در هر صورت، با آنکه تعداد حوادث رخ داده برای نفتکشها نسبت به کشتیهای باری و ماهیگیری کمتر است، به دلیل محمولههای خطرناک آنها، در بسیاری از موارد با کوچکترین حادثه، شاهد انفجار یا آتشسوزی خواهیم بود. احتمال غرق شدن و خسارتهای جانی نفتکشها نیز در مقایسه با کشتیهای دیگر بسیار بیشتر است که البته باز هم بستگی به نوع محموله و شدت حادثه دارد. در برخی حوادث چند دهه اخیر که شدت حادثه زیاد نبوده یا محموله نفتکش، اشتعالزایی کمتری داشتهاند، امکان نجات خدمه و کارکنان کشتی فراهم شده است. اما در مواردی مانند سانچی به دلیل محموله میعانات گازی و قابلیت اشتعال آن، متاسفانه یک برخورد کوچک میتواند شدیدترین عواقب را به دنبال داشته باشد.
از حوادثی که در چند دهه گذشته برای نفتکشها پیش آمده، برخورد «اساس آتلانتیک اکسپرس» با «اژین کپتین» شاید شبیهترین حادثه به سرگذشت سانچی باشد. البته تفاوت در آنجاست که محموله آتلانتیک اکسپرس که یک نفتکش غولپیکر بود، نفت خام بود و اشتعالزایی متوسطی داشت. به گزارش موسسه مشاوره ITOPF (که حوادث نفتکشها را پیگیری میکند)، آتلانتیک اکسپرس در سال 1979 و در دریای کاراییب با اژین کپتین که نفتکش دیگری بود، برخورد کرد. علت حادثه، وضعیت بد جوی و ناتوانی کاپیتانهای دو کشتی در پیدا کردن مسیر خود بود. آنها زمانی کشتی مقابل خود را دیدند که بسیار دیر شده بود. این حادثه، منجر به ایجاد حفرههایی در بدنههای هر دو کشتی شده و در پی آن به سرعت نفت خام نشت کرد. تلاش خدمه دو کشتی برای کنترل نشتی و آتشسوزی به نتیجهیی نرسید و همه کارکنان دو کشتی مجبور به فرار شدند. با این حال، آتش به انفجار منجر شد و 27نفر را با وجود اینکه از نفتکشها دور شده بودند، به کام مرگ کشاند (26 نفر از خدمه آتلانتیک اکسپرس و یک نفر از اژین کپتین) . آتش نفتکش آتلانتیک اکسپرس پس از 3 روز مهار شد. با این حال این نفتکش 10 روز بعد (13 روز بعد از حادثه) غرق شد.