کواتروپورته استراتژی پنج سال آینده مازراتی, کم تیراژ پر فروش

عرضة نسل ششم مازراتی کواتروپورته (2013) با پنجاهمین سالگرد ساخت این مدل همزمان شده است. در پنج دهه گذشته مازراتی تحت مدیریت خودروسازان مختلف پنج نسل از کواتروپورته را ساخته و  نسل جدید این مدل نقشی مهم در برنامه افزایش فروش این کارخانه در سه سال آینده دارد.

اولین دستگاه کواتروپورته در سال ۱۹۶۳ به بازار عرضه شد. مازراتی در دهه شصت به خاطر خودرو‌های اسپرتش شهرت زیادی داشت. در سال ۱۹۶۲ یکی از علاقه‌مندان ثروتمند مازارتی از این کارخانه خواست یک مدل چهاردر برایش بسازد.

پیترو فروئا، طراح و سازندة خودروهای سفارشی ایتالیایی این خودرو  را ساخت و بعد بر اساس آن مازراتی کواتروپورته را طراحی کرد. کواتروپورته سریع‌ترین خودروی چهاردر زمان خود بود. این خودرو برای چهار سرنشین جای مناسب و راحتی داشت و با موتور هشت سیلندر ۴.۱ لیتری خود می‌توانست به حداکثر سرعت ۲۲۵ کیلومتر در ساعت برسد. این موتور در سال ۱۹۶۶ جایش را به یک موتور هشت سیلندر ۴.۷ لیتری داد که حداکثر سرعت خودرو را تا ۲۵۰ کیلومتر در ساعت بالا برد.

در سال ۱۹۶۸ سیتروئن با هدف فراگیری و انتقال تکنولوژی ساخت خودرو‌های اسپرت به محصولاتش، سهم اعظم سهام مازراتی را خرید. همزمان فروئا کار بر روی دومین نسل از کواترو پورته را دوباره با الهام از سفارش یک مشتری آغاز کرده بود. نمونة اولیه از این مدل در نمایشگاه‌های خودروی پاریس و ژنو در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ به نمایش درآمد.

قرار بود این خودرو در سال ۱۹۷۴ به بازار عرضه شود، اما این اتفاق نیفتاد. در عوض سیتروئن با استفاده از نفوذ خود، نسل دوم کواتروپورته را بر روی شاسی کشیده‌شدة سیتروئن «اس‌ام» و با طراحی برتونه به بازار عرضه کرد. این خودرو از موتوری شش سیلندر با گنجایش سه‌لیتر سود می‌برد.

این خودرو در بحبوحة شوک نفتی دهه‌ی 1970 و اوج وضعیت بد اقتصادی سیتروئن آماده شد. مازراتی نتوانست مجوز فروش آن را در اروپا بگیرد و دیفرانسیل جلو بودنش هم مزید بر علت شده بود تا مشتریان همیشگی مازراتی چندان علاقه‌ای به آن نشان ندهند. این مسائل دست به دست هم داد تا تنها ۱۳ دستگاه از این خودرو تولید شود که گمان می‌رود پنج دستگاه آن هنوز موجود باشد.

با خرید سیتروئن ورشکسته از سوی پژو در سال ۱۹۷۴، رابطه‌ی مازراتی با خودروساز فرانسوی قطع شد و پژو مازراتی را به آلخاندرو دی توماسو فروخت. نسل سوم کواتروپورته در سال ۱۹۷۹ تحت مدیریت این آرژانتینی به بازار عرضه شد. کواتروپورته این بار لقب «مازراتی برای بازرگانان» گرفته بود و قصد داشت تا با مرسدس بنز ۴۵۰ اس‌ئی‌ال رقابت کند. این خودرو  با الهام از دو کانسپت «مدیچی ۱» و «مدیچی 2» ساخته و از سوی جورجتو جوجارو طراح مشهور ایتالیایی ساخته شد. موتور آن هشت سیلندر بود و گنجایش ۴.۱ لیتری داشت. حجم موتور بعداً به ۴.۹ لیتر افزایش یافت و در سال ۱۹۸۶ نمونه‌ای لوکس‌تر از آن با پسوند «رویال» عرضه شد که به «رولزرویس ایتالیایی» مشهور شد.

مالکیت مازراتی در سال ۱۹۹۳ دست به دست شد و این بار مازراتی عضوی از خانوادة فیات شد. یک سال بعد نسل تازه‌ای از کواتروپورته به بازار عرضه شد.

مدل جدید در حقیقت نمونه چهاردر کوپه «بی‌توربو» بود. برایش سه موتور مختلف در نظر گرفته شده بود که حجم قوی‌ترین موتور ۳.۲ لیتر بود و می‌توانست ۳۳۵ اسب بخار نیرو تولید کند. حداکثر سرعت این مدل ۲۷۰ کیلومتر در ساعت بود. اما بیشتر خریداران کواتروپورته را با موتور شش سیلندر ۲.۸ لیتری پسندیدند که حداکثر سرعتش ۲۵۵  کیلومتر در ساعت بود.

در سال ۱۹۹۷ فِراری پنجاه درصد از سهام مازراتی را از فیات خرید و مثل مالکان قبلی، سنت به روز شدن کواتروپورته با مدیریت جدید را ادامه داد.  این بار مازراتی با نام اولوتزیونه نمونه جدیدی از خودرو را عرضه کرد که اگرچه در ظاهر تفاوت زیادی نکرده بود اما کیفیت ساخت آن بهتر و قدرتش بیشتر شده بود.

در مجموع از این نسل از کواتروپورته بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱ دو هزار و ۴۰۰ دستگاه ساخته شد.

فِراری در سال ۱۹۹۹ به طور کامل مازراتی را خرید و در سال ۲۰۰۴ نسل کاملاً جدید کواتروپورته را به بازار عرضه شد. پنجمین نسل کواتروپورته توسط پینین فارینا طراحی شد. موتورش ۴.۲ لیتری و هشت سیلندر بود و شتاب صفر تا صد کیلومترش ۵.۶ ثانیه و حداکثر سرعتش ۲۶۹ کیلومتر در ساعت بود. این موتور در سال ۲۰۰۹ با یک موتور ۴.۷ لیتری عوض شد که قدرتش را به ۴۲۴ اسب بخار و بعداً ۴۳۴ اسب بخار افزایش داد.

نسل ششم که قرار است از سال آینده میلادی به بازار عرضه شود با نگاهی به استراتژی پنج سال آیندة مازراتی طراحی شده است. مازراتی می‌خواهد فروشش را تا سه سال دیگر از حدود شش هزار دستگاه کنونی به ۵۰ هزار دستگاه افزایش دهد. برای جذاب کردن این خودرو در بازار چین، کواتروپورتة جدید کمی کشیده‌تر شده است تا جای پای سرنشینان عقب بیشتر باشد. همچنین فراری دو موتور شش سیلندر و هشت سیلندر جدید برای این مدل طراحی کرده است.