بی‌وای‌دی؛ نهمین خودروساز بزرگ جهان‌ شد

زمانی که دِنگ ژیائوپینگ، رهبر وقت چین، در سال  1980 با معرفی شنژن به عنوان «اولین منطقة ویژة اقتصادیِ» چین، نظام سرمایه‌داری را به آنجا فراخواند، این شهر یک دهکدة کوچک ماهی‌گیری بود، اما امروز، شنژن  کلان‌شهری با 12 تا 14 میلیون نفر جمعیت است که اکثر آنها کارگران مهاجری هستند که به کارخانجات بزرگ این منطقه همچون کمپانی «بی‌وای‌دی» گسیل شده‌اند و با 190 دلار دستمزد ماهیانه مشغول به کار هستند.

حول ‌و حوش سال 1995 بود و بیش از یک دهه از زمانی  که  چین‌ دورة طلایی اقتصاد آزاد را پشت سر گذاشته بود می‌گذشت. وضعیت اقتصادی این کشور بسیار پویا و پرجنب و جوش بود و خیلی‌ها قدم در عرصة راه‌اندازی  کسب‌وکارهای جدید گذاشته و نام خود را به عنوان کارآفرین‌ بر سر زبان‌ها انداخته بودند. موج کارآفرین‌های جدید بسیار پرافت‌وخیز و خروشان بود و هر کسی که در فکر ورود به این عرصه بود، باید روحیة ماجراجویی می‌داشت. در این میان، از طبقة فقیر جامعة چین، کشاورز زاده‌ای که به‌تازگی با مرارت‌های فراوان از دانشگاه در رشتة شیمی فارغ‌التصیل شده‌ بود، عزم خود را جزم کرد و وارد عرصة ماجراجویی شد. او با جمع‌آوری 300 هزار دلار از افراد فامیل و اجارة فضایی به مساحت تقریبی 2000 متر، به همراه 20 کارمند خط تولید باتری‌های قابل شارژ را راه‌اندازی کرد.

وقتی وانگ‌ چو‌آن‌فو، «بی‌وای‌دی» را در سال 1995 تأسیس کرد، تنها یک هدف در سر داشت و آن غلبه بر واردات باتری‌های ژاپنی بود. وانگ معتقد بود واردات باتری از ژاپن هزینه‌بری بالایی دارد. او در این باره می‌گوید: «باطری‌های خارجی مشمول عوارض می‌شدند و از سوی دیگر زمان تحویل هم بسیار طولانی بود.» او حق امتیاز باتری‌های سونی و سانیو را بررسی و آنها را تحت تست‌های فنی قرار داد تا با پروسة ساختشان آشنا شود. به قول خودش «فرایندی مملو از آزمون و خطا» را طی کرد. پس از آن، سونی و سانیو به دلیل تعرض به حق ثبت و امتیاز خود از «بی‌وای‌دی» شکایت کردند که موفقیتی برایشان به همراه نداشت.

طولی ‌نکشید که کسب‌وکار او رونق گرفت و وانگ که هزینه‌های بالای تولید به دغدغه‌ای بزرگ برایش مبدل شده بود، تصمیم گرفت سیستم روباتیک و مکانیزه را از دور خارج کرد و کارگران مهاجر را جایگزین آنها نماید. اینک کمپانی باطری‌سازی «بی‌وای‌دی» مصمم شده بود به‌جای بازوهای روباتیک مورد استفاده در خطوط تولید کمپانی‌های ژاپنی که هرکدامشان صدهزار دلار یا بیشتر هزینه‌بری داشتند، با به خدمت گرفتن صدها و بعدها هزاران کارگر، هزینه‌های خود را در تا حد قابل ملاحظه‌ای کاهش دهد. این تمهید کارگر افتاد و موفقیت‌های بعدی‌ تحسین‌های فراوانی را در پی داشت به طوری که تحلیل‌گران حوزة  تکنولوژی چین آن را «یک مدل کسب و کار کاملاًٌ متفاوت» دانستند. «بی‌وای‌دی» برای کنترل کیفیت، همة فرایندهای شغلی را در قالب ایستگاه‌های کاری پایه‌ای تعریف کرد و پروتکل‌های تست‌گیری سختگیرانه‌ای را اعمال کرد، به‌طوری که برطبق تحقیقات صورت گرفته از سوی مدرسة کسب‌و‌کار هاروارد، تا سال 2002 «بی‌وای‌دی»، در هر یک از سه تکنولوژی تولید باتری‌های قابل‌شارژ (لیتیوم یون، نیکل کادمیوم، نیکل هیدرید متال) به یکی از چهار سازندة برتر دنیا و بزرگترین سازندة باطری‌ در چین تبدیل شد.

سال 2003 اما سال سرنوشت‌سازی برای این کمپانی بود. سالی که «بی‌وای‌دی» با خریدِ کمپانی دولتیِ ورشکسته و تقریباً از رده خارجِ «جیان تِسینگ‌چوآن‌ اتوموبیل‌»‌، «شرکت خودروسازی بی‌وای‌دی» را تأسیس کرد و عملاً وارد عرصة خودروسازی شد. در آن مقطع، این کمپانی که بیشتر در حوزة باطری زبان‌زد بود، دانش چندانی از تولید خودرو نداشت، و این کار عملاً اقدام مخاطره‌آمیز و جسارت‌آمیز‌ی به حساب می‌آمد. وانگ در این باره می‌گوید: «در آن مقطع، تحقیقات بسیار کمی در مورد صنعت خودرو انجام داده بودیم. اما آنچه باعث شد وارد این عرصة پُرمخاطره بشویم این بود که فرصت‌های بالقوه‌ای در آینده می‌دیدیم، بخصوص در داخل چین.» مسئولان بی‌وای‌دی به‌درستی تشخیص دادند که در چند سال آینده مسألة سوخت مبدل به یک معضل اقتصادی و زیست‌محیطی خواهد شد. بنابراین از این فرصت استفاده کردند و شروع به تولید و توسعة خودروهای برقی نمودند. از منظر آنها، آیندة خودروهای برقی آیندة فوق‌العاده روشن و درخشانی بود.

در اکتبر 2003 بود که سِدان بی‌وای‌دی با نام «اف‌3» با پیشی گرفتن از برندهای معروفی همچون فولکس واگن جتا و تویوتا کرولا، پرفروش‌ترین سدان چین شد. بی‌وای‌دی همچنین فروش یک مدل برقی با موتور پشتیبان بنزینی را در سال 2006 آغاز کرد که این شرکت را یک گام جلوتر از جنرال‌موتورز، نیسان و تویوتا قرار داد. این خودروی برقی بی‌وای‌دی که «اف 3 دی‌ام» نام داشت‌ (دی‌ام نشان‌دهندة موتور دوگانة آن است)، با یک بار شارژ یک‌صد کیلومتر را می‌پیماید که از تمام مدل‌های مشابه دیگر بیشتر است و با قیمت 22000 دلار، ارزان‌تر از مدل برقی تویوتا پریوس و شورلت‌ ولت بود که بعدها وارد بازار چین شد. به بیان ساده، این تازه وارد نه‌چندان سرشناس، در ساخت یک خودروی برقی‌، گوی سبقت را از رقبای بسیار بزرگتر و مطرح این عرصه ربوده بود.

دولت چین در در دهة اول سال‌های 2000، برنامه‌های‌ بلندمدتی را برای اعطای مشوق‌ها و کمک‌های‌ مالی به خودروسازهای محلی آغاز کرده بود و «بی‌وای‌دی» از جملة کمپانی‌هایی بود که از سخاوتمندی‌های دولت‌مردان چینی بهره‌های فراوانی برد. اعطای مشوق‌های چشمگیر به خریداران خودروهای برقی از سوی دولت چین، سبب شد دیگر خودروسازان چینی، در غیاب خودروسازهای غربی که هنوز در این عرصه پیشتاز نبودند، هم وارد عرصة تولید خودروهای برقی شوند. دیری نپایید که بی‌و‌ای‌دی به مدد بهره‌مندی از حمایت‌های دولتی‌ نام خود را به عنوان اولین تولیدکننده‌ی انبوه خودروهای هیبریدی در جهان بر سر زبان‌ها انداخت.

در سال 2008، «بی‌وای‌‌دی» به یک شرکت سهامی عام تبدیل شد و «وارن‌ بافِت»، سرمایه‌گذار معروف آمریکایی و مالک شرکت «برکشایر هاثاوی»، 10 درصد از سهام این شرکت آینده‌دار را به مبلغ 230 میلیون دلار خرید و زمینه را برای رشد تحقیق و توسعه و تولید محصولات جدید آغاز کرد. معروف است که وارن بافتِ هفتاد و هشت ساله را، قائم مقام شرکتِ «برکشایر هاثاوی»، چارلی مانگر، متقاعد کرده تا در این کمپانی خوش‌آتیه‌ سرمایه‌گذاری کند. مانگر برای ترغیب این پیرمرد ناخن‌خشک و باهوش‌ به او گفت‌: «این مرد (وانگ) ترکیبی از توماس ادیسون و جک ولش (مدیرعامل و بنیانگذار شرکت بزرگ جنرال‌الکتریک) است. شبیه به ادیسون در حل مشکلات تکنولوژیکی است، و همچون جک ولش است، از این حیث که برای او خواستن توانستن است.» بافِت و شرکت متبوعش بر این باور بودند که «بی‌وای‌دی»، در بدو امر با خودروهای برقی، پتانسیل تبدیل‌شدن به بزرگترین خودروساز دنیا در این حوزه را دارد و همچنین می‌تواند خود را به عنوان پیشگام و رهبر صنعت در حال رشد مولدهای خورشیدی مطرح کند. باوری که اکنون به حقیقت مبدل شده است.

وانگ، پس از سهامی‌ عام‌کردن کمپانی یک سری اقدامات فوق‌العاده را در دستور کار قرار داد: تقریبا 15 درصد سهام «بی‌وای‌دی» را بین حدود بیست نفر از مدیران و کارشناسان شرکت تقسیم کرد. وی همچنان 28 درصد سهام شرکت، به ارزش تقریبی یک میلیارد دلار را همچنان در اختیار دارد. 

تزریق سرمایة خارجی جهش بزرگی را در این کمپانی به همراه داشت. در سال 2009، «بی‌وای‌دی» موفق شد 448 هزار و 400 دستگاه خودرو در داخل بازار چین به فروش برساند که دوسوم آن متعلق به فروش «اف‌3 دی‌ام» بود. این کمپانی تا سال 2010، تولید سالانه 700 هزار خودرو را هدف‌گذاری کرد. میزان فروش آن در سال 2010، 519 هزار و هشتصد دستگاه اعلام شده که به لحاظ فروش، بر جایگاه ششمین خودروساز بزرگ چین تکیه می‌زند.  در سال 2011، این کمپانی موفق نشد در جدول ده خودروساز برتر سال قرار بگیرد، اما در سال 2012 با تولید 610 هزار دستگاه خودروی سواری بر جایگاه نهم جهان تکیه زد. یکی از مزیت‌های این خودروساز آن‌ است که در عرصة خودرو، تنها بر روی خودروهای سواری و اتوبوس‌های برقی تمرکز دارد و وارد حوزة خودروهای سبک تجاری نشده است.

اولین محصول «اف 3 دی‌ام» با موتورهای دوگانة برقی بی‌وای‌دی، با موتور پایة برقی و یک موتور بنزینی به عنوان پشتیبان طراحی شد.

 همچنین دو مدل تمام‌برقی‌ ««ایی 3» و «ایی 6» هم به دنبال مدل فوق تولید شده‌اند. هر دو مدل هم ابتدا در چین و به طور اخص به ناوگان‌های عمومی و دولتی از جمله ارگان‌های دولتی، ادارة پست و شرکت‌های تاکسیرانی عرضه شده‌اند و برای تمام آنها هم تجهیزات و ایستگاههای مرکزی شارژ سریع احداث شده است. خوردوی هاچ‌یک (پنج‌در) «ایی 6»  با یک بار شارژ، 300 کیلومتر مسافت را طی می‌کند. 

سدان «جی 3»، در واقع ورژن دیگری از خودروی کامپکت «اف 3» است که به لحاظ ابعاد بزرگ‌تر شده است و برای نخستین بار در سال 2009، برای عرضه به شهرهای بزرگ چین (شانگهای، پکن وگوآنژو) عرضه شد. این خوردرو دارای یک موتور 5/1 لیتری بنزینی است که در هنگام اتمام شارژ باطری‌‌‌ها 78 تا 90 کیلووات ساعت برق تولید می‌کند. 

مینی‌ون برقی «ام 6»، محصول دیگری است که در سال 2010 روانة بازار شد و به دلیل شباهت‌های فنی و ظاهری به «تویوتا پریویا» مناقشات و جنجال‌های بسیاری را در پی داشت. 

کمپانی بی‌وای‌دی اس‌یو‌وی «اس 6» را برای اولین‌بار در نمایشگاه خودروی گوآنژو (2010) رونمایی کرد و در می 2011 رسماً آن را به بازار عرضه کرد. به مدد طراحی خارجی، عملکرد فنی قابل‌تحسین و امنیت بالای‌ این مدل، میزان فروش بی‌وای‌دی رشد چشمگیری یافت، به طوری که در دسامبر 2011، فروش آن به رکورد کم‌نظیر 15 هزار دستگاه بالغ شد و به «پرفروش‌ترین خودروی بازار چین در سال 2011» مبدل شد و تاکنون عناوین «سریع‌ترین اس‌یووی‌ به لحاظ فروش در بازار» و «اس‌یو‌وی سال چین» را از آن خود کرده است. این مدل علاوه بر چین، اکنون به اوکراین، اوروگوئه و شیلی نیز صادر می‌شود. 

اتوبوس برقی «کِی 9»، دیگر محصول این خودروساز است که در سال 2012 موفق شده گواهینامة صادرات به کشورهای اتحادیة ‌اروپا را اخذ کند. اتوبوس برقی «کِی 9» می‌تواند با یک بار شارژ (که شش ساعت طول می‌کشد) حدود 300 کیلومتر را با حداکثر سرعت 100 کیلومتر در ساعت طی  کند و سیستم شارژ سریع  آن با ۵۰ درصد ظرفیت،  در تنها ۳۰ دقیقه نیز یکی دیگر از کارایی این اتوبوس است. این اتویوس دارای باطری‌هایی است که در آن از فسفات آهن استفاده شده و  می‌توانند انرژی ذخیره‌شده خود را بار دیگر به صورت پاک بازیافت کند.

کشورهای اروپایی، به واسطة قیمت‌ بالای بنزین و مشتقات سوختی، بالقوه‌ترین بازار صادراتی محصولات برقی  «بی‌وای‌دی» هستند‌. وانگ در سال 2008، توافقنامه‌ای را با «اتوبینک»، یک گروه فروش آلمانی، به امضا رساند که طی آن این گروه، هم‌اکنون محصولات بی‌وای‌دی را در هلند و پنج کشور اروپای شرقی توزیع می‌کنند.

این کمپانی هنوز آن‌چنان که باید در مورد ورود به بازار ایالات متحده، که در آن اقتصاد خودروهای برقی‌ از اقبال چندانی برخوردار نیستند، به تصمیم قطعی نرسیده است. یکی از اعضای هیئت مدیرة «بی‌وای‌دی» معتقد است که کمپانی متبوعش در برخی بازارها، به جای خودرو، می‌تواند به یک تامین‌کنندة باتری بازارهای جهانی خودرو بدل شود. در عین حال، تعدادی از امریکایی‌ها به همکاری با «بی‌وای‌دی» علاقه‌مند هستند. در عین حال، پژوهشگران بی‌وای‌دی به دنبال ایدة بزرگ بعدی خود هستند؛ محصولی که خودشان آن را  «برق پاک خانگی» می‌نامند. در این پروژه اساساً مجموعه‌ای از پانل‌های خورشیدی بر روی سقف خودرو تعبیه شده و برای هوای ابری و عدم وجود نور خورشید هم باتری‌های موجود نیروی لازم برای این خودرو را تامین می‌کنند، که تمام مراحل طراحی و ساخت آن به‌طور کامل توسط بی‌وای‌دی انجام گرفته است. آقای وانگ در این مورد می‌گوید: «نور خورشید منبع پایان‌ناپذیر تامین انرژی است و با کار تکنولوژیک بیشتر، می‌توانیم هزینه‌ها را کاهش دهیم.» 

در سال 2009، بی‌وای‌دی صادرات محصولات خود را به آفریقا، آمریکای جنوبی و خاورمیانه آغاز کرد. بحرین، جمهوری دومنیکن، روسیه، اکراین و مولداوی اکنون محصولات این کمپانی را به فروش می‌رسانند.

 در سال 2010، مسئولین بی‌وای‌دی‌  به صورت آزمایشی نخستین اتوبوس برقی خود موسوم به «کِی 9» را روانة سیستم حمل‌و‌نقل عمومی شهر کپنهاگ، پایتخت دانمارک کردند و تا نیمة دوم سال 2012، این اتوبوس‌ها را به صورت انبوه وارد سیستم حمل و نقل عمومی شهر کپنهاگ نمودند.

در مارس سال 2011  بی‌وای‌دی، حدود ۱۰ دستگاه اتوبوس برقی «کِی 9» را به شهرداری ویندوزر در ایالت اونتاریوی کانادا تحویل داد تا به صورت رسمی‌، ویندوزر اولین شهر در آمریکای شمالی‌ باشد که از این اتوبوس‌های برقی استفاده می‌کند. اِدی فرانسیس، شهردار ویندوزر، اعلام کرد که اتوبوس‌های بیشتری نیز تحویل این ناوگان خواهد شد و اعلام امیدواری کرد بتواند نظر مسئولین بی‌وای‌دی را برای تأسیس یک کارخانة تولید اتوبوس در اونتاریو جلب کند.

بنا به اعلام مسئولان این کمپانی، «بی‌‌وای‌دی» قصد دارد تا اواسط سال 2013، 50 دستگاه خودروی تمام‌برقی «ایی 6» را به انگلستان روانه کند. این خودرو قرار است در ناوگان تاکسی‌رانی شهر لندن به کار گرفته شوند. بنا بر توافق  شهرداری لندن و این کمپانی، این خودرو‌‌ به لحاظ طراحی ترکیبی از یک واگن استیشن و  مینی‌ون است و در حال حاضر در چین عرضه شد، اما برای بازار اروپا تغییرات متعددی در این خودرو ایجاد شده است. این خودرو 75 کیلووات قدرت دارد و بُرد مسافت آن در ترافیک شهری تقریبا 186 مایل (300 کیلومتر) و حداکثر سرعت آن نیز به  140 کیلومتر بر ساعت می‌رسد.

در آوریل سال 2012 (اردیبهشت 91)، بی‌وای‌‌دی موفق به اخذ پروانة صادرات اتوبوس‌های برقی خود به کشورهای اتحادیة اروپا شد. با چراغ سبز اتحادیة اروپا، این کمپانی چینی قصد دارد با همکاری یک شریک بلغاری، تولید اتوبوس‌های برقی را در بلغارستان آغاز کند. مسئولین بی‌وای‌دی‌، درصدد هستند محصولات تولیدی خود را در کارخانه‌ای‌ که‌ تا سال 2015 در بلغارستان افتتاح خواهد شد، به کشورهای کانادا، دانمارک، هلند، آمریکا و اروگوئه صادر نمایند. کارخانة بی‌وای‌دی در بلغارستان بر اساس برنامه‌ریزی‌ها، قادر است ماهانه 40 تا 60 دستگاه اتوبوس تولید کند. در حال حاضر 200 دستگاه از این اتوبوس‌ها در شهر چین در تردد هستند و در سال 2012 مسافتی بالغ بر 9 میلیون کیلومتر را پیموده‌اند.

کمپانی «بی‌وای‌دی» بر پایة سیستم صرفه‌جویی استوار است. تا همین اواخر، مدیران شرکت اغلب با قطار مسافرت می‌کردند. یکی از آنها ابراز شگفتی می‌کرد از اینکه شنیده بود فورد، که در چند سال گذشته میلیاردها دلار ضرر بالا آورده، در جریان نمایشگاه خودرو پاریس جشن باشکوهی را در هتل جورج وی برپا کرده بود. در مقابل، آخرین باری که مدیران بی‌وای‌دی به نمایشگاه دیترویت سفر کرده بودند، به منظور کاهش هزینه‌های گزاف هتل‌های گرانقیمت، در مهمان‌پذیرهای محلی اقامت کردند.

همین توجه خاص به هزینه‌هاست که باعث شده بی وای دی به طور مستمر، حتی در زمان توسعة کسب و کارهای جدید، به درآمدزایی خود ادامه دهد. تمامی واحدهای بی وای دی ــ باتری سازی، قطعات گوشی های تلفن همراه و خودروسازی، سودآور بوده‌اند، حتی در حد کم و نه‌چندان چشمگیر.

گفته می‌شد که نام شرکت برگرفته از «Build Your Dreams» به معنای «تحقق رویاها» است، اما وانگ می‌گوید که این عبارت را بعدها تنها به عنوان شعار کمپانی اضافه کرده است. برخی هم می‌گویند که همان‌طور که «موتورولا»، «اَپل» و «برکشایر هاثاوی» راه خود را به شنژن در پیش گرفتند، نام این کمپانی معنای دیگری گرفته است: «Bring Your Dollars» (دلارهایتان را برای سرمایه‌گذاری بیاورید)

آقای وانگ خودش در فقر شدید بزرگ شده است. والدینش که هردو کشاورز بوده‌اند، قبل از ورود وانگ به دبیرستان از دنیا رفته و مسئولیت وی را خواهر و برادر بزرگترش عهده‌دار می‌شوند. قطاری که او را از دهکدة محل زندگی‌اش به دانشگاه صنعتی فناوری مرکزی جنوب، جایی که او مدرک شیمی خود را از آنجا اخذ کرد، می‌رساند، از «یلو مونتین»  یک منطقة توریستی ـ گردشگری عبور می‌کرد، اما او هرگز آنجا را ندیده است. خود وی در این مورد می‌گوید: «در آن موقع هرگز نتوانستم به آنجا بروم چون پول نداشتم، الان هم نمی‌روم چون وقتش را ندارم.»

وانگ معمولا 5 یا 6 روز هفته را تا ساعت 11 یا تا نیمه‌های شب کار می‌کند. جناب رئیس، که همسرش مسئولیت رسیدگی و بزرگ کردن دو فرزندشان را برعهده دارد، معتقد است: «از منظر نسل ما چینی‌ها‌، کار در اولویت اول و زندگی در درجة دوم اهمیت قرار دارد.» 

آقای رئیس در یکی از آپارتمان‌های سازمانی شرکت و در جوار سایر کارشناسان خود زندگی می کند. تنها ولخرجی وی خرید یک مرسدس و یک دستگاه لکسوس است که آنها هم برای یک هدف خاص خریداری شده‌اند؛ او قطعات مختلف موتور آنها را باز می‌کند تا با نحوة کارکردشان آشنا شود. یک بار در سفری که به ایالات متحده داشته، سعی می‌کند صندلی تویوتای متعلق به راننده‌ای را که او را جابه‌جا می‌کرده، پیاده و دوباره سرهم‌بندی‌ کند تا از سازوکار طراحی آن سردربیاورد! 

او بخشی از مسئولیت‌های خود را تفوض کرده است. در این باره‌ می‌گوید: «من هیچ شناختی از گوشی‌های همراه یا باتری‌های آنها ندارم، و از نحوة عملکرد یک خودرو هم اصلاً سر‌در نمی‌آورم. ولی در عوض چارلی مانگر و همکارانش آدم‌های زیرک و باهوشی هستند و این چیزها را هم خوب می‌فهمند. ضمن اینکه هیچ تردیدی هم وجود ندارد که بی‌وای‌دی از 1995 تاکنون عملکردی شگفت‌آور و فوق‌العاده از خود نشان داده است.»

امروزه این کمپانی حدود 10 هزار‌ کارشناس رشته‌های مرتبط مهندسی در اختیار دارد که فارغ‌التحصیل برنامه‌های آموزشی خود شرکت هستند ــ تقریبا 40 درصد ورودی‌ها یا ترک تحصیل می‌کنند و یا اخراج می شوند ــ و 7 هزار‌ نفر از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی نیز به‌تازگی به تحت آموزش هستند. وانگ معتقد است که کارشناسان این کمپانی فارغ‌التحصیلان بهترین مراکز آموزشی چین هستند. این امکان برای بی‌وای‌دی وجود دارد که بسیاری از آنها را به استخدام خود درآورد، چون حقوق ماهیانة آنها تنها 600 تا 700 دلار است! آنها همچنین در مجتمع‌های مسکونی متعلق به شرکت اسکان داده می‌شوند و از وعده‌های غذایی ارزان‌قیمت رستوران بی‌وای‌دی هم بهره‌مند خواهند شد. یکی از مدیران اجرایی امریکایی که در بی‌وای‌دی تحصیل کرده در این زمینه می‌گوید: «اساسا آنها هفت روز هفته و بیست و چهار ساعته در کمپانی، نفس می کشند، غذا می‌خورند و کار می کنند.» 

به اعتقاد آقای وانگ، مزیت نیروی انسانی، مهم‌ترین نقطة عطف در استراتژی بی‌وای‌دی است. مهندسان این شرکت دامنة گسترده‌ای از تکنولوژی‌های مختلف را، از سیستم‌های تهویه و کولر خودرو تا طراحی چراغ‌های خورشیدی معابر را تولید می‌کنند. برخلاف بیشتر خودروسازان که تنها موتور و بدنة محصولاتشان را خودشان تولید می‌کنند، در بی‌وای‌دی تقریباً تمام سیستم‌های خودروهای تولیدی، اعم از سیستم تهویه و کولر، لامپ‌ها، کمربندهای ایمنی، کیسة هوا و سیستم‌های الکترونیکی توسط خود کمپانی تولید می‌شود. وانگ بر این باور است که «رقابت با ما در این زمینه بسیار دشوار است و اگر ما کارمندان خود را در ژاپن یا ایالات متحده مستقر کنیم، قادر به انجام هیچ کاری نخواهیم بود.»

افزون بر این، بی‌وای‌دی 150 هزار کارمند در 11 کارخانه دارد که هشت کارخانة آن در چین و سه کارخانة دیگر در کشورهای هند، مجارستان و رومانی است. این کمپانی قصد دارد تا سال 2015، یک کارخانة تولید اتوبوس برقی در کالیفرنیای آمریکا و یک کارخانة تولید خودروهای برقی در بلغارستان احداث کند.

فعالیت این کمپانی در ایالات متحده محدود است و تنها 20 کارمند در یک دفتر در دهکدة الک‌گِرو، در نزدیکی موتورولا، و 20 نفر هم در سانفرانسیسکو که فاصلة زیادی با کمپانی اپل ندارد، مشغول به کار هستند. در حال حاضر، تقریبا 80 درصد گوشی‌های تلفن همراه مدل «رازر» (RAZR) موتورولا و همچنین باتری‌های گوشی‌های «آی‌پاد» و «آی‌فون‌« و همچنین انواع کامپیوترهای ارزان قیمت، از جمله مدل OLC توسط بی‌وای‌دی تولید می‌شود. میزان درآمدهای این کمپانی که تا سال 2010  تقریبا چهل و پنج درصد رشد سالیانه را شاهد بوده است، اما در سال‌ گذشته با افت فروش و سودآوری روبه‌رو شده است.

موضوع دیگری هم که سبب قوت قلب وانگ شده است این است که «برکشایر هاثاوی» ابتدا سعی داشت 25 درصد سهام بی‌وای‌دی را بخرد، اما وانگ میزان عرضه را کاهش داد. او به تجارت با وارن بافِت تمایل داشت، تا از این طریق برند خود را توسعه دهد و درهای بازار ایالات متحده را به روی خود بگشاید، اما آن‌گونه که خود وی اذعان می‌دارد، نمی‌خواست بیش از 10 درصد سهام بی‌وای‌دی را واگذار کند. وارن بافت در این خصوص می‌گوید:«او دوست نداشت که کمپانی‌اش را بفروشد، اما در هر حال توافقنامه خوبی بود.» 

وانگ اعلام کرده است که قصد دارد باتری‌های خود را به صورت 100 درصد قابل بازیافت تولید کند. با همین هدف، این کمپانی یک مایع الکترولیت غیرسمی را توسعه داده است. برای تاکید بر این موضوع، وانگ در جریان بازدید یک تیم آمریکایی از سرمایه‌گذاران ، مقداری از این مایع را در لیوان می‌ریزد و می‌خورد! و در حالی که قیافة خود را در هم کشیده بود، می‌گوید: «مزة خوبی ندارد!»

تمرکز وانگ بر این نکته است که اگر ما می خواهیم به حل مشکلات زیست محیطی کمک کنیم، نمی‌توانیم با تکنولوژی خود مشکلات جدیدی را پدید بیاوریم.»

بی‌وای‌دی در سال 2010، بنیاد خیریه‌ای را راه‌اندازی کرد. هدف این بنیاد، کمک به افراد فقیر جامعه از طریق کمک به آموزش، نگهداری افراد ضعیف، وقف دارایی‌ها به منظور امور عام‌المنفعه، حمایت از اقداماتی که به رفاه اجتماعی و آموزش همگانی کمک می‌کند و کمک به گسترش انرژی سبز خانگی است.  در سال 2010، این بنیاد مشکل برق مناطق تبت را با فناوری سبز برطرف کردند. 

کمپانی بی‌وای‌دی از بدو تأسیس کمک‌های مالی مستمری را به آموزش و پرورش افراد بی‌بضاعت اختصاص داده است. این شرکت از ده‌ها مدرسة ابتدایی و راهنمایی در نقاط محروم چین حمایت مالی می‌کند. در سال 2009، دانشگاهی صنعتی را در یکی از نقاط محروم چین احداث کرده است. از سال 2010 به این سو نیز شهریة دانشجویان مستعد و محروم را تأمین می‌کند و بسیاری از آنها را پس از فارغ‌التحصیلی استخدام می‌نماید.

در سال 2007، کمپانی «موسسة تأمین اجتماعی کودکان» را با 40 میلیون یوآن راه‌اندازی کرد. مأموریت این موسسه کوشش برای رفع فقر کودکان چینی است. 

احداث استادیوم ورزشی، احداث مدرسه، تشکیل تیم‌های ورزشی و اسپانسر شدن در رویدادهای ورزشی از دیگر اقدامات این کمپانی خودروسازی است. 

  بی‌وای‌دی در حوزة خودرو دو مرکز تحقیق و توسعه در شنزن و شانگهای دارد.