در این سالها تولیدکنندگان داخلی بازار عراق را شناخته اند و مفهومش این است که تولیدات صادرات محور انجام می شود. علی الرغم همه مشکلات صادرات غیر نفتی ما رشد داشته است. در حال حاضر هر واحد تولیدی که بتواند خود را به بازار صادرات نزدیک کند باعث رشد مجموعه خود می شود. زیرا در یک بازار رقابت با رقبای منطقه جهانی می توانند، موفق باشند. همه تلاشها باید بر این باشد تا بازارهای صادراتی به دست آمده از بین نرود.
اقتصاد گردان - مینا هرمزیذخایر مشترک، مکمل بودن اقتصاد و فرهنگ مشترک بین ایران و عراق سه مولفهای است که میتواند روابط اقتصادی بین دو کشور را حائز اهمیت کند. اما به تازگی با موج مشکلات جدید بین ایران و عراق به نظر می رسد که روابط دو کشور را تحت تاثیر قرار دهد. البته برخی کارشناسان معتقدند که روابط اقتصادی این دو کشور همسایه، چندان تحت تاثیر گرایش دولت جدید عراق نخواهد بود. جدای اینکه، سیاستهای کلی کشور در مورد عراق به گونهای است که اولویت با توسعه روابط اقتصادی نبوده است. درباره مشکلات جدید بین ایران و عراق و تاثیر آن بر روابط اقتصادی بین دو کشور با یحیی آل اسحاق رئیس اتاق ایران و عراق گفتگویی انجام شد که با هم می خوانیم:
در حال حاضر روابط بین ایران و عراق چگونه است؟ آیا کفه ترازوی اقتصادی از سیاسی سنگین تر است؟
روابط ایران و عراق روابط تاریخی است و عزم مسوولان دو کشور هم توسعه روابط در همه جوانب است. عزم دو ملت علاوه بر رشد توسعه روابط سیاسی بر توسعه روابط اقتصادی هم استوار است و این را جهانیان به وضوح میبینند. به هر نسبت که ما در حوزه سیاسی، نظامی و امنیتی سرمایهگذاری میکنیم انتظار میرود در حل مسائل اقتصادی دو کشور هم توجه بیشتری شود و مسائل اقتصادی دو کشور در زمینههای مختلف بانکی، حملونقل، گمرک و ... حلوفصل شود.
از طرفی مناسب بودن قیمت تمام شده کالاهای ایرانی باعث شده است تا توان رقابتی کالاهای ایرانی در عراق افزایش یابد. مبادلات اقتصادی و بازرگانی جاری ایران و عراق به قوت خود باقی است و با برخی موضعگیریهای سیاسی کوتاهمدت دچار آسیب نمیشود.
بنیانهای اساسی اقتصاد ایران و عراق بلندمدت است و حرفهای انتخاباتی برخی از مسئولان عراقی اشتباهی است که از سوی این افراد رخ میدهد و آنها به آینده اقتصادی این کشور توجهی ندارند. ایران از نظر اقتصادی مزیتهای فوق العادهای را برای عراق دارد و به دلیل نزدیکی به این کشور از لحاظ جغرافیایی هزینه پروژههای عمرانی این کشور را کاهش میدهد. علاوه بر این سرمایهگذاریهای بلندمدتی در این کشور از سوی ایران صورت گرفته است و سالانه حدود دو میلیون گردشگر از ایران به عراق و دو میلیون گردشگر از عراق به ایران میآیند.
همچنین در بخشهای مختلف نظیر مواد غذایی، مصالح ساختمانی، خدمات فنی - مهندسی و سرمایهگذاریهای اقتصادی نیز تعاملات مطلوبی بین دو کشور برقرار است و برخی از افراد سیاسی نمیتوانند در مورد مبادلات اقتصادی ایران و عراق تصمیم بگیرند و نگاه سیاسی را در این حوزه دخیل کنند.
با توجه به گفته های شما یعنی با مشکلات پیش آمده بین ایران و عراق، روابط اقتصادی دو کشور به صورت عادی برقرار است؟
در روابط اقتصادی بین ایران و عراق در 5 ماه گذشته 30% افزایش صادرات داشته ایم. یعنی صادرات ما به عراق رو به رشد است و در حال حاضر صادرات ما از طریق شلمچه و بنادر جنوبی در حال انجام است. مشکلات کنونی که بین ایران و عراق بوجود آمده مربوط به مسائل سیاسی و انتخاباتی است و در مسائل اقتصادی اگر درست کنترل شود مشکلی به وجود نمی آید.
چه کارهایی باید انجام شود تا بازار عراق که برای به دست اوردن آن هزینه و تلاش زیادی شده، حفظ شود؟
جنس مشکلات کنونی بین ایران و عراق اگر از جنس اقتصادی باشد باید کارهایی که در حوزه اقتصادی داشته ایم را پیگیری و توسعه دهیم. حوزه هایی مثل بروکراسی، استاندارد، گمرک، حمل و نقل، روابط بانکی که مدتها است در پی گسترش آن هستیم باید تسریع شوند تا مشکلی به وجود نیاید.
اما اگر جنسش سیاسی باشد چه؟
مسائل سیاسی و امنیتی حوزه دیگری است که به ضرر هر دو کشور است. در حقیقت بدخواهان ما می خواهند روابط بین ایران و عراق را از هم گسسته کنند. این یک برنامه تنظیم شده است که مردم عراق هم متوجه شده اند که دستهای دیگری با برنامه ای ویژه سازماندهی شده در کار است.
این موضوعی است که هم مردم عراق و هم مسئولین ما باید به خوبی متوجه باشند و با برنامه های عجولانه کار را با مشکل مواجه نکنند. دشمن کارش دشمنی است با یک جنگ روانی همه موضوعها را به هم می ریزد. در اینجا است که ما باید با برنامه ریزی درست پاسی ندهیم که دشمن بکوبد.
در این سالها تولیدکنندگان داخلی بازار عراق را شناخته اند و مفهومش این است که تولیدات صادرات محور انجام می شود. علی الرغم همه مشکلات صادرات غیر نفتی ما رشد داشته است. در حال حاضر هر واحد تولیدی که بتواند خود را به بازار صادرات نزدیک کند باعث رشد مجموعه خود می شود. زیرا در یک بازار رقابت با رقبای منطقه جهانی می توانند، موفق باشند. همه تلاشها باید بر این باشد تا بازارهای صادراتی به دست آمده از بین نرود.