گرفتاریهای اقتصاد دلاری

در مركز مبادلات ارزی دولت اقدام به فروش دلارهای نفتی خود می‌كند و بخش خصوصی حاضر نیست ارز خود را به این مركز بیاورد. دولت هم مدام عقب‌نشینی می‌كند و در حالی كه از ابتدا قرار بود ارز مبادله‌یی به كالاهای اساسی تعلق بگیرد، اكنون شامل كالاهای گروه‌های بالاتر هم شده است. این موضوع نشان‌دهنده آن است كه دولت عملا در این وضع خطرناك اقتصادی، طبقات محروم را زیر فشار دلال‌بازی، افزایش قیمت و احتكار می‌برد و حاضر نیست همچون دهه اول انقلاب مایحتاج مردم را از طریق تعاونی‌ها و بسیج اقتصادی تامین كند. ما باید سیاست‌های لیبرالی را رها كنیم و به جای آن اقتصاد را مدیریت كنیم. دولت نباید ارزی كه به سختی به دست می‌آید را به سادگی در اختیار بخش خصوصی یا بخش دولتی فاسد قرار دهد. در حال حاضر بانك‌ها یكی از منابع غارت مردم هستند و بانك‌ها خود در دلالی شركت می‌كنند.

 دولت باید در كنار مدیریت مركز مبادلات ارزی، با فساد هم مبارزه كند. اكنون درآمد ارزی دولت كاهش یافته و نباید ارز را همچون گذشته به قیمت ارزان در اختیار همه قرار دهد. دولت باید نظارت كند و دستگاه قضایی هم به صورت ضربتی عمل كند و تعزیرات اقتصادی و نظارت بانك‌ها هم كار خود را به درستی انجام دهند. آنگاه باید ارز را در نیازهای كاملا ضروری و در جهت ایجاد امكانات تولید داخلی به كار بگیریم. دولت می‌خواهد با توجه به سیاست‌های لیبرالی، ارز را ارزان كند و به نظر خودش قدرت پول ملی را بالا ببرد؛ در حالی كه غارتی كه تاكنون صورت گرفته، به همین دلیل بوده است. وقتی تورم 30 درصد است، دلار هم باید 30 درصد بالا برود و اگر دلار در خارج كاهش ارزش داشت، در داخل هم كاهش خواهد یافت. نكته مهم این است كه دولت هم پای سیاست‌های مركز مبادلات سعی نكند خون‌ریزی دلاری به وجود بیاید كه مجبور شود نفت بفروشد و دلار به دست بیاورد؛ بلكه به تولیدكننده كمك كند تا سود تولیدكننده بالا رود، اما این سود را به مصرف‌كننده انتقال ندهد. اگر این اتفاق بیفتد، نیاز ما به دلار به‌شدت كاهش پیدا می‌كند و با رشد تولید مواجه خواهیم شد. البته باید بگویم كه ما در حال حاضر بازار آزاد ارز نداریم؛ بلكه نمایش بازار آزاد ارز داریم كه این نمایش همیشه به ضرر امكانات عرضه مردم است كه از نفت به دست می‌آید. با ارائه ارز مبادله‌یی به كالاهای گروه 9 احتمالا قیمت این كالاها كاهش پیدا می‌كند. اما چه ضرورتی دارد كه به این گروه از كالاها ارز مبادله‌یی داده شود. دولت به نسبتی كه ارز دارد، به این گروه ارز می‌دهد، اما اگر خدای نكرده از ما نفت كمتری بخرند (كه احتمال آن وجود دارد) آن وقت چه اتفاقی می‌افتد؟ ما ارز خود را به این صورت خرج كردیم و آنگاه برای دارو، غذا و شیر خشك ارز نخواهیم داشت. در این میان، این سوال مطرح می‌شود كه اگر درآمد ارزی ایران كاهش یافته، چطور می‌خواهند به كالاهای گروه 9 ارز مبادله‌یی دهند؟ باید بگویم كه دید مسوولان ما لیبرالی است. اگر دولت قیمت این كالاها را پایین بیاورد، تولیدكننده داخلی نمی‌تواند رشد كند، اما اگر قیمت را بالا ببرد و دولت از تولید داخلی حمایت كند، به زودی می‌توانیم كامپیوتر هم بسازیم. من كاملا مخالف ارائه ارز مبادله‌یی به كالاهای گروه 9 هستم. بنده حتی مخالف ارائه ارز مبادله‌یی به كالاهای گروه 4 به بعد هستم و فقط باید به تولید كشاورزی و صنعتی ارز مبادله‌یی داد و كمك كرد كه تولیدكننده داخلی بتواند با تولیدكننده خارجی رقابت كند. در این صورت نیاز ارزی ما كاهش خواهد یافت. بازار آزاد ارز هیچگاه تعطیل نمی‌شود چون همیشه نیازهایی وجود دارد كه حتی در این 9 گروه كالایی نمی‌گنجد. به نظر من دولت نمی‌تواند به صورت دستوری اقدام به تعطیلی بازار آزاد ارز كند.

منبع: اعتماد