دارد . گروه"A " ؛ آب های عمیق در دشت هاست که از نظر مطالعاتی ارزان تر از انواع دیگر به شمار می رود چون تهیه متغیرها و مختصات آن آسان است.
وی به گروه "B" یعنی آبهای جاری تجدید پذیر در اعماق زمین اشاره می کند و آب حاصل از آنها را کاملا قابل شرب می داند و می گوید : البته کشورهای معدودی از این آبها بهره مندند .
وی تاکید می کند : این آب در عمق 400 تا 800 متری از سطح زمین در حال حرکت است ، در کویر ایران هم این آب قابل دستیابی است.
تقی زاده به آب های ژرف گروه "C" هم اشاره می کند و اظهار می دارد : منبع این آب در طبقات زیرین و قدیمی زمین است. آبی ساکن و البته بسیار پر فشار ، این آب در اعماق 900 تا 1500 متری از سطح زمین وجود دارد و به دلیل مجاورت با معادن زیرزمینی ، امکان دارد مسموم باشد ، بنابراین برای اکتشاف آن از روش ژئوشیمی استفاده می شود که هزینه بالایی دارد.
این کارشناس زمین شناسی با اشاره به وجود آبهای گروه "B" در کویر ایران می گوید: اکتشاف و استخراج این آب هیچ مشکلی برای محیط زیست و زمین ایجاد نمی کند ، این اب در اعماق زمین در حرکت است و حتی امکان عبور از زیر خلیج فارس و دریای عمان را دارد و از کشورهای جنوبی خلیج فارس سردر می اورد.
وی تاکید می کند : استخراج این آبها بر اساس اصول و فرمول های خاصی است ، تحقیقات بر روی یک میدان به وسعت بسیار زیاد با روش های علمی اغاز می شود که منطبق بر دانش روز دنیاست.
تقی زاده ، حفاری نقطه ای برای استخراج این آب ها را روشی نادرست می داند و می گوید : بسیاری از شرکتهای خارجی با چنین روشی به منبع و مخزن اب آسیب می زنند و ان میزان اب مورد نظری که باید استخراج شود هیچگاه به دست نمی آید و سنجشی هم از عملکرد این شرکتها وجود نخواهد داشت که ایا عملکرد مفیدی داشته اند یا خیر.
وی تاکید می کند حفاری نقطه ای باعث می شود آب موجود در لایه های مختلف با هم امیخته و آلودگی مورد نظر مانع استفاده از آن منبع شود.
تقی زاده می گوید : در اوایل انقلاب اسلامی در طبس و در یک میدانی به وسعت 2000 کیلومترمربع در طول یک سال توانستیم منبع اب ژرف در ان منطقه را کشف کنیم و 6 سال طول کشید اب را خارج کنیم که از سال 1362 تا کنون از ان آب برداشت می شود.
تقی زاده تصریح می کند : تجربه کشف و استخراج آبهای ژرف وجود دارد و حتی با رقم های بسیار کمتر از میزان قرارداد با شرکتهای خارجی می توانیم پروژه های آبهای ژرف در سرزمین مان را به سرانجام برسانیم .
وی که در ایران ، سوئد و چند کشور اروپایی و اسیایی پروژه های موفقی را داشته است ،می گوید : این دانش در داخل کشور وجود دارد اما از ان استفاده نمی شود و به راحتی به سراغ شرکتهای خارجی ها می روند .
تقی زاده به تجربه کشف و استخراج ابهای ژرف در کشورهای مختلف هم اشاره و اعلام می کند : در صحرای سینا یک گروه آب شناسی از یوگسلاوی در عمق 1400 متری به آب رسیدند ، در عربستان ، کارشناسان سوئدی در عمق 1450 متری اب استخراج کردند اما چون به منبع اصلی اب دست پیدا نکردند ؛ برداشت از آن آب دوامی پیدا نکرد .
وی ابراز امیدواری کرد دانشی که در نزد ایرانیان وجود دارد به کار گرفته شود تا بتوانیم از منابع طبیعی کشور به بهترین شکل استفاده کنیم.
سالانه میلیونها مترمکعب اب قابل شرب در اعماق کویر مدفون و نابود یا از کشور خارج می شود ، بنابر این اکتشاف و استخراج این اب برای کشور در شرایط فعلی بسیار حیاتی است.
دریایی پنهان در دل کویر لوت تحقیق یک دانشمند ایرانی
امیر آقاکوچک، دانشمند ایرانی دانشگاه کالیفرنیا که چندی پیش جایزه علوم هیدرولوژیک (آب) اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا را دریافت کرد، میگوید زیر کویر لوت دریایی پنهان است.
درباره او در خبر رسمي اعلام نتايج اين جايزه آمده است؛ او از جمله شناختهشدهترين محققان و متخصصان جوان تأثيرگذار در علوم هيدرولوژيک (آب) است که توانسته با هوش، خلاقيت و قدرت رهبري مثالزدني، در موضوعات مختلف علوم آب، از جمله خشکسالي، تحقيقات تأثيرگذاري را هدايت و راهبري کند. بررسي ارتباط اجتماعي، يکي از شاخصههاي فعاليتهاي آقاکوچک بهشمار ميآيد. يکي از نمونههاي آن تحقيق درباره خشکساليهاي بهوجودآمده به دست انسان است. همچنين وي رهبري گروهي از دانشمندان در حوزههاي مختلف را در تحقيق روي خشکسالي ايالت کاليفرنيا برعهده گرفت. جوليانو دي بالداسار، استاد دانشگاه اوپسالا در سوئد، درباره آقاکوچک مينويسد: «او نقطهنظرهايي را در اين تحقيق ابراز کرد که نهتنها از لحاظ علمي مهم بودند، بلکه بر مديريت منابع آب در مطالعات تأثير تغييرات آبوهوايي روي منابع آب متمرکز بودند. اين در حالي است که مطالعات درباره تأثير خشکسالي روي منابع آب به طور گسترده روي شرايط آبوهوايي متمرکز هستند و به بُعد انساني توجهي ندارند.»
نتايج تحقيقات او در مجلههاي علمي معتبري مانند نيچر، ساينس و … منتشر شده است. چند روز پس از انتشار خبر اعطاي اين جايزه، به سراغ امير آقاکوچک رفتم تا از منظر و زاويه دانش و تخصصي که دارد، نظرش را درباره مشکلات و مسائل به نظر غيرقابلحل امروز ايران که در رأس آنها موضوع کمآبي و بحران در مديريت منابع آبي است، جويا شوم. در اين گفتوگو او به پرسشهايي درباره کاوش آب و حيات در کوير لوت، اکتشاف آبهاي ژرف، انتقال آب بينحوضهاي و… پاسخ گفته است. نکته مهمي که آقاکوچک در انتهاي صحبت خود روي آن انگشت ميگذارد اين است: من به آينده خوشبين هستم.
يکي از خبرهايي که با نام شما گره خورده، خبري به اين شرح است؛ «کشف بزرگترين ذخيره آب زيرزميني در کوير لوت ايران». ماجراي کشف اين آب چيست؟ آيا ميشود اين آب را استخراج و از آن استفاده کرد؟
متأسفانه خبر دقيقي نبود و من در اين زمينه هم با کسي مصاحبه انجام نداده بودم. ما بههمراه يک تيم تحقيقاتي چند سفر به کوير لوت داشتيم، براي کارهاي مطالعاتي و گزارشي از کار اين گروه تحقيقاتي در مجله ساينس به چاپ رسيده و در آنجا ما به سطح بالاي آب زيرزميني در بعضي نقاط کوير لوت و وجود سفرههاي آبي نزديک به سطح زمين اشاره کرده بوديم. احتمالا در مطلبي که در خبر آمده از اين گزارش اقتباس شده، البته بدون توضيحات دقيق. مسئله اينجاست که ما نميدانيم حجم و اندازه اين آبخوانهاي کويري به چه اندازه است. اين موضوع همچنان در دست مطالعه است. در زمينه آبهاي زيرزميني لوت همچنان تحقيقات ادامه دارد و نتايج آن در آينده نزديک به چاپ ميرسد. نکته اينجاست که حتي اگر امکان برداشت آب از منطقه لوت وجود داشته باشد، ما اميدواريم که اين کار انجام نشده و اين منطقه حفاظتشده باقي بماند. کوير لوت يکي از مناطق استثنائي دنياست و ويژگيهاي خيلي خاصي دارد؛ هم از بُعد آبي و هيدرولوژيکي و هم اينکه گرمترين جاي کره زمين شناخته شده و اينکه از نظر گياهي و جانوري هم بسيار خاص است. بهخاطر همين هم اميدوارم اين منطقه دستنخورده باقي بماند.
اساسا چه شد که شما کنجکاو شديد روي دشت لوت کار پژوهشي انجام دهيد و به جستوجوي آب برويد؟
مطالعات لوت کار شخصي و انفرادي نيست. تعداد زيادي از همکاران و دوستان، استادان دانشگاه از ايران و کشورهاي ديگر هم به اين منطقه علاقه دارند و روي آن کار گروهي انجام ميدهند. اميدواريم نتايج کارها در يکي، دو سال آينده به مرور منتشر شود. بهطورکلي من خودم علاقه خيلي خاصي به کوير و مناطق کويري دارم و از هر فرصتي براي گذراندن زمان در کوير استفاده ميکنم. غير از کويرهاي ايران، کويرهاي آمريکا و شمال آفريقا را هم ديدهام، ولي هيچجا به زيبايي کوير لوت خودمان نديدم.
از مخزن آبي که گفته ميشود زير زمين کوير لوت است بهعنوان «درياي پنهان» ياد شده. اين آب در چه عمقي از زمين است، شور است يا شيرين؟
آب زيرزميني منطقه لوت بسيار شور است و نميتوان به اين سادگي از آن استفاده کرد. در مورد عمق، حجم و پهنهبندي آن هم مطالعات همچنان در دست انجام است و نتايج هنوز تکميل نشده.
مدتي است در محافل رسمي و اجرائي حوزه مديريت منابع آب ايران صحبت از آبهاي ژرف و برداشت آنها ميشود، چنين مباحثي تا چه اندازه پايه علمي و دقيق دارند و آيا واقعا چنين آبهايي وجود دارند و قابلبرداشت هستند؟
آبهاي ژرف وجود دارند و قابلاکتشاف و بهرهبرداري هم هستند، ولي آبهاي ژرف موضوع بسيار پيچيده و قابلتأملي است. هرگونه اقدامي در اين زمينه بايد بر اساس مطالعات دقيق و برنامهريزيهاي طولانيمدت باشد. آبهاي ژرف بهسادگي تجديدپذير نيستند و اغلب طي صدها و هزاران سال در لايههاي عميق زمين و لابهلاي گسلها جاي گرفتهاند. اثر استخراج آبهاي ژرف روي لايههاي زمين و تغييرشکل گسلها به اين سادگي قابل پيشبيني نيست و ممکن است تبعات غيرقابلجبراني بههمراه داشته باشد. به نظر من بهجاي تمرکز بر استخراج آبهاي ژرف بهتر است مديريت آب و الگوي مصرف را بهبود ببخشيم.
آيا کشوري در دنيا وجود دارد که از آبهاي ژرف برداشت کرده باشد؟
بله، ليبي، عربستان و بعضي کشورهاي ديگر از آبهاي ژرف استخراج کردهاند.
آيا برداشت آبهاي ژرف مانند خاليکردن سفرههاي آب زيرزميني تبعات و عواقب مخرب براي محيط زيست و طبيعت نخواهد داشت؟ در اين زمينه آيا تحقيق يا نمونه تجربهشدهاي وجود دارد؟
قطعا استخراج آبهاي ژرف تبعات محيطزيستي خواهد داشت. در اين زمينه مطالعات و مشاهدات زيادي نيست ولي در زمينه اثرات محيطزيستي استخراج آبهاي زيرزميني معمولي مطالعات زيادي انجام شده است. برداشت آب زيرزميني ممکن است باعث تغيير شکل لايهها شده و باعث نشست زمين شود. اين پديده در بسياري از دشتهاي ايران همين الان قابل مشاهده است. برداشت آب از لايههاي عميق ممکن است تغييرات نشست زمين را تشديد کند.
شما اخيرا از اتحاديه ژئوفيزيک آمريکا، جايزه علوم هيدرولوژيک (آب) محققان جوان را کسب کردهايد، اين جايزه را اساسا به چه کساني ميدهند و چرا به شما داده شد؟
انجمن ژئوفيزيک آمريکا هر سال يک نفر را براي اين عنوان انتخاب ميکند و امسال از اين افتخار نصيب من شد. البته بايد عرض کنم که اين از نتيجه کار انفرادي نيست. اين نتيجه کار مشترک با دانشجويان دکترا و فوقدکترا و همکاران در چندين سال گذشته است که تعداد قابل توجهي از اين دانشجويان هم ايراني بودند.
به عنوان يک محقق در حوزه علوم آب به نظرتان مشکل ايران در زمينه مسئله آب و آنچه از آن با عنوان بحران يا ورشکستگي آبي ياد ميشود تا چه اندازه جدي است و آيا قابل مديريت و حلشدن هست؟
ورشکستگي آبي همانطور که از اسمش مشخص است نشاندهنده شرايطي است که مصرف ما بيشتر از آب تجديدشونده در دسترس باشد. اين مشکلي است که خيلي از مناطق از جمله درياچه اروميه با آن دستبهگريبان هستند.
ايالت کاليفرنياي آمريکا به لحاظ مديريت و مصرف منابع آبي نيز با مشکلات زيادي دستبهگريبان است، تجربه و شيوه عمل آنها و همينطور چشماندازشان براي حلکردن مشکل به چه شکل بوده است؟
کاليفرنيا هم مثل ايران در قسمت شمالي بارندگي فراوان دارد و در قسمتهاي مرکزي و جنوبي باران خيلي کم و هواي گرم. کاليفرنيا هم با مشکلات منابع آبي فراواني دستوپنجه نرم ميکند. آنها هم سدهاي زيادي در گذشته ساختهاند و آبهاي زيادي را بين حوضهها منتقل کردهاند. ولي الان بيشتر تمرکز بر بهبود مديريت مصرف و بازيافت آب و پساب در مناطق شهري است.
برخي صاحبنظران و متخصصان معتقدند جوامع بايد مصرف خود را بر پايه ميزان منابع خود تنظيم کنند، اما واقعيت اين است که افزايش جمعيت و همچنين استانداردها و مؤلفههاي زندگي امروزي به هر حال مصرف بيش از پيش آب را – به نسبت گذشته – ناگزير کرده است، در اين شرايط راهکارها براي تأمين اين مصرف مازاد چيست؟ آيا اساسا راهي هست؟
مصرف قطعا بايد بر اساس منابع بهخصوص منابع تجديدپذير باشد. راهکارهاي تأمين منابع مازاد بستگي به منطقه و شرايط آب و هوايي و اقتصادي دارد. ولي به طور کلي ميشود به مواردي مثل سرمايهگذاري روي تکنولوژيهاي جديد مثل آبياري قطرهاي، بازيافت پساب، جمعآوري آب سيلاب، آموزش بهينهسازي الگوي مصرف و تغذيه آبهاي زيرزميني اشاره کرد.
موضوعاتي مانند انتقال آب بينحوضهاي و همچنين انتقال و شيرينسازي آب درياها نه صرفا با هدف آب شرب بلکه آب کشاورزي و… تا چه اندازه راهکارهايي بهصرفه و اقتصادي و معقول براي تأمين آب موردنياز در ابعاد بزرگ هستد؟
شيرينکردن آب دريا درحالحاضر گزينه اقتصادي به حساب نميآيد. ولي برخي کشورها که منابع قابل توجهي دارند در اين زمينه سرمايهگذاريهاي زيادي کردهاند. همچنين تجربه بينالمللي نشان داده است که انتقال آب بينحوضهاي مشکل منابع آب را در درازمدت حل نميکند. ممکن است در کوتاهمدت مشکل منابع آب را حل کند ولي در درازمدت اغلب مشوقي براي مصرف بيشتر و توسعه بيشتر ميشود.
اين سؤالم را با ديدگاه لزوما علمي پاسخ ندهيد، در رؤياها و تصورات خودتان، در مجموع آينده وضعيت آبي جهان را چگونه ميبينيد؟ به نظرتان آيا آينده زمين شرايطي مانند فيلمهاي آخرالزماني با قحطي و بيآبي همراه است يا علم و تکنولوژيهاي جديد ميتوانند منجيوار مشکل را حل کنند؟
خير. من به آينده خوشبين هستم. اگر به ۵۰ سال گذشته نگاه کنيم پيشرفتهاي قابل توجهي در همه زمينهها و از جمله تکنولوژي و علوم طبيعي به دست آوردهايم و تجربيات موفقي در گوشه و کنار دنيا مشاهده کردهايم. به نظر من با مديريت درست و برنامهريزي صحيح ميتوانيم آينده آبي و محيطزيستي کشور را تضمين کنيم؛ البته کار آساني نخواهد بود.
منابع زیر زمینی دشت سیستان آب مورد نیاز 300 سال مردم منطقه را تامین می کند
محقق و مدرس دانشگاه گفت: استخراج و بهره گیری درست و مناسب از بستر غنی سفره های آب زیرزمینی دشت سیستان می تواند آب مورد نیاز مردم این منطقه را برای 300 سال تامین کرد.
ˈمهدی کشته گرˈ در گفت و گو با خبرگزاری جمهوری اسلامی افزود: سفره های زیر زمینی به عنوان منابع آبی مطمئن و قابل اتکا در زمان بحران برای توسعه صنعت و کشاورزی و آشامیدنی منطقه سیستان بشمار می رود.
وی با بیان اینکه سیستان سرزنده و شاداب دیروز، امروز به ماتم کده تبدیل شده است گفت: قهر طبیعت و فقدان تامین منابع آبی، مهم ترین دلیل حال و روز نه چندان خوش سرزمین اساطیری سیستان است.
وی اظهار داشت: اقتصاد سیستان از دیرباز بر پایه کشاورزی، دامداری و صیادی استوار بوده و برای رسیدن به شکوفایی در این مولفه ها نیاز شدید به آب دارد.
این محقق و استاد دانشگاه ادامه داد: همین وابستگی عمیق، کار را به جایی رسانده که سیستانیان در دوران پرآبی شاد و سرزنده و در دوران خشکسالی بدترین روزهای زندگی خود را سپری می کنند.
وی گفت: وابستگی به تامین آب از کشوری که نه ثبات سیاسی مشخصی دارد و نه بر پیمان های بین المللی متعهد است، شرایط زندگی را برای مردم سیستان دشوارتر کرده و این دل آزردگی تا بدان جا پیش رفته که بسیاری از اهالی این منطقه ترک دیار و سرزمین مادری شان کرده اند.
استاد دانشگاه اظهار داشت: آمار تکان دهنده سرشماری نفوس و مسکن در سال های 85 و 90 که نشان از مهاجرت 9 هزار نفر تنها از شهرستان هیرمند دارد و فرمانداری زابل نیز اعلام درباره نرخ مهاجرت در شش ماه نخست سال 92 اظهار نگرانی و شمار مهاجران سیستانی را پنج هزار خانواده اعلام کرده، حساسیت رسیدگی به شرایط زندگی مردم سیستان را دوچندان می کند.
کشته گر اضافه کرد: افزایش تمایل مردم سیستان به مهاجرت علاوه بر آنکه بر شیوه زندگی آنان نقش فزاینده ای دارد به دلیل خالی شدن یکی از استراتژیکی ترین مناطق کشور تهدیدات خاص خود را به همراه خواهد داشت.
وی با اشاره به اینکه منابع عظیم آبی در منطقه سیستان دست نخورده و بی توجه باقی مانده است تاکید کرد: شرایط نابسامان و حساس معیشت سیستانیان، کارشناسان را بر آن داشت تا راه های مختلفی برای برون رفت از این معضل را مورد بررسی قرار دهند.
استاد دانشگاه ادامه داد: به سبب آنکه اقتصاد سیستان وابستگی بسیار زیادی به آب دارد و این آب باید از آن سوی مرز تامین شود کارشناسان وزارت نیرو بر آن شدند راه حل هایی را مورد بررسی قرار دهند تا امکان تامین آب در داخل کشور فراهم شود.
وی همچنین با اشاره به نخستین گمانه زنی ها مبنی بر احتمال وجود سفره های زیر زمینی آب گفت: این گمانه در نهایت به این فرجام رسید که در اردیبهشت سال 92 با حضور نمایندگان وزارت نیرو مقرر شد تا شرکت آب منطقه ای سیستان وبلوچستان نسبت به انعقاد و انجام قرارداد بابت تامین آب از عمق زمین اقدام کند.
کشته گر افزود: در این اقدام مقرر شده بود تا یک شرکت خارجی با همکاری وزارت نیرو به آب منطقه ای استان معرفی و این نهاد حصول نتیجه آن را پیگیری کند.
وی خاطرنشان کرد: نکته قابل تامل این است که در مکاتبات ارسالی از سوی برخی ایرانیان خارج از کشور که کار مطالعه بر روی دشت سیستان را بر عهده داشتند و این امر بر آنان مسجل شده بود که افغانستان همکاری لازم را نخواهد داشت، نشان می دهد که در عمق بین 1200 تا 1800 متری زمین حجم عظیمی از منابع آبی موجود است.
این محقق ادامه داد: این حجم آب تا به اندازه ای است که می تواند به میزان چهار هزار و 500 لیتر بر ثانیه و به مدت 300 سال از آن آب استخراج کرد.
او اضافه کرد: این میزان آب به قدری است که برای مدت های طولانی سیستان را از معضلات امروز نجات خواهد داد این موضوع به عنوان یک منبع آبی مطمئن و قابل اتکا در زمان بحران، توسعه صنعت و کشاورزی را در پی خواهد داشت.
وی خاطرنشان کرد: آنچه امروز در کل منطقه سیستان درباره میزان مصرف روزانه آب شرب مطرح می شود مقدار دو هزار لیتر بر ثانیه است یعنی نصف میزان ادعا شده برای برداشت از منابع زیر زمینی را تشکیل می دهد.
کشته گر گفت: حتی اگر این موضوعات مطرح شود که امکان دارد این حجم مایع موجود، آب غیرقابل شرب و بدون استفاده باشد یا این حجم عظیم مایع در عمق زمین سیستان مربوط به فرآورده های نفتی باشد مهم نیست، مهم آن است که آب وجود دارد و به روش های فعلی امکان تصفیه آن نیز مهیا است.
این استاد دانشگاه ابراز امیدواری کرد دولتمردان بار دیگر این موضوع بسیار مهم را در فعالیت های خود برای بهبود شرایط زندگی در سیستان مد نظر قرار دهند و به صورت شفاف موارد مطرح شده درباره آن را بررسی کنند.
وی بیان کرد: این طرح یکی از موارد قابل تاملی است که اگر به آن پرداخته شود بسیاری از مشکلات سیستان برای همیشه حل خواهد شد از این رو امیدواریم کاروان تدبیر و امید این موضوع مهم را مورد تدبیر ارزنده قرار دهد.
گفت و گو با دکتر محمد آریامنش؛ متخصص ژئوفیزیک
تهیه آب ژرف از عمق 1000 متری 18 ماه زمان می برد/ امکان تامین ارزان تر آب سیستان و بلوچستان با حفر چاه 300 متری
در نوار مرزی استان سیستان و بلوچستان و حتی در غرب ایران، آب زیادی از کشور خارج می شود.
هیات دولت اخیرا در مصوبه ای 25 میلیارد تومان اعتبار برای حفر چاه آب ژرف و تامین آب آشامیدنی اضطراری استان سیستان و بلوچستان در نظر گرفت. البته پیش از این مقامات وزارت نیرو اعلام کرده بودند در حوزه آب ژرف با وام 250 میلیون دلاری که روسیه به ایران اختصاص داده اقدامات مشترکی با روسیه در ایران شروع شده است.
آب ژرف در اعماق بیش از 1000 متری کره زمین وجود دارد و یکی از مناطقی که آب ژرف در حال جریان آنجا می تواند مصرف آشامیدنی داشته باشد محدوده های گسل های زلزله است.
در خصوص احتمال وجود آب ژرف و مصوبه دولت برای تامین آب آشامیدنی استان سیستان و بلوچستان از آب ژرف، با دکتر محمد آریامنش گفت و گو کرد. آریامنش، دکترای ژئوفیزیک(زلزله شناسی) دارد و یکی از موافقان استفاده از آب ژرف است.
***
*در مورد آب های ژرف ایران در چند مقطع زمانی بحث شده و اخیرا باز این موضوع مطرح شده. دو گروه متفاوت نسبت به این موضوع اظهار نظر می کنند. برخی کارشناسان به طور کامل مخالف استفاده از آب ژرف هستند و یک گروه هم موافق استفاده از آب های ژرف هستند.
کسانی که مخالفند می گویند ما به درستی آب های سطحی و زیرزمینی را مدیریت نمی کنیم و اگر به آب های ژرف دسترسی پیدا کنیم آنها را هم از بین می بریم. اما شما موافق استفاده از آب های ژرف هستند.
بر چه مبنا این موافقت حاصل شده و شدیدا موافق استفاده از آب های ژرف هستید؟
- بحث من این است که در مرحله اول از نظر مهندسی، از نظر مدیریتی و از نظر کارشناسی، ضرورت دارد که تمام منابع آب مختلف کشور از جمله آب های ژرف را مطالعه کنیم، بررسی کنیم و پهنه بندی کنیم.
حداقل ما بدانیم که در کشور چه د اریم. در مواقع ضروری آنها را بهره برداری کنیم. این دلیل اول است. بالاخره ما در این کشور زندگی می کنیم و کشور مال ما هست، ما باید آینده پژوهی کنیم و باید نیازهای آینده کشور را بررسی کنیم و باید بدانیم چه میزان آب داریم.
*به غیر از این موارد، از نظر شما آب های ژرف چه اهمیتی دارد؟
- از نظر اقلیمی، کشور ما در یک منطقه خشک قرار گرفته است. منابع آب سطحی ما محدود است. متاسفانه ما در مورد مطالعه منابع مختلف آب برنامه ریزی جامعی نداشته ایم. آب های زیادی در زیر زمین از کشور خارج می شوند.
ما اگر از این آب ها بهره برداری نکنیم و اگر این منابع را استحصال نکنیم، یک سرمایه را از دست داده ایم. دوستانی که مخالف استحصال آب های ژرف هستند برای آنها آب ژرف، بد تعریف شده.
تهیه آب ژرف از عمق 1000 متری 18 ماه زمان می برد/امکان تامین ارزان تر آب سیستان و بلوچستان با حفر چاه 300 متری /
*کسانی که در داخل کشور مخالف استفاده از آب ژرف هستند می گویند ما از آب های سطحی و زیر زمینی کشورمان به درستی استفاده نمی کنیم و در مدیریت این آب ها مشکل داریم و بعد بخواهیم از آب ژرف استفاده کنیم آنها را هدر می دهیم.
-آنها تعریف درستی از آب ژرف ندارند. اغلب اینها زمین شناس نیستند. اینها کسانی هستند که می گویند آب ژرف یعنی آب فسیلی. بله، اگر آب فسیلی بهره برداری شود بالاخره ذخیره آن تمام می شود ولی آب های ژرف به 5 دسته تقسیم می شوند.
در یک دسته بندی کلی، ما دو نوع آب ژرف تجدیدپذیر و تجدید ناپذیر را داریم. بنده این تعریف را برای اولین بار، در کشور ارائه کرده ام.
آب های فسیلی، آب های ژئوترمال(زمین گرمایی) و آب های نفتی، تجدید ناپذیرند. تمام آب گرم هایی که در مناطق مختلف کشور مثل سرعین، فردوس و نایبند طبس وجود دارد آب ژرف هستند که از درون زمین به بالا می آید. این آب ها، تجدید ناپذیر هستند. ما به دنبال استخراج این آب ها نیز نیستیم.
آب های تجدید پذیر نیز دو نوع هستند. یک نوع آب هایی است که در رسوبات کواترنری یا آبرفت ها وجود دارد. باز ما به دنبال این آب ها نیستیم. اگر ما از این آب ها، بیش از حد بهره برداری کنیم، زمین ممکن است نشست کند.
اما آب های پهنه های گسلش، آب های برون حوزه ای هستند. آب هایی هستند که از یک حوزه دیگر، وارد ایران می شوند یعنی از خارج از مرزهای ایران، وارد ایران می شوند.
این آب ها، در اعماق زمین هستند یعنی در عمق بیش از 700 متری زمین قرار دارند. استفاده از این آب ها، باعث زمین نشست و تهدیدات زیست محیطی نمی شود. به دلیل این که این آب ها در زیر زمین جریان دارند، کیفیت بهتری هم دارند.
ما اگر این آب ها را برداشت نکنیم از کشورمان خارج می شود. امروزه ثابت شده است که چشمه های آب شیرین در دریای عمان و خلیج فارس وجود دارد. این آب ها از زیر زمین به بیرون از ایران می روند. چرا ما از این آب ها استفاده نکنیم.
*برخی از کسانی که هم رشته شما هستند و در رشته فیزیک زمین(ژئوفیزیک) تحصیل کرده اند شخصا به من گفتند استفاده از آب ژرف، هزینه بر است و کار آسانی نیست. در این زمینه در جواب این صاحب نظران و کسانی که در همین حوزه شما متخصص هستند چه نظری دارید؟
- من یک سوال دارم. اگر آب را از خلیج فارس بیاوریم و شیرین کنیم چقدر هزینه دارد؟ الان در دستور کار قرار گرفته است که آب منتقل شود و به کرمان، بیرجند برود و در برنامه هست که حتی تا مشهد برود.
تهیه آب ژرف از عمق 1000 متری 18 ماه زمان می برد/امکان تامین ارزان تر آب سیستان و بلوچستان با حفر چاه 300 متری /
می خواهند 2 هزار کیلومتر، آب را پمپاژ کنند. این 2 هزار کیلومتر، سرازیری نیست. این 2 هزار کیلومتر مسیر انتقال آب، حداقل 2000 متر یا 1800 متر اختلاف ارتفاع دارد. یعنی علاوه بر این که ما باید 2 هزار کیلومتر را در یک مسیر، تا بیرجند پمپاژ کنیم در عین حال 2000 متر اختلاف ارتفاع نیز دارد.
*محاسباتی انجام شده که آوردن آب از خلیج فارس و جنوب کشور چقدر هزینه دارد؟
-بله. ما اینها را محاسبه کرده ایم. میزان هزینه یک متر آب ژرف، یک دویستم انتقال آب از دریای آزاد تا به منطقه مورد نظر است.
*در ارتباط با هزینه حفر چاه آب ژرف، آقای رحیم میدانی معاون وزیر نیرو گفته اند حفاری هر چاه آب ژرف سالیانه 30 میلیارد تومان هزینه دارد.
در سیستان و بلوچستان افزایش شدید دمای هوا اتفاق افتاد و بزرگان این استان از دولت خواستند به خاطر گرمای بی سابقه استان، برق را با قیمت کمتری عرضه کند. آیا می شود این هزینه زیاد حفاری آب ژرف از مردم که مصرف کننده هستند بعدا در قالب قبض آب گرفت یا مثل همین وضعیتی می شود که در مورد برق اتفاق افتاد؟
-ما برای اکتشاف و استحصال یک چاه آب ژرف که به طور میانگین 1000 متر تا 1200 متر عمق دارد کلا 30 میلیارد تومان نیاز داریم.
*نگهداری و حفظ وضعیتی که وجود دارد هزینه نخواهد داشت؟
-قطعا هزینه دارد. یک چاه معمولی هم نیاز به نگهداری دارد ولی نه 30 میلیارد تومان.
*پس شما معتقدید که برای آب ژرف نیاز نیست که سالیانه 30 میلیارد برای هر چاه هزینه شود؟
-هزینه حفر چاه آب ژرف بستگی به عمق چاه دارد. عمق آن خیلی مهم است. بنده، مجری سند راهبردی آب ژرف در وزارت نیرو بودم. اصلا وزارت نیرو، سند راهبردی آب ژرف را به دلیل این که گفتند ما پول نداریم، تمام نکرد. برای 20 میلیون تومان پول مانده بودند و گفتند نداریم که آن را تمام کنیم.
*به نظر شما حداقل هزینه ای که تاسیس چاه آب ژرف و استفاده از آن دارد چقدر است؟
-رقمی که من به آقای مهندس میدانی معاون وزیر نیرو در سال 1395 اعلام کردم 33 میلیارد تومان بود. به آقای مهندس میدانی، من رقم دادم که از اکتشاف تا استحصال است یعنی آب به محل مورد استفاده برسد.
*هزینه های سالیانه نگهداری چاه آب ژرف را چقدر برآورد می کنید؟
-هزینه نگهداری خیلی کمتر است و فکر می کنم کمتر از 100 میلیون تومان شود. البته برای چاه نفت در ایران بالغ بر 5000 متر حفاری می شود.
*یک نوع آب ژرف تجدید پذیر در رسوبات آبرفتی وجود دارد. این نوع زمین ها و رسوبات در چه مناطقی از کشور وجود دارد؟
-در اغلب دشت های ایران، رسوبات آبرفتی وجود دارد. همین دشت تهران، دشت ورامین، دشت قم و دشت طبس و هر جایی که دشت هست، رسوبات کواترنری و رسوبات آبرفتی هستند ولی ما به دنبال استحصال آب از این مناطق نیستیم.
ما به دنبال استحصال آب از پهنه های گسلش هستیم. هر جایی که گسل های عمیق داریم و هر جایی که گسل های کلان و فعال داریم.
* از بین 5 نوع آب ژرف، فقط از آب ژرف موجود در گسل فعال و غیر فعال باید استفاده کرد؟
-دقیقا. ما الان از آبرفت ها استحصال آب را داریم. برداشت زیاد آب از آبرفت، باعث این شده که زمین، نشست کند.
*وزیر نیرو در تیر ماه امسال گفته بود چاه های آب ژرف بین 1000 متر تا 2000 متر عمق دارند. عمق این چاه های ژرف در همین حد است و بیش تر نیست؟
-هنوز در کشور، ما سند راهبردی منابع آب ژرف را نداریم. سند راهبردی نداریم یعنی این که کلمه آب ژرف، تعریف نشده که از چه عمقی تا چه عمقی.
در وزارت نیرو، بیش تر از 100 متر برای استحصال آب، تعریفی وجود ندارد. چاه هایی که وزارت نیرو تقسیم بندی کرده سه نوع است. یک نوع، چاه دستی است که تا عمق 10 متری است.
چاه های نیمه عمیق، چاه هایی هستند که تا 70 متر حفاری می شوند. چاه های عمیق، چاه هایی هستند که تا 100 متر حفاری می شوند.
در زبان ما، کلمه عمیق به معنای ژرف است. بنابراین تعاریف باید عوض شوند. با این حساب به چاه ژرف، باید فوق عمیق بگوییم. آب ژرف در مناطق مختلف، عمق مختلفی دارد.
*گسل های فعال و غیر فعال که آب ژرف دارند و آب آنها تجدید پذیر هستند اگر آب آنها مورد استفاده قرار بگیرد به طور طبیعی آب جایگزین آن می شود. در چه مناطقی از کشور می توان از این آب ها به عنوان آب آشامیدنی برداشت کرد؟
-سازمان زمین شناسی، گسل های فعال و اصلی کشور را شناسایی کرده است. گسل درونه در شرق ایران است. همچنین گسل هایی مثل گسل کَلمرد، گسل شتری طبس و گسل اسفندیار و گسل نایبند و گسل زاگرس، گسل تهران، گسل میامی در استان سمنان را داریم. در کویر ایران، این گسل ها پراکنده هستند.
اتفاقا در مناطقی مثل دشت لوت که خشک و کویری است این گسل ها را داریم. این پهنه ها، پهنه های فعالی هستند و آب در این مناطق جریان دارد.
*گفته شده که آب های ژرف از شمال شرقی و شمال غربی وارد ایران می شود و منشاء این آب ها در مناطق خارج از ایران است که به ایران می آید. اطلاعات بیشتری در این زمینه دارید که دقیقا از چه مناطقی این آب ها به سمت ایران می آید؟
-از شمال شرق ایران و از کوه های هندوکُش در افغانستان و از شمال غرب ایران و از ترکیه و جمهوری آذربایجان می آید. در پهنه گسل زاگرس و گسل های فرعی که در آنجا وجود دارد آب جریان دارد.
*این آب ژرف که در ایران از آن استفاده نمی شود بعد از ایران وارد دریای عمان، خلیج فارس و کشور عراق می شود و از کشورمان خارج می شود؟
- برخی از کانال های حاوی آب ژرف از کشور خارج می شوند و وارد اقیانوس و دریا می شوند.
برخی از اینها وارد سرزمین های اطراف ایران می شوند که در آنجا هم ممکن است به یک سمت دیگر حرکت کند یا در سفره های زیر زمینی به صورت ذخیره بماند. وارد افغانستان می شود. قطعا وارد عراق می شود. وارد پاکستان می شود.
بسیار ما آب ژرف سرریز داریم. گسل زابل و گسل مکران را در استان سیستان و بلوچستان داریم. پیش بینی می شود که آب های ژرف زیادی در آنجا وجود دارد. آب های ژرف از منطقه چابهار وارد سرزمین پاکستان می شود. ادامه آن گسلی در هند است و من درباره آن مطالعه کرده ام حتی آب ژرف وارد آن قسمت ها می شود.
*روسیه وام 5 میلیارد دلاری به ایران داده و 250 میلیون دلار از این خط اعتباری در ارتباط به همین بحث آب ژرف است و روسیه در این زمینه برای انجام این مطالعات در ایران مشارکت کرده است. در این خصوص اطلاعات مشخصی دارید که این فعالیت ها از چه زمانی شروع شده و چه پیشرفت هایی داشته است؟
-من چند روز پیش با یکی از مسئولان ارشد کشور ملاقاتی داشتم و در همین زمینه ایشان فرمودند که با سرمایه گذاری روس ها، ما چند سال است که به طور چراغ خاموش داریم کار می کنیم.
وقتی که گفته می شود به طور چراغ خاموش فعالیت کرده اند اطلاعاتی هم منتشر نشده است. در نتیجه هیچکس نمی تواند ادعا کند که در کجا شروع کرده و به کجا ختم شده است. همچنین مشخص نیست چه نتایجی داشته و چه نتایجی نداشته است. البته اگر نتیجه داشت یقین داشته باشید که تا الان نتیجه این مطالعات تا الان چاپ شده بود و گزارش های آن و نقشه های پهنه بندی منتشر شده بود.
*به هر حال 250 میلیون دلار اعتبار به همین موضوع کشف آب ژرف داده شده است. این پول در حال مصرف شدن است.
ما اگر به طور جدی فعالیت کنیم ظرف چه مدت می توانیم آب ژرف را برداشت کنیم و مورد استفاده قرار بدهیم؟
- چون از سیستم از اداری در ایران مطلع هستم به شما تعهد می دهم که کمتر از 18 ماه یعنی یک و نیم سال این کار به نتیجه برسد.
*مدت زیادی است که مطالعات در استان کرمان، استان سیستان و بلوچستان، استان فارس و خراسان رضوی انجام شده است. نتیجه این مطالعات تا الان چه بوده است؟
-کسانی که می گویند مطالعه کرده ایم نتایج را منتشر کنند. در سال 1395 بنده در وزارت نیرو بودم. آقای مهندس چیت چیان، وزیر نیرو نامه ای را پاراف کرده بودند. فردی در دانشگاه صنعتی امیر کبیر ادعا کرده بود که من آب ژرف پیدا کرده ام. وزیر نیرو گفته بود که بیا. آن شخص هم نیامد. وزیر نیرو گفته بود بگو آب ژرف در کجا قرار دارد که ما از فردا حفاری را شروع کنیم.
این جمله آقای وزیر که از فردا حفاری را شروع کنیم نشان می دهد که هم ایشان مایل است و هم وقت گذاشته و هم مصمم و اراده اش بر این است که آب ژرف استحصال شود. در ضمن نشان دهنده این است که تا حالا نقطه ای مشخص نشده است.
*آقای غلامعباس کاظمی که استاد دانشگاه صنعتی شاهرود بوده گفته اند تضمین 100 درصدی برای پیدا کردن آب شیرین در قالب آب ژرف وجود ندارد. همچنین گفته اند که این یک پروژه بسیار پیچیده است.
- هدف ما از بهره برداری از آب ژرف چه هست؟ در یک منطقه ممکن است آب در حد شُرب وجود داشته باشد ولی در یک منطقه دیگر ممکن است آب ژرف برای استفاده صنعتی مناسب باشد.
اما در یک منطقه ممکن است آب ژرف داشته باشیم ولی به قدری شور باشد که اصلا نتوانیم استفاده کنیم. طبیعتا کیفیت منابع آب ژرف در قسمت های مختلف کشور متفاوت خواهد بود.
*شما گفتید که اگر بودجه به موقع تخصیص پیدا کند می توان ظرف کمتر از 18 ماه آب ژرف را به بهره برداری برسانیم. هیات دولت در جلسه یک شنبه اول مرداد 96 تصویب کرد 25 میلیارد تومان اعتبار برای تامین آب شرب اضطراری استان سیستان و بلوچستان در قالب انجام حفاری آب ژرف تخصیص پیدا کند.
فکر می کنید این 25 میلیارد تومان بودجه کافی است یا آن 250 میلیون دلاری که ایران از روسیه اعتبار گرفته است می تواند موثر باشد؟
-این مصوبه ها را برای اجرا باید به دست فردی بدهند که اختیار کامل داشته باشد. اگر قرار باشد در فرآیند اداری بیفتد به جایی نمی رسد. همچنان که در این چند سال به جایی نرسیده است.
*اخیرا اعلام شد حدود 4 هزار روستای سیستان و بلوچستان آب آشامیدنی ندارند و روزانه با تانکر آب 15 لیتر آب سهمیه ای دریافت می کنند. اگر 18 ماه زمان می برد که به آب ژرف برسیم و آن آب استحصال شود به نظرتان آب شیرین کن ها زودتر به نتیجه می رسد تا آب ژرف؟
-آب شیرین کن، دستگاه است. باید خریداری شود و بعد نصب کنند. اگر اراده باشد ظرف 4 ماه جواب می دهد. اما این آب باید در ساحل استفاده شود. هر چند که قرار است همین آب شیرین را به طبس منتقل کنند. این کار بیش تر از 3 سال طول می کشد.
به اعتقاد من دولت باید طرح جامع منابع آب داشته باشد. در چابهار و مناطق ساحلی، اولویت با آب شیرین کن است. در آنجا اگر به دنبال آب ژرف هم برویم برای ما به صرفه نیست. اما در طبس اولویت با آب ژرف است.
*با توجه به این که گفتید دسترسی به آب ژرف 18 ماه طول می کشد شما راه دیگر یا راه بهتری را پیشنهاد می کنید که در استان سیستان و بلوچستان زودتر به نتیجه برسد؟
-در نوار مرزی استان سیستان و بلوچستان و در نوار مرزی خراسان و حتی در غرب ایران، آب زیادی از کشور خارج می شود. من در این زمینه طرحی ارائه کردم و گفتم آب زیادی از کشور خارج می شود. اگر نوار مرزی را به عرض 10 کیلومتر گندم بکاریم نیاز نیست در جاهای دیگر کشور کشاورزی کنیم.
الان آب دارد از کشور خارج می شود. مرز ایران و افغانستان و مرز ایران و پاکستان، علاوه بر آب ژرفی که قطعا وجود دارد آب های عمیق معمولی هم جواب می دهند. برداشت از این آب ها به کشور ما آسیب نمی زند.
این آب ها باید استخراج شود و اگر استخراج نشود از دست ما در رفته است. مثل مخزن مشترک گاز ایران و قطر است. این که ما بگوییم این را برای آیندگان نگه داریم، خُب قطر از آن طرف، دارد استحصال می کند.
به همین دلیل باید برای استفاده از آب های مرزی باید کار کنیم. در سیستان و بلوچستان اصلا نیاز به آب ژرف نداریم. در مرز استان سیستان و بلوچستان که شیب زمین شناسی به سمت افغانستان و پاکستان است، هر جا را که حفاری کنیم آب آشامیدنی استان سیستان و بلوچستان را تامین می کند. سیستان و بلوچستان، زمانی انبار غله ایران بوده است.
*به نظر شما اولویت با حفر چاه با عمق 100 متر است و نه چاه های ژرف که بیش از 1000 متر باید حفاری کرد؟
-در عمق های بیش از 300 متر و 400 متر در نوار مرزی استان سیستان و بلوچستان، آب داریم. اصلا نیاز به حفاری آب ژرف نیست. البته در آنجا آب ژرف هم داریم و مطالعه آن جای خود را دارد.
*یعنی وزارت نیرو باید سراغ آب ژرف نرود و سراغ چاه های با عمق 300 متر بورد که آب اضطراری استان سیستان و بلوچستان را تامین کند؟
-یک دید کلی وجود دارد و می گویند محیط زیست به هم می خورد و زمین نشست اتفاق می افتد. شاید یکی از دلایل، همین باشد.
*شما می گویید در عمق 300 متری در استان سیستان و بلوچستان می توان به آب رسید و می شود آب آشامیدنی را تامین کرد. برداشت این آب ها، آن مناطق را دچار فرونشست و نشست زمین نمی کند؟
-فرونشست نکردن زمین فقط در مناطقی از کشور اهمیت دارد و نه در همه جای کشور. در نوار مرزی استان سیستان و بلوچستان، حفر چاه های 300 متری اشکال ندارد. در سیستان و بلوچستان، گسل های زیادی داریم. همین چاه های 300 متری یا 400 متری را در پهنه های گسلش حفاری کنند هیچ آسیبی وارد نمی شود.
*مطالعات مستند و قابل استناد وجود دارد که به جای حفاری چاه آب ژرف می شود با چاه های با عمق 300 متر به آب رسید؟
-من حیثیت علمی خودم را فدای بحث های بی فایده نمی کنم. اما این که فردا بگویم برای چاه های 300 متری فلان نقطه را حفاری کنید و به آب می رسیم، چنین چیزی نداریم. باید مطالعه کنیم.
*هیات دولت مصوب کرده است که جهت تامین آب شُرب اضطراری استان سیستان و بلوچستان 25 میلیارد تومان برای حفاری آب ژرف اختصاص پیدا کند. اگر می شود در عمق کمتر به آب برسید قاعدتا باید روش کم هزینه تر اجرایی شود.
-قطعا همین طور است. البته ما نیازمند پهنه بندی آب کشور هستیم. در این سال ها باید انجام و مشخص می شد که در کجا آب عمیق داریم و در کجا آب ژرف داریم. این کار انجام نشده است.
این 25 میلیارد تومان که تصویب شده است تا تخصیص پیدا کند با تشریفات اداری ما، زمان می برد.
*نهایتا شما اعتقاد دارید برای تامین آب آشامیدنی در استان سیستان و بلوچستان که در مدت کوتاهی به نتیجه می رسد با حفر چاه های 300 متری می شود این آب را تامین کرد و به نیاز مردم که فوری و ضروری هست صرفا ظرف چند ماه پاسخ داده می شود؟
-بله. این اعتقاد فنی بنده است و این امکان وجود دارد.