:
كمينه:°
بیشینه:°
به‌روز شده در: ۰۱ مهر ۱۳۹۹ - ۰۸:۰۰
تعداد نظرات: ۱۱ نظر
نقد ميلياردر بر كتاب نظريه‌پرداز
کد خبر: ۲۴۵۵۴
تاریخ انتشار: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۳:۲۵
خبر اقتصادی:عاصم اوغلو و رابينسون كتاب مهم «چرا ملت‌ها شكست مي‌خورند»را منتشر و در آن نكات قابل توجهي را مطرح كرده‌اند. برخي از شخصيت‌هاي علمي و فعالان اقتصادي جهان از جمله بيل گيتس نقد خود را بر كتاب ياد شده انتشار داده‌اند. مقاله بيل گيتس ميلياردر مشهور امريكايي را در اين باره مي‌خوانيد:

چرا برخي كشورها ثروتمند شده‌اند و شرايط زندگي عالي براي شهروندان خود ايجاد كرده‌اند اما ديگران نتوانسته‌اند؟ اين موضوعي است كه من تا حدودي در ذهنم است و بنابراين مشتاق بودم تا كتابي كه اخيرا در اين مورد بوده را انتخاب كنم.

كتاب «چرا ملت‌ها شكست مي‌خورند» به آساني قابل مطالعه است و داستان‌هاي تاريخي زياد و جالبي درباره تفاوت كشورها دارد. يك استدلال ساده در اين مورد ارائه شده است: كشورهايي با نهادهاي اقتصادي و سياسي فراگير (و نه استخراجي) توانسته‌اند در بلندمدت موفق شده و دوام بياورند.

من تحليل نويسندگان را مبهم و ساده يافتم. فراتر از نهادهاي سياسي و اقتصادي فراگير در مقابل استخراجي. آنها علي‌رغم وجود تاريخ و منطقه، كليه عوامل موثر ديگر را ناديده گرفته‌اند. عبارت‌ها و مفاهيم اصلي واقعا تعريف نشده‌اند و آنها هرگز توضيح نمي‌دهند كه چگونه يك كشور مي‌تواند به سمتي حركت كند كه نهادهاي فراگيرتري داشته باشد.

به عنوان مثال، بررسي تاريخي رشد اقتصادي را از دوره روم آغاز كرده‌اند. مشكل تحليل اينجاست كه قبل از 800 سال قبل از ميلاد، اقتصاد در همه جا بر اساس كشاورزي معيشتي استوار بود. در نتيجه اين واقعيت كه ساختار متنوع دولت روم بيشتر فراگير بود يا كمتر، بر رشد اقتصادي تاثير نداشت. نويسندگان وقتي كه دلايل كاهش فراگيري نهادهاي «ونيز» را مطالعه كرده‌اند به ساده‌سازي عجيبي روي آورده‌اند. واقعيت آن است كه «ونيز» به خاطر رقابت سقوط كرد. تغيير در فراگيري نهادهاي آن بيشتر در واكنش به اين موضوع بود تا ريشه مشكل حتي اگر «ونيز» مديريت مي‌كرد تا از فراگيري نهادهاي خود حفاظت كند، اين امر نمي‌توانست مانع كاهش تجارت ادويه آنها بشود. چون كتاب تلاش مي‌كند تا از طريق يك تئوري همه چيز را توضيح دهد. شما مثال‌هاي غيرمنطقي زيادي در آن خواهيد يافت.

تعجب ديگر در ديدگاه نويسندگان درباره سقوط تمدن «ماياست»، اما دليل اصلي آن چنين بوده است: مساله دسترسي به آب و شرايط آب و هوايي، بهره‌وري سيستم كشاورزي آنها را كاهش داد. نويسندگان باور دارند كه قبل از اينكه رشد قابل دسترسي باشد ابتدا بايد نهادهاي سياسي فراگير ايجاد شود. به هر حال، اكثر مثال‌هاي مرتبط با رشد اقتصادي در 50 سال گذشته مانند معجزه‌هاي آسيا (هنگ‌كنگ، كره، تايوان و سنگاپور) در شرايطي اتفاق افتادند كه نهادهاي سياسي آنها به جاي اينكه فراگير باشد استخراجي بودند.

وقتي كه شما با مثال‌هاي زيادي روبه‌رو مي‌شويد ديگر ديدگاه نويسندگان مبني بر اينكه رشد پايدار حاصل نمي‌شود مگر اينكه نهادهاي فراگير وجود داشته باشد معناي خود را از دست مي‌دهد. به هر حال حتي در بهترين شرايط، رشد نمي‌تواند خودش را پايدار كند.

من حتي فكر نمي‌كنم كه اين نويسندگان تحليل مي‌كنند كه ركود بزرگ، بي‌قراري كنوني ژاپن با بحران مالي جهاني در سال‌هاي اخير به دليل كاهش «فراگيري» بوده است.

نويسندگان، تئوري مدرنيزاسيون را به سخره مي‌گيرند، اين تئوري بيان مي‌كند كه بعضي مواقع يك رهبر قدرتمند با انتخاب درست مي‌تواند به رشد يك كشور كمك كند و شانس خوبي براي كشورها وجود دارد كه سياست‌هاي فراگير داشته باشند. كره و تايوان مثال‌هايي هستند كه واقعا اتفاق افتاده است.

همچنين كتاب، از دوره رشد و نوآوري باورنكردني چين در دوره 800 – 1400 چشم‌پوشي مي‌كند. در 600 سال اخير، اقتصاد چين پوياترين اقتصاد در دنيا بوده است و نوآوري‌هاي زيادي داشته كه از جمله آنها مي‌توان به پيشرفت‌هايي كه در ساختن كشتي و گداختن آهن داشتند اشاره كرد. اين موضوع بيشتر از شرايط جغرافيايي، زمان‌بندي و رقابت ميان امپراتورها حاصل شده است و از اين امر كه چه نهادهاي چين فراگير بوده‌اند تاثيري نپذيرفته است.

نويسندگان با چين مدرن هم مساله دارند زيرا كه انتقال از «مائو» به «دنگ ژيائوپنگ» هيچ تغييري در نهادهاي سياسي به سمت فراگير شدن را شامل نمي‌شد. هنوز هم مبتني بر اكثر شاخص‌ها چين يك معجزه رشد پايدار اقتصادي است. البته من فكر مي‌كنم كه هر فردي قبول كند چنين نياز دارد كه نهادهاي سياسي خود را فراگيرتر كند اما ميليون‌ها چيني كه در دهه‌هاي اخير زندگي‌شان تغيير يافته و ممكن است كه قبول نداشته باشند كه رشد آنها «فراگير» بوده است. من نسبت به نويسنده‌ها خوشبين‌تر هستم كه تغييرات تدريجي، بدون ناپايداري، در چين در مسير درست ادامه خواهد يافت.

گذار اقتصادي غيرقابل باور چين در سه دهه گذشته به اين دليل اتفاق افتاد كه اقتصاد سرمايه‌داري را در آغوش گرفت كه مالكيت خصوصي، بازارها و سرمايه‌گذاري در آموزش و زيرساخت‌ها را شامل مي‌شود.

اين نكته‌اي واضح و آشكار درباره رشد اقتصادي است كه رشد اقتصادي همبستگي قوي با اقتصاد سرمايه‌داري دارد و از سيستم سياسي مستقل است. وقتي كه يك كشور بر بناي زيرساخت‌ها و ارتقاي آموزش تمركز مي‌كند و از قيمت‌گذاري بازار استفاده مي‌كند تا منابع را تخصيص دهد در آن صورت حركت به سمت رشد اتفاق خواهد افتاد. اين ايده از وضوح بيشتري برخوردار است تا آنچه كه توسط نويسندگان ارائه شده و توانايي بهتري در تبيين وقايع اتفاق افتاده دارد.

نويسندگان كار خود را با حمله سنگين به كمك‌هاي خارجي به پايان برده و بيان كرده‌اند كه در اكثرمواقع كمتر از 10 درصد كمك‌ها به دريافت‌كنندگان واقعي رسيده است. آنها به عنوان مثال به افغانستان اشاره دارند در حالي كه اين مثال يك مثال گمراه‌كننده است زيرا افغانستان در وضعيت جنگي قرار دارد و به خاطر اهداف جنگي و يا مرتبط با آن كمك‌ها به سرعت از بين مي‌روند.

به عنوان آخرين نكته، بايد اشاره كنم كه اين كتاب براي من يك پرتو روشني هم داشته است آنجا كه مرا با كارلوس اسليم، ثروتمند مكزيكي، مقايسه كرده است. در واقع، نياز است كه قوانين رقابت‌پذيري در مكزيك ارتقا يابند، اما من مطمئن هستم كه توليد ثروت و انجام تجارت توسط كارلوس اسليم براي مكزيك بهتر است از وضعيتي كه مكزيك او را نداشت.
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۲
انتشار یافته: ۱۱
Ghassem Kamarei
|
United States
|
۰۹:۵۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۲۴
15
2
من متن انگلیسی این کتاب را شنیدم و بسیار ساده و بدون خواندن نظرات بیل گیتس متوجه خرافات علمی و آماری نویسنده کتاب شدم. ما امروز در شرایط علمی، فنی، و اقتصادی دیگری زندگی میکنیم و بسیاری از آنچه میگوید قیاس مع الفارغ است و معلول ذهن کسی است که سعادت و محرک انسانی را فقط در پول میبیند و بس.
میثم فرخ
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۵۸ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۲
1
15
اگر به جای شنیدن متن به مطالعه ی آن پرداخته بودید امکان داشت که نتیجه دیگری حاصل شود. واقعیت اینست که عاصم اوغلو در بسیاری از مطالب عنوان شده در کتاب تنها نیست و اندیشمندان بزرگی را پشت سر خود دارد. ایده لزوم استقرار نهادهای سیاسی فراگیر و کمک آن ها در شکل گیری نهادهای اقتصادی مترقی از قدرتمند ترین تبیین های موجود است. بیل گیتس به عنوان یک نابغه فناوری جایگاه مورد تاییدی برای پاسخ دهی به عاصم اوغلو ندارد و نقد وی اشکالات زیادی داراست و در مواردی با ادعاهای عاصم اوغلو نیز در تضاد قرار نمی گیرد
میثم فرخ
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۵۸ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۲
0
2
اگر به جای شنیدن متن به مطالعه ی آن پرداخته بودید امکان داشت که نتیجه دیگری حاصل شود. واقعیت اینست که عاصم اوغلو در بسیاری از مطالب عنوان شده در کتاب تنها نیست و اندیشمندان بزرگی را پشت سر خود دارد. ایده لزوم استقرار نهادهای سیاسی فراگیر و کمک آن ها در شکل گیری نهادهای اقتصادی مترقی از قدرتمند ترین تبیین های موجود است. بیل گیتس به عنوان یک نابغه فناوری جایگاه مورد تاییدی برای پاسخ دهی به عاصم اوغلو ندارد و نقد وی اشکالات زیادی داراست و در مواردی با ادعاهای عاصم اوغلو نیز در تضاد قرار نمی گیرد
مسعود عربزاده
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۲:۱۵ - ۱۳۹۴/۰۱/۲۷
1
6
این کتاب هم یک زاویه نگاه به مسئله توسعه ملتها دارد که بنظرمن صحیح است ولی مطلق نیست مطالعه کتاب بسیارمفید وجهت دهنده است
قوچعلی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۱۵ - ۱۳۹۴/۰۲/۲۲
2
5
من خودم در یکی از دانشگاههای آمریکا اقتصاد سیاسی خوندم در کتاب انقلاب سرمایه داری .کتاب منبع درسی ما هم بخشی از نوشته های این نویسنده آمده . نویسنده بسیار دانائی است من متن فارسی را ندیده ام ولی موقع برگردانیدن متن از انگلیسی به فارسی کلا کتاب تغییر میکند بهتر هست بروید سراغ متن انگلیسی . حتی در موقع ترجمه نوشته های یک نویسنده عقیده فکری او هم عوض میشود
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۰۷ - ۱۳۹۴/۰۵/۲۷
3
6
عاصم اوغلو چیه برادران من؟ ایشان عجم اوغلو هستند.
فرید
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۲۴ - ۱۳۹۴/۱۱/۰۵
1
4
بیل گیتس یه نابغه هست ولی یک اقتصاددان یا جامعه شناس نیست. تمام!
حسن
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۰۰ - ۱۳۹۵/۰۸/۱۹
0
0
درکل مقاله نقش سیاستمدارانی که در شرایط مناسب از قدرت سو استفاده میکنند ودر جهت منافع فردی و گروهی خود منافع ملت ها را زیر پا میگذارند ...............کم رنگ است.به زیر ساختی که بتواند جلوی این پیشامدها را بگیرد باید اهمیت ویژه داد.مثل امریکا که واترگیت را بطور تقریبا منطقی پشت سر گذاشت
ناشناس
|
United States
|
۱۳:۳۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۳
0
0
از بهترین کتاب هایی که در زمینه اقتصاد سیاسی مطالعه کردم.
رامین
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۱:۵۲ - ۱۳۹۵/۱۱/۱۲
0
0
بنظر من این کتاب تا حدود زیادی درست گفته و زمانی که نتیجه کار را با اقتصاد کشور خودمان مقایسه می کنیم میبینم پر بی راه هم نگفته است .مثلا در کشور ما که قسمت زیادی از صنعت و تجارت انحصاری شده و فقط در دست یک گروه خاص است و نتیجه کار به قهقرا رفتن صنعت و اقتصاد کشور است و ....
خردمند
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۱۰ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۷
0
0
چیزی که آقای بیل گیتس به آن توجه نکرده این است که کشورهای کره جنوبی و شوروی که هردو زیر چکمه دیکتاتوری توسعه خود را شروع نهایتا به دو راهیی رسیدند که مجبور میشوند بین دیکتاتوری و توسعه یکی را انتخاب کنند شوروی حفظ نظام سیاسی اش را ترجیح داد و شکست خورد. کره جنوبی توسعه را ترجیح داد لذا نطام سیاسی اش را فراگیر کرد. مثالهای زیادی هست که نظامهای غیر فراگیر توسعه را ایجاد کردند ولی یا تو آن نظامها فراگیر شدند یا توسعه را بدست خودشان نابود کردند.
نام:
ایمیل:
* نظر: