پیشنهاد عجیب برخی درخصوص برنامه سوم شهرداری

اقتصادگردان- عرفان مردانی با اشاره به فرآیند تدوین برنامه سوم شهر تهران گفت: خطری که همچنان در برنامه‌ریزی از سر نگذراندیم و تبعات آن دامنگیر نظام سیاست‌گذاری شده، خطای غفلت است. این موضوع در سطح حاکمیت ملی و هم مدیریت محلی یعنی شهرداری صادق است. وی ادامه داد: از آغاز فرآیند تدوین برنامه سوم شهر تهران، شاهد برخی نگاه‌های تقلیل‌گرایانه به برنامه بوده‌ایم، از نبود نگاه فرایندی و مسأله‌محور به تدوین برنامه گرفته تا این که همگان مسئول برنامه شهر هستند جز کارمندان شهرداری.عرفان مردانی با تاکید بر اینکه در دنیا الگوی پیشرو و البته مورد پذیرش برای جوامع، مشارکت‌پذیری و مشارکت‌جویی برنامه‌هاست گفت: اساس گفتمان ما برای تدوین برنامه سوم شهر تهران، بازآموزی حین اقدام است. برای ما قبل از اینکه، تدوین برنامه اهمیت داشته باشد، تمرین برنامه‌مداری حائز اهمیت است. برنامه‌مندی و برنامه‌محوری هم به این معنا است که نمی‌شود تهران را هیأتی اداره کرد. مردانی با بیان این که در دوران برنامه ‌ستیزی که سازمان برنامه در کشور نداشتیم، نه‌تنها گفتمان توسعه درکشور آسیب دید، بلکه چون برنامه‌ای در میان نبود، همه نظم بروکراتیک کشور از بین رفت و بی‌برنامگی به همه نهادها و سازمان‌ها تسری یافت گفت: هشدار اینکه یک تفکر خاص، سازمان برنامه که محرک توسعه کشور بود را منحل کرد، در همه جا و همه حال باید با ما باشد تا از نهاد برنامه مراقبت کنیم.

او گفت: گسست طولانی و تاریخی برنامه‌مداری اداره شهر را پر هزینه، همراه با آزمون و خطا، غیر قابل نظارت و ارزیابی و فرورفته در فساد کرده، از این رو است که معتقدیم بازگشت به برنامه چاره اداره شهر است. تاکید داریم که برنامه‌محوری ولو ناقص مسلما بهتر از بی‌برنامگی و باری به هر جهت اداره کردن شهر است. سوی دیگر مواجهه ناصحیح با مقوله برنامه‌ریزی، رویکرد کارآمدی به برنامه است. ایجاد نظم ذهنی برای سیاست‌گذاران و همچنین ایجاد انضباط فکری کارویژه نهاد برنامه‌ریز است. سخن سمت تقاضا (مردم) را نهاد برنامه‌ریز به سمت عرضه(سیاست‌گذار) با رعایت اصول و البته با تعهد منتقل می‌کند.