
روز گذشته محمد سالاری رییس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر، استفاده از توسعهگران برای نوسازی بافتهای فرسوده و تجربه مدل مداخله مستقیم دولتها در نوسازی بافت فرسوده را ناموفق دانست. وی در این ارتباط خواستار تشکیل جلسه مشترک دولت و مدیریت شهری در شورای شهر تهران برای تعیین تکلیف مدل احیا و نوسازی بافتهای فرسوده شهر تهران شد.
به گفته سالاری، احیا و نوسازی بافتهای فرسوده کشور و شهر تهران یکی از مهمترین ابرچالشهای مدیریتهای شهری و دولت است. درواقع یکی از مطالبات جدی افکار عمومی این است که حاکمیت، دولت و مدیریت شهری اعم از شورا و شهرداری در فرآیند ایمنسازی شهر ورود پیدا کنند که مهمترین حوزه ایمنسازی نیز احیا و نوسازی بافتهای فرسوده است.
سالاری آماری از میزان بافت فرسوده کشور ارائه کرد و گفت: آمارها نشان میدهد تعداد حاشیهنشینان در کشور در سال 82، 6 میلیون نفر بوده که این عدد در سال 95 به 11 میلیون نفر رسیده است. از این رو، دولت و مدیریت شهرها به این نتیجه رسیدند که باید بحث احیا و نوسازی بافتهای فرسوده را در اولویت کار خود قرار دهند.
رییس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای شهر تهران با اشاره به تصویب سند بازآفرینی شهری در دولت طی سالهای اخیر گفت: اکنون ستادهای بازآفرینی شهری در تمام استانها شکل گرفته و مسوولیت این ستاد در تهران به عهده شهرداری تهران است، اما لازمه عملیاتی شدن این سند این است که شیوه و الگوی مداخله در احیا و نوسازی بافتهای فرسوده مشخص شود و نهایتا این الگو و شیوه مورد اجماع تمام ذینفعان و کنشگران اعم از دولت، نهادهای عمومی، تشکلهای مردمنهاد و توسعهگران بخش خصوصی و بهویژه مردم قرار گیرد.
وی ادامه داد: شیوه مداخله بازآفرینی شهری تا حد زیادی مورد قبول بدنه کارشناسی کشور قرار گرفته اما دغدغه و نگرانی جدی ما بهعنوان شورای شهر تهران این است که برای اجرای سند بازآفرینی شهری باید برنامههای عملیاتی و اجرایی تدوین شده و ملاک عمل قرار گیرد.
2 مدل نوسازی بافت فرسوده
سالاری در توضیح دو مدل احیا و نوسازی بافتهای فرسوده بیان کرد: یک مدل این است که دولتها با مداخله مستقیم یا مداخله مقتدرانه، نسبت به احیا و نوسازی بافت فرسوده اقدام میکنند، در این مدل دولتها نسبت به ساخت و ساز در زمینهایی از شهر اقدام کرده و سپس سعی دارند با صدور فرمان و بهصورت دستوری ساکنان بافتهای فرسوده را به خانههای احداث شده، منتقل کنند و بهزعم خودشان سپس نوسازی بافتهای فرسوده را در دستور کار خود قرار دهند.
به گفته وی، در اینجا خود دولت، هم زمین عرضه میکند و هم با مشارکت بخش خصوصی یا راسا نسبت به ساخت و ساز و بارگذاری اقدام میکند. این مدل در کشورهایی ازجمله در شهر آنکارا ترکیه و چین و برخی کشورهای دیگر و حتی در دوران مدیریتهای شهری گذشته تهران در محلاتی مانند اتابک و خوببخت با تغییرات جزئی عملیاتی شده است اما هیچ کدام از آنها موفق نبودهاند، چراکه با این شیوه اهالی ساکن در بافتهای فرسوده را از محلات خود کوچ دادند و دیگر بازنگشتند. این عضو شورای شهر تهران افزود: مدل دیگر این است که دولت و نهادهای عمومی بهجای ورود مستقیم به موضوع، نقش حمایتی و پشتیبانی خود را تقویت کنند، یعنی دولت صرفا در حوزه سیاستگذاری، قانونگذاری، تسهیلگری و ارائه بستههای تشویقی موثر و همچنین نظارت و کنترل در مقیاس کلان و ملی ورود کند. در رویکرد مداخله حمایتی و پشتیبانی، دولت همچنین میتواند در توسعه خدمات موردنیاز ساکنان اعم از واگذاری رایگان و ارزان شبکه انشعابات مختلف و احداث پروژههای محرک توسعه یا در ایجاد زیرساختهای شهری مانند کانالهای تاسیسات شهری، شبکه معابر و ارائه سایر بستههای حمایتی و تشویقی ازجمله پرداخت وامهای طولانیمدت و کمبهره و نیز ارائه خدمات فنی و مهندسی و ارتقای دانش عمومی و نهادینهسازی این مدل و شیوه در سطح جامعه اقدام کند.
سالاری با اشاره به نقش شهرداریها در این مدل اظهار کرد: شهرداریها نیز در کنار دولت بهعنوان نهادهای عمومی اقداماتی نظیر دولت مانند ارائه بستههای تشویقی، ایجاد نهادهای تسهیلگر مانند دفاتر نوسازان و حذف بروکراسیها از فرآیند صدور مجوزها و پروانهها و تصمیمگیریهای سریع و تغییر مدیریت عملیاتی کردن طرح نوسازی و بهسازی بافتها را با محوریت مردم و بخش خصوصی به عهده میگیرند.
در این مدل، کنشگر اصلی خود مردم محلات و سرمایهگذاران بخش خصوصی و توسعهگران هستند چراکه با بسترسازیهای لازم و حمایتی از سوی دولت و نهادهای عمومی، میتوانند نسبت به سرمایهگذاری اقدام کنند و این اقدام هم توجیه اقتصادی برایشان دارد و هم درگیر بروکراسیهای طولانی نمیشوند و از این رو، موجب ایجاد نهضت احیا و نوسازی بافتهای فرسوده میشود. البته در این مدل دولت و شهرداریها میتوانند برخی املاک و اراضی ذخیره را که در محدوده بافتهای فرسوده وجود دارد به تامین بخشی از سرانههای 7گانه تخصیص دهد.
رییس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای شهر تهران با اشاره به رویکرد دولت و شخص رییسجمهور در احیا و نوسازی بافتهای فرسوده گفت: اینکه دولت و شخص رییسجمهور موضوع احیا و نوسازی بافتهای فرسوده را در اولویت خود قرار دادهاند را باید به فال نیک گرفت و این رویکرد یک وضعیت تاریخی به حساب میآید. اما نگرانیهایی در این خصوص وجود دارد، چراکه بهنظر میرسد دولت برای احیا و نوسازی بافتهای فرسوده مدل مداخله مقتدرانه یا ورود مستقیم را مدنظر قرار داده و تصمیم دارد در یکسری زمینهای بزرگ مقیاسی که در محدوده یا مجاور بافتهای فرسوده قرار گرفتهاند اقدام به بارگذاری و ساخت و ساز کند و وقتی پرسیده میشود که این اقدام چه ارتباطی با موضوع نوسازی بافتهای فرسوده دارد، اعلام میشود که قرار است ساکنان بافتهای فرسوده به آنجا منتقل شوند و بعدا بافتهای فرسوده نوسازی شود.
این عضو شورای شهر تهران با انتقاد از این مدل، دلایل مخالفت خود را اینگونه توضیح داد: اولا تجربیات جهانی در استفاده از این مدل موفق نبوده، چراکه اساسا معلوم نیست که ساکنان بافتهای فرسوده به ساختمانهایی که دولت احداث کرده بروند و بعد از نوسازی بخواهند به محل خود برگردند و اینکه اساسا ابعاد تحققپذیری جایگزینی ساکنان بافت فرسوده در ساختمانهای احداث شده و سپس برگرداندن آنها به محلات نوسازی شده با ابهامات جدی مواجه است و نهایتا به فرض اینکه خواسته دولت محقق شود؛ در هر صورت، با نوسازی بافتهای فرسوده و ساخت و سازهای جدید میزان سرانههای خدماتی این محلات بهشدت کاهش پیدا میکند.
او گفت: دولت باید قبل از هرگونه ورود به احیا و نوسازی بافتهای فرسوده با رویکرد بارگذاری در زمینهای محدوده این بافتها از تمام ابعاد این مدل رونمایی کنند و طی جلساتی، شورای شهر تهران که در مقیاس شهر قانونگذار و ناظر است را اقناع کند و بعد از اجماع بین نهادهای تصمیمگیر و اطمینان از تحققپذیری احیا و نوسازی و بهسازی واقعی بافتهای فرسوده نسبت به اجرای طرح اقدام کند.